Ο τρίτος δίσκος των Iron Maiden είναι αυτός που τους έκανε αστέρια. Το «The Number of the Beast» βγήκε το 1982, σε μια δύσκολη στιγμή για την μπάντα: ο τραγουδιστής Paul Di’Anno είχε φύγει και στη θέση του ήρθε ο Bruce Dickinson. Πολλοί πίστευαν ότι αυτό θα ήταν το τέλος τους, αλλά έγινε ακριβώς το αντίθετο.
Το άλμπουμ ανέβηκε στην πρώτη θέση των τσαρτ στη Βρετανία, κάτι που η μπάντα δεν είχε ξανακαταφέρει. Τα σκοτεινά θέματα κάποιων τραγουδιών προκάλεσαν αντιδράσεις και κατηγορίες ότι οι Iron Maiden λατρεύουν τον διάβολο, κάτι που οι ίδιοι διέψευσαν. Η διαμάχη αυτή τους έκανε γνωστούς και στην Αμερική, όπου μέχρι τότε δεν είχαν μεγάλη επιτυχία.
Από το πρώτο κιόλας κομμάτι, το «Invaders», είναι φανερό ότι η μπάντα πατάει γερά στα πόδια της. Η όπερα φωνή του Bruce ταίριαξε απόλυτα με το ύφος του Steve Harris, που έγραψε τα περισσότερα τραγούδια. Το «Run to the Hills» και το «The Number of the Beast» έγιναν από τα πιο γνωστά κομμάτια της ιστορίας του metal, ενώ το «Hallowed Be Thy Name» θεωρείται από πολλούς από τα καλύτερα που έγραψε ποτέ η μπάντα.
Ξεχωρίζουν επίσης τα «Children of the Damned», «The Prisoner» και «22 Acacia Avenue», που συνεχίζει την ιστορία της Charlotte από τον προηγούμενο δίσκο. Η μουσική είναι μελωδική και γρήγορη, με τα χαρακτηριστικά σόλο των δύο κιθαρών και το μπάσο του Harris να οδηγεί τον ρυθμό. Οι στίχοι ακολουθούν θέματα όπως ο διάβολος και η κόλαση, με τον Bruce να τους δίνει μια θεατρική ερμηνεία.
Το «The Number of the Beast» είναι ένας δίσκος-ορόσημο: έδειξε ότι το heavy metal μπορεί να είναι ταυτόχρονα δημοφιλές και σοβαρό, και έκανε τους Iron Maiden μια από τις μεγαλύτερες μπάντες του είδους. Οι περισσότεροι κριτικοί το βάζουν στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ της ιστορίας του metal, με βαθμολογία 4,5 στα 5 από το Sputnikmusic.
Δες επίσης: Οι Heathen έπαιξαν το «The Prisoner» για τα 50 χρόνια των Iron Maiden και The Prisoners: Iron Maiden Tribute Live στη Θεσσαλονίκη
