🔥 Τελευταία

Unholy Redeemer – Journey Beyond Death | Metal Territory

Unholy Redeemer - Journey Beyond Death (βίντεο)

Οι Unholy Redeemer είναι ένα πολυεθνικό death metal κουαρτέτο που σχηματίστηκε το 2023 από τον κιθαρίστα Steven Hull (Crucifire), τον ντράμερ/μπασίστα Jarro Raphael (Nocturnal Graves) και τον τραγουδιστή Jens Pederson (Cerekloth) — γνώριμα ονόματα από το underground των αρχών της δεκαετίας του 2010. Μετά το demo «A Fever to Dethrone All Kings» (2023), επιστρέφουν με το ντεμπούτο EP τους «Journey Beyond Death», με τον Tommi Grönqvist των Desecresy να προστίθεται στο μπάσο.

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Ψήφισε το είδος metal που ακούς περισσότερο

Πες μας τι ακούς περισσότερο. Κι αν το είδος σου δεν είναι στη λίστα, γράψ’ το στα σχόλια της ομάδας — μετράει κι αυτό.

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ METAL TERRITORY

Αν θέλεις να στηρίξεις το Metal Territory, στο Monsterville θα βρεις ωραία πράγματα χωρίς να πληρώσεις επιπλέον χρήματα.

Δες τα στο Monsterville

Χώρα: Πολυεθνικό
Είδος: Old School Death Metal / Death-Doom
Για fans των: Incantation, Desecresy, Nocturnal Graves

Η ακρόαση

Το EP αποτελείται από πέντε κομμάτια γραμμένα με ακρίβεια μέχρι την τελευταία νότα: mid-to-slow pummel ρυθμοί, ατμοσφαιρικό «παλιό σχολείο» death metal με αναφορές στο πρώιμο death της Φλόριντα, στο σκοτεινό Incantation των late 90s και σε κλασικά black/death κομμάτια. Το ομώνυμο «Journey Beyond Death» πλησιάζει τα όρια του death/doom, ενώ το «Carrion of the Gods» σέρνεται σαν τανκ με επιβλητική αργοπορία.

Ο σχεδιασμός του ήχου είναι πυκνός και ευρύχωρος, με τα βρυχηθέντα φωνητικά του Pederson να δεσπόζουν στην κορυφή και πολλές ρυθμικές κιθάρες να κινούνται στη μέση του μείγματος. Το drumming κυριαρχεί ως κατευθυντήρια δύναμη, αλλά το μπάσο δεν χάνεται — δίνει βάρος στο «Blazing Grave Cathedrals» και παίρνει τα φώτα της δημοσιότητας στο «Ever Drifting… They Wait».

Η παραγωγή φέρνει ένα λαμπρό, σκοτεινό σκηνικό χωρίς να χάνεται η ακρίβεια των ερμηνειών — ένα επίπεδο ποιότητας που θα έπρεπε να κουβαλήσουν απευθείας στο επερχόμενο άλμπουμ τους. Το μεγάλο επίτευγμα του EP δεν είναι τόσο το referential παζλ του, όσο το επίπεδο δεξιοτεχνίας και η μοναδική παρουσία που καταφέρνουν κομμάτι με κομμάτι: μια στοική μορβιτότητα που λείπει από το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού «μετά-παλιού σχολείου» death. Πολύ υψηλή σύσταση.

Δες επίσης

Atomic Aggressor – The Occult Forces · Morbid Angel – Covenant

Μοιράσου το άρθρο

Αφήστε ένα Σχόλιο

Κύλιση στην κορυφή