- Χώρα: Βόρεια Ιρλανδία
- Είδος: Progressive Metal / Sludge (μικτά φωνητικά, κυρίως καθαρά)
- Για fans των: Alice in Chains, Mastodon, Tool, Psychonaut
Οι Solothurn κινούνται σε ένα σημείο όπου συναντιούνται Mastodon, Tool και η μελαγχολική grunge αύρα των Alice in Chains. Το High Priestess είναι ένα τριών κομματιών EP που δείχνει μια μπάντα με ξεκάθαρη κατεύθυνση: prog metal με συναίσθημα, ατμόσφαιρα και riffs που πατάνε γερά στο sludge.
Το ομώνυμο “High Priestess” θέτει αμέσως το ύφος. Οι κιθάρες των Dee Cleland και Jamie Wright χτίζουν αρμονίες που θυμίζουν Jerry Cantrell, ενώ οι πιο βαριές στιγμές φέρνουν στο μυαλό Mastodon και Tool. Ο Ryan Adair έχει φωνή που ακουμπά ξεκάθαρα στη σχολή Layne Staley — μελαγχολική, γεμάτη ένταση, αλλά και με μια αίσθηση ελπίδας που διαπερνά το EP. Η φράση “What a beautiful feeling—I know if I’m breathing, I’m not dying” δίνει τον τόνο: σκοτάδι, αλλά όχι παραίτηση.
Το “Breathing Decay” είναι το πιο άμεσο κομμάτι του EP. Mid‑tempo κιθάρες, haunting μελωδίες και ένα scream στο τέλος που λειτουργεί σαν κορύφωση της έντασης. Θα μπορούσε να σταθεί άνετα μέσα στο Dirt των Alice in Chains. Ο Adair χρησιμοποιεί harsh vocals με φειδώ, και αυτό κάνει τις στιγμές που εμφανίζονται ακόμη πιο δυνατές.
Το “Hollow” κλείνει το EP με πιο ατμοσφαιρική προσέγγιση. Εδώ η μπάντα αφήνει το riff‑centric ύφος και κινείται σε πιο αργό, σχεδόν υπνωτιστικό ρυθμό. Παρότι οι φωνές έχουν συναισθηματικό βάρος, το κομμάτι χάνει λίγο τη δυναμική του λόγω της μεγάλης διάρκειας και της χαμηλής έντασης. Το ξέσπασμα στο τέλος είναι καλό, αλλά δεν αντισταθμίζει πλήρως την αργή πορεία που προηγείται. Σε ένα full‑length θα λειτουργούσε καλύτερα ως ενδιάμεση ανάσα· ως κλείσιμο του EP, μειώνει λίγο την ένταση που είχε χτιστεί.
Η παραγωγή είναι καθαρή, γεμάτη και ισορροπημένη. Το μπάσο του Ross Hunter βρίσκεται σωστά μπροστά στη μίξη, δίνοντας βάθος. Ο Marty Eley στα drums κρατάει σταθερό ρυθμό, με διακριτικά Danny Carey‑like tom fills που δίνουν χαρακτήρα χωρίς να τραβούν υπερβολικά την προσοχή. Τα solos του Wright είναι μελωδικά, όχι επιδεικτικά — κάτι που ταιριάζει απόλυτα στο ύφος της μπάντας.
Το High Priestess δεν είναι επαναστατικό, αλλά είναι τίμιο, συνεπές και δείχνει μια μπάντα που ξέρει τα δυνατά της σημεία. Οι Solothurn έχουν όλα τα στοιχεία για να ξεχωρίσουν μέσα σε μια σκηνή γεμάτη copycats. Αν συνεχίσουν με την ίδια ωριμότητα, έχουν πολλές πιθανότητες να χτίσουν μια πραγματικά ξεχωριστή ταυτότητα.
Recommended tracks: High Priestess, Breathing Decay You may also like: Anciients, Dvne, Hippotraktor, Witch Ripper Final verdict: 7/10
