- Χώρα: ΗΠΑ (Texas)
- Είδος: Brutal Death Metal / Progressive Death Metal
- Για fans των: Gorguts, Edge of Sanity, Blood Incantation, Cynic
Οι Sallow Moth δεν είναι από τις μπάντες που θέλουν να μείνουν στο ίδιο σημείο. Από δίσκο σε δίσκο αλλάζουν, προσθέτουν καινούργια στοιχεία και ανοίγουν όλο και περισσότερο τον ήχο τους. Το “Hydrophilous Brood”, που κυκλοφόρησε στις 24 Ιουλίου 2026, έρχεται λιγότερο από έναν χρόνο μετά το “Mossbane Lantern” και συνεχίζει ακριβώς αυτή την πορεία.
Αν τα πρώτα τους full-length, “The Larval Hope” και “Stasis Cocoon”, πατούσαν κυρίως στο Brutal Death Metal, το “Mossbane Lantern” άνοιξε αρκετά το παιχνίδι. Jazz, ’70s Rock, groove και πιο περίεργες ιδέες μπήκαν στην εξίσωση και έδωσαν στη μπάντα έναν πολύ πιο προσωπικό χαρακτήρα.
Στο “Hydrophilous Brood” αυτή η αλλαγή όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά γίνεται ακόμη πιο έντονη.
- Αξίζει να δεις και αυτό: Vertiginous – Incessant Affliction | Metal Territory
Όταν το Brutal Death δεν μένει μόνο Brutal
Ο βασικός κορμός παραμένει το Death Metal. Οι Sallow Moth όμως έχουν πλέον έναν τρόπο να αλλάζουν τα riffs σχεδόν από τη μία στιγμή στην άλλη.
Μπορεί ένα σημείο να σε χτυπάει με τεχνικό και brutal παίξιμο και αμέσως μετά να περνάει σε καθαρές κιθάρες με jazz διάθεση. Λίγο αργότερα μπορεί να εμφανιστεί ένα πιο μελωδικό πέρασμα ή ένα groove που δεν περιμένεις.
Και το σημαντικό είναι ότι αυτές οι αλλαγές δεν μοιάζουν τυχαίες.
Το “Nebulous Appendages of Vacillant Seafoam” ανοίγει τον δίσκο και από νωρίς δείχνει ότι εδώ οι κιθάρες έχουν τον πρώτο λόγο. Τα riffs αλλάζουν συνεχώς, αλλά υπάρχει πάντα ένας ρυθμός που κρατάει το κομμάτι όρθιο.
Στο “Distended in Panglacial Advent” και στο “Driftmoth Vivisector” η μπάντα συνεχίζει να κινείται ανάμεσα στο Brutal και το Progressive Death Metal, χωρίς να αφήνει τη δύναμη στην άκρη.
Εδώ βοηθάει πολύ και η παρουσία του drummer Allen Gingerich. Τα τύμπανα δεν ακούγονται σαν κάτι που απλώς ακολουθεί τις κιθάρες. Έχουν δικό τους χαρακτήρα και δίνουν μια πιο φυσική κίνηση στα τραγούδια. Οι αλλαγές στους ρυθμούς ακούγονται πιο ομαλές και όχι σαν απότομα κοψίματα.
Riffs που αλλάζουν συνέχεια
Ένα από τα δυνατά σημεία του άλμπουμ είναι το πόσο εύκολα οι Sallow Moth μπορούν να αλλάξουν κατεύθυνση.
Το “Biohybrid Virulence” περνάει από βαριά και τεχνικά σημεία σε πιο περίεργες στιγμές, ενώ το “Arcane Benthic Umbilicus” είναι από εκείνα τα τραγούδια που χρειάζονται μερικά ακούσματα για να αρχίσεις να πιάνεις όλες τις αλλαγές.
Οι επιρροές από Gorguts, Cynic και Edge of Sanity είναι εύκολο να εντοπιστούν, αλλά οι Sallow Moth δεν μένουν εκεί. Υπάρχει αρκετό προσωπικό στοιχείο στον τρόπο που ενώνουν τα διαφορετικά μέρη των τραγουδιών.
Και κάπου εδώ μπαίνει και το groove. Γιατί όσο τεχνικός και περίπλοκος κι αν γίνεται ο δίσκος, οι Sallow Moth δεν ξεχνούν ότι ένα καλό riff πρέπει να σε κάνει να κουνήσεις το κεφάλι.
Τα φωνητικά είναι άλλη ιστορία
Ο Garry Brents αναλαμβάνει για ακόμη μία φορά κιθάρες, μπάσο, φωνητικά, keyboards και παραγωγή. Τα φωνητικά του είναι βαθιά και αρκετά ιδιαίτερα, με αυτό το «γουργουρητό» που ταιριάζει απόλυτα στο Brutal Death Metal.
Δεν καταλαβαίνεις σχεδόν τίποτα από τους στίχους όταν ακούς το άλμπουμ, αλλά εδώ δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Η φωνή λειτουργεί περισσότερο σαν ένα ακόμη όργανο και δένει με τα riffs και τα τύμπανα.
Και η παραγωγή βοηθάει αρκετά. Παρότι υπάρχουν πολλά πράγματα που συμβαίνουν ταυτόχρονα, ο ήχος παραμένει γεμάτος και δεν γίνεται ένας άμορφος θόρυβος.
Ένας δίσκος που δεν φοβάται να αλλάξει
Το “Polymorphic Gnaw” συνεχίζει με τον ίδιο τρόπο, ενώ το ομώνυμο “Hydrophilous Brood” δείχνει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη φιλοσοφία της μπάντας.
Οι Sallow Moth μπορούν να περάσουν από brutal riffs σε πιο ήρεμα σημεία, να βάλουν καθαρές κιθάρες, jazz περάσματα και μετά να επιστρέψουν στην επίθεση χωρίς να χάνεται η συνοχή.
Το “Serene Aqueous Leech” κλείνει τον δίσκο κρατώντας όλα αυτά τα στοιχεία μαζί. Δεν υπάρχει η αίσθηση ότι η μπάντα απλώς προσπάθησε να κάνει κάτι πιο δύσκολο από τον προηγούμενο δίσκο. Υπάρχει πραγματική διάθεση να εξελίξει τον ήχο της.
Και αυτό είναι που κάνει το “Hydrophilous Brood” ενδιαφέρον. Δεν βασίζεται στα κλασικά κόλπα του Technical Death Metal, ούτε χρειάζεται breakdowns και συνεχόμενα εντυπωσιακά σημεία για να δείξει πόσο βαριά μπορεί να γίνει.
Οι Sallow Moth προτιμούν να αφήνουν τα riffs να αλλάζουν, να μπλέκουν το Death Metal με πιο παράξενες επιρροές και να δημιουργούν ένα άλμπουμ που θέλει χρόνο για να το μάθεις.
Ίσως σε κάποια σημεία οι πολλές αλλαγές να κάνουν μερικά τραγούδια να μοιάζουν μεταξύ τους, ειδικά αν το ακούσεις πολλές φορές συνεχόμενα. Παρ’ όλα αυτά, η παρουσία του Gingerich στα τύμπανα δίνει μια ζωντανή αίσθηση που ανεβάζει αρκετά το αποτέλεσμα.
Το “Hydrophilous Brood” δεν έχει την ίδια αίσθηση αποκάλυψης που είχε το “Mossbane Lantern”, αλλά δείχνει πως εκείνη η αλλαγή δεν ήταν μια τυχαία στιγμή. Οι Sallow Moth έχουν πλέον βρει έναν δρόμο όπου το Brutal Death Metal μπορεί να συνυπάρχει με το Progressive, το Jazz και το groove χωρίς να χάνει τη δύναμή του.
Και όσο περισσότερο αφήνεις τον δίσκο να παίξει, τόσο περισσότερο αρχίζουν να ξεχωρίζουν οι μικρές λεπτομέρειες μέσα σε αυτόν τον παράξενο κόσμο που έχουν δημιουργήσει.
Tracklist
- Nebulous Appendages of Vacillant Seafoam – 04:50
- Distended in Panglacial Advent – 05:03
- Driftmoth Vivisector – 03:56
- Biohybrid Virulence – 04:50
- Arcane Benthic Umbilicus – 05:32
- Polymorphic Gnaw – 05:01
- Hydrophilous Brood – 04:13
- Serene Aqueous Leech – 05:01
