Η παρακμή του grunge άνοιξε τον δρόμο για νέα είδη όπως το groove metal, το post-metal και το μελωδικό death metal. ήρθε η ώρα να ρίξουμε μια ματιά στα είδη άλμπουμ που ήταν διαθέσιμα το 1996.
1. Metallica – «Load»:
Οι Metallica κατηγορήθηκαν για εμπορικότητα ήδη από το 1991, όταν το “The Black Album” έφερε πιο απαλούς τόνους και την τεράστια επιτυχία ” Nothing Else Matters “. Πέντε χρόνια αργότερα, το συγκρότημα έκανε ένα ακόμη πιο τολμηρό βήμα με την κυκλοφορία του έκτου άλμπουμ τους, “Load”, το οποίο έκανε πολλούς οπαδούς του thrash metal να γυρίσουν την πλάτη τους στο συγκρότημα. Αρχικά σχεδιασμένο ως διπλό άλμπουμ, το “Load” παρουσίασε ένα νέο λογότυπο των Metallica , πυροδότησε διαμάχη με το εξώφυλλό του με αίμα και σπέρμα από τον Andres Serrano, και προσέφερε έναν μουσικά βαρύ αλλά πιο συγκρατημένο εναλλακτικό ήχο της δεκαετίας του ’90 με μπλουζ και southern rock. Αν και το άλμπουμ δίχασε τις απόψεις, αντανακλούσε την επιθυμία του συγκροτήματος να επανεφεύρει τον εαυτό του. Παρά ταύτα, πολλοί οπαδοί πιστεύουν ότι ο ήχος του “Load” δεν έχει αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου τόσο καλά όσο τα προηγούμενα έργα των Metallica .
2. Marilyn Manson – “Antichrist Superstar”:
Αν ο Άλις Κούπερ σόκαρε την παλαιότερη γενιά τη δεκαετία του 1970, η Μέριλιν Μάνσον έκανε το ίδιο 20 χρόνια αργότερα. Το δεύτερο άλμπουμ του Μάνσον , «Antichrist Superstar», αφηγείται την ιστορία του ταξιδιού του πρωταγωνιστή από σκουλήκι στον διψασμένο για εξουσία Αντίχριστο. Το πρώτο μέρος αυτής της τριλογίας είναι εμπνευσμένο από το μιούζικαλ του Άντριου Λόιντ Γουέμπερ «Jesus Christ Superstar» και περιλαμβάνει ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια του Μάνσον , το « The Beautiful People ». Φημολογείται μάλιστα ότι ο Μάνσον έδωσε το θανάσιμο χτύπημα στο grunge με το άλμπουμ του «Antichrist Superstar».
3. Pantera – “The Great Southern Trendkill”:
Ενώ ο Marilyn Manson σόκαρε το κοινό με το συγκλονιστικό industrial στυλ του και οι Metallica συνδύαζαν εναλλακτικούς ήχους με metal, οι Pantera προσπάθησαν να διατηρήσουν την παραδοσιακή επιθετικότητα του metal. Ωστόσο, το “The Great Southern Trendkill” δεν κατέληξε να είναι τόσο επιτυχημένο όσο, για παράδειγμα, το “Vulgar Display of Power” ή το “Cowboys from Hell”. Παρ’ όλα αυτά, το όγδοο άλμπουμ των Pantera προσέφερε μια έντονη διαμαρτυρία ενάντια στον μαλθακό κόσμο του metal.
4. Sepultura – “Roots”:
Το έκτο άλμπουμ των Sepultura ήταν η κορυφαία επιτυχία του συγκροτήματος, αλλά προκάλεσε επίσης ρήξη μεταξύ των αδελφών Cavalera. Κυκλοφόρησε το 1996, το “Roots” είναι το τελευταίο άλμπουμ των Sepultura του Max Cavalera , και ο τραγουδιστής-κιθαρίστας δεν μίλησε με τον αδελφό του, τον ντράμερ Igor Cavalera, ο οποίος παρέμεινε στο συγκρότημα, για σχεδόν μια δεκαετία. Μουσικά, το “Roots” προσέφερε μια πιο έθνικ προοπτική στη metal μουσική συνδυάζοντας επιθετικά metal riffs με τους ρυθμούς και τα όργανα των αυτόχθονων λαών της Βραζιλίας. Αυτό το άλμπουμ έδωσε στον κόσμο της metal τα γνωστά ” Roots Bloody Roots “, ” Attitude ” και ” Ratamahattan “.
5. Sentenced – “Down”:
Το «Down» εισήγαγε ένα πιο μελωδικό Sentenced , καθώς το συγκρότημα μετατοπίστηκε από το death metal σε έναν πιο μελωδικό ήχο και αυτοκαταστροφικούς στίχους σε αυτό το άλμπουμ. Σε αυτό το άλμπουμ συμμετέχει επίσης ο Ville Laihiala ως τραγουδιστής για πρώτη φορά, αντικαθιστώντας τον Taneli Jarva, ο οποίος έφυγε από το συγκρότημα την ίδια χρονιά. Αυτό το τέταρτο στούντιο άλμπουμ, που κυκλοφόρησε το 1996, σηματοδότησε την αρχή μιας ανοδικής πορείας στην καριέρα του συγκροτήματος, η οποία έληξε με την κηδεία του Sentenced το 2005. Τραγούδια από το άλμπουμ «Down» που σίγουρα αξίζει να αναφερθούν είναι τα « Noose », « Sun Won’t Shine » και « I’ll Throw the First Rock », τα οποία συμπυκνώνουν τη σκοτεινή αλλά μελωδικά σαγηνευτική διάθεση του άλμπουμ.
6. Type O Negative – “October Rust”:
Με αυτό το άλμπουμ, οι πρωτοπόροι της goth metal Type O Negative απέδειξαν μια για πάντα ότι έχουν μια μοναδική αίσθηση του χιούμορ. Σύμφωνα με φήμες, το πρώτο κομμάτι στο “October Rust”, το θορυβώδες ” Bad Ground “, κατέληξε στο άλμπουμ απλώς επειδή οι ακροατές μπορεί να πίστευαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το στερεοφωνικό τους. Εκτός από αυτή τη φάρσα, το τέταρτο άλμπουμ του συγκροτήματος προσέφερε το σκοτεινά ρομαντικό ” Love You To Death “, το χαρούμενο χριστουγεννιάτικο πνεύμα του ” Red Water (Christmas Mourning) ” και μια ελαφρώς πιο μελαγχολική εκδοχή του ” Cinnamon Girl ” του Neil Young – για να μην αναφέρουμε, φυσικά, το single ” My Girlfriend’s Girlfriend ” .
7. Amorphis – “Elegy”:
Το τρίτο άλμπουμ των Amorphis σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής στην καριέρα του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε το 1996, το “Elegy” είχε το πλέον γνωστό λογότυπο του συγκροτήματος στο εξώφυλλο αντί για ένα death metal λογότυπο, και το μουσικό στυλ είχε επίσης εξελιχθεί σε μια πιο προοδευτική κατεύθυνση. Υπήρξαν επίσης κάποιες μικρές αλλαγές στη σύνθεση του συγκροτήματος, με τον ντράμερ Jan Rechberger να αντικαθίσταται από τον Pekka Kasari, γνωστό από τους Stone, και τον πληκτρά Kasper Mårtenson να αντικαθίσταται από την Kim Rantala. Ωστόσο, ίσως η πιο αξιοσημείωτη αλλαγή ήταν η τραγουδίστρια Pasi Koskinen, η οποία έφερε μελωδικά καθαρά φωνητικά στη μουσική των Amorphis .
8. Stratovarius – “Episode”:
Το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των Stratovarius εδραίωσε τον γνώριμο μελωδικό power metal ήχο του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε το 1996, το “Episode” είναι επίσης το πρώτο άλμπουμ των Stratovarius στο οποίο συμμετέχουν ο Jens Johansson στα πλήκτρα και ο Jörg Michael στα ντραμς. Το άλμπουμ περιλαμβάνει κλασικά κομμάτια όπως τα ” Father Time “, ” Forever ” και ” Speed of Light ” .
9. In Flames – “The Jester Race”:
Τα κομμάτια άρχισαν να μπαίνουν στη θέση τους για τους In Flames όταν ο κιθαρίστας Jesper Strömblad και ο Glenn Ljungström, ο μπασίστας Johan Larsson, ο τραγουδιστής Anders Fridén και ο ντράμερ Björn Gelotte, γνωστός πλέον ως κιθαρίστας, εντάχθηκαν στο συγκρότημα. Με αυτή τη σύνθεση, οι In Flames ηχογράφησαν το δεύτερο άλμπουμ τους, “The Jester Race”, το οποίο θεωρείται ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους του μελωδικού death metal ήχου του Γκέτεμποργκ. Το εξώφυλλο του άλμπουμ απεικονίζει για πρώτη φορά την εμβληματική μασκότ του συγκροτήματος, τους Jesterhead.
10. Cradle Of Filth – «Dusk And Her Embrace»:
Το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Cradle Of Filth ήταν η κορυφαία επιτυχία του συγκροτήματος. Το “Dusk And Her Embrace” συνδύαζε άψογα την gothic αισθητική με το συμφωνικό black metal, προσέλκυσε νέους ακροατές στο υλικό του συγκροτήματος. Το 2016, οι Cradle Of Filth κυκλοφόρησαν την αρχική έκδοση του άλμπουμ μέσω της Cacophonous Records προς τιμήν της 20ής επετείου του “Dusk And Her Embrace”. Αυτή η έκδοση ηχογραφήθηκε το 1995, αλλά παρέμεινε ακυκλοφόρητη λόγω διαφωνίας μεταξύ της δισκογραφικής εταιρείας και του συγκροτήματος.
11. Cannibal Corpse – “Vile”:
Το πέμπτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Cannibal Corpse αποτέλεσε σημείο καμπής στην καριέρα του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε το 1996 και είναι το πρώτο άλμπουμ με τον θρυλικό τραγουδιστή George “Corpsegrinder” Fisher, ο οποίος αντικατέστησε τον Chris Barnes, ο οποίος επικεντρώθηκε στους Six Feet Under . Αρχικά, το άλμπουμ είχε τον προσωρινό τίτλο “Created To Kill”, και μερικά από τα τραγούδια του ηχογραφήθηκαν με τον Barnes, αλλά μετά την αποχώρησή του, ηχογραφήθηκαν ξανά με τον Corpsegrinder στα φωνητικά. Το “Vile” είναι επίσης το πρώτο άλμπουμ των Cannibal Corpse που έφτασε στο νούμερο 151 στα charts του Billboard.
12. Dimmu Borgir – “Stormblåst”:
Το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Dimmu Borgir , με τίτλο «Stormblåst», είναι το τελευταίο άλμπουμ που ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στα νορβηγικά. Είναι επίσης το πρώτο άλμπουμ στο οποίο ο Shagrath ανέλαβε τον ρόλο του κύριου τραγουδιστή αντί για κιθαρίστα και backing vocalist. Το 2005, το «Stormblåst» επαναηχογραφήθηκε, αλλά πολλοί ορκίζονται σε αυτήν την αρχική έκδοση.
13. Rage Against the Machine – «Evil Empire»:
Το δεύτερο άλμπουμ των Rage Against the Machine συνέχισε στο ίδιο πνεύμα με το ντεμπούτο άλμπουμ τους, κάτι που είναι εμφανές από τον τίτλο του άλμπουμ. Το «Evil Empire» πήρε το όνομά του από την ομιλία του Ρόναλντ Ρίγκαν, στην οποία χρησιμοποίησε τον όρο «κακή αυτοκρατορία» για να αναφερθεί στη Σοβιετική Ένωση. Το «Evil Empire» σημείωσε επιτυχία και οι Rage Against the Machine κέρδισαν ένα βραβείο Grammy για το τραγούδι « Tire Me ». Τα singles « People of the Sun », « Down Rodeo » και ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια του συγκροτήματος, το «Bulls on Parade », κυκλοφόρησαν από αυτό το άλμπουμ.
14. Neurosis – “Through Silver In Blood”:
Το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των Neurosis , «Through Silver In Blood», έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος της post-metal. Το γρήγορο 70λεπτο έργο ανέδειξε τον τεράστιο και πειραματικό ήχο του συγκροτήματος, ο οποίος έχει επηρεάσει συγκροτήματα όπως οι Mastodon , οι Cult of Luna και οι Isis . Αυτό το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια των Neurosis , το « Locust Star » .
15. Dark Funeral – “The Secrets Of Black Arts”:
Το σουηδικό συγκρότημα Dark Funeral παρουσίασε τον χαρακτηριστικό του ήχο στο ντεμπούτο άλμπουμ του: ψυχρό και βίαιο black metal. Το «The Secrets Of Black Arts» έχει γίνει έκτοτε ένα από τα κλασικά κομμάτια του black metal της δεκαετίας του ’90. Το άλμπουμ παρέμεινε η μόνη ολοκληρωμένη κυκλοφορία με τον κιθαρίστα Blackmoon, τον ντράμερ Equimanthron και τον μπασίστα Themgoroth.
16. Aura Noir – «Black Thrash Attack»:
Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους, το νορβηγικό συγκρότημα Aura Noir έδειξε πόσο υπέροχα μπορεί να συνδυαστεί το γερμανικό thrash metal της δεκαετίας του 1980 με το σκοτάδι του νορβηγικού black metal. Το «Black Thrash Attack» είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους του blackened thrash metal. Στο περσινό Steelfest, το ομώνυμο τραγούδι και το « Conqueror » συγκλόνισαν τη νύχτα στο Hyvinkää!
17. Katatonia – “Brave Murder Day”:
Οι Katatonia παρέμειναν σιωπηλοί καθ’ όλη τη διάρκεια του 1995, αλλά την επόμενη χρονιά το συγκρότημα έγινε ξανά ενεργό ως τρίο. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησαν το επόμενο άλμπουμ τους, “Dance of December Souls”. Λόγω προβλημάτων υγείας, ο τραγουδιστής Jonas Renkse δεν μπόρεσε να ερμηνεύσει τα γρυλιστά φωνητικά, οπότε ο Mikael Åkerfeldt των Opeth , που προσλήφθηκε ως μουσικός session, ανέλαβε τα γρυλιστά μέρη. Η αρχική έκδοση του “Brave Murder Day” είχε κυκλοφορήσει χωρίς να έχει γίνει mastering, αλλά για να γιορτάσει την 10η επέτειο του άλμπουμ, η Peaceville Records κυκλοφόρησε μια mastering έκδοση.
18. Michael Monroe – “Peace of Mind”:
Το τρίτο σόλο άλμπουμ του Michael Monroe , «Peace of Mind», κυκλοφόρησε λίγο μετά την επιστροφή του Monroe στη Φινλανδία. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1996 από την θρυλική Poko Records. Ωστόσο, παρέμεινε η μόνη κυκλοφορία από την Poko, καθώς η δισκογραφική εταιρεία και ο Monroe τερμάτισαν τη συνεργασία τους λόγω διαφωνιών. Το «Peace of Mind» περιλαμβάνει επίσης διασκευές των τραγουδιών « Kick Out the Jams » των MC5 , « Machine Gun Etiquette » των The Damned και « Not Anymore » των The Dead Boys . Το τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ, « Peace of Mind », είναι ουσιαστικά θορυβώδες και χρησιμεύει ως ένα είδος μεσαίου δακτύλου στη δισκογραφική εταιρεία, η οποία απαίτησε ένα δέκατο τραγούδι για το άλμπουμ – και ο Monroe τα κατάφερε.
19. Tool – Ænima:
Το δεύτερο άλμπουμ των Tool , «Ænima», συνδυάζει το ωμό χιούμορ με έξυπνα θέματα. Ένα καλό παράδειγμα αυτού είναι το « Stinkfist », το οποίο δεν χρειάζεται περαιτέρω επεξήγηση, ενώ το « Forty Six & 2 » αφηγείται τις θεωρίες του Drunvalo Melchizedek για την ανθρώπινη εξέλιξη και την ιδέα της ενεργοποίησης δύο νέων χρωμοσωμάτων, κάτι που θα οδηγούσε σε επέκταση της συνείδησης. Το « Die Eier von Satanin », από την άλλη πλευρά, είναι η γερμανόφωνη λιτανεία του Marko Fox, η οποία ακούγεται σαν διακήρυξη αλλά στην πραγματικότητα είναι μια συνταγή για μπισκότα. Ας πούμε απλώς ότι το «Ænima» είναι ένα άλμπουμ που θυμίζει πολύ τους Tool . Το τι σημαίνει αυτό εξαρτάται από τον κάθε ακροατή να αποφασίσει μόνος του.
20. Waltari – “Yeah! Yeah! Die! Die! Death Metal Symphony in Deep C”:
Οι Waltari αναστάτωσαν τη σκηνή της heavy metal με το πέμπτο άλμπουμ τους, το οποίο ήταν μια συμφωνία death metal και όχι ένα παραδοσιακό metal άλμπουμ. Το “Yeah! Yeah! Die! Die! Death Metal Symphony in Deep C” δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την Συμφωνική Ορχήστρα Avanti!, υπό τη διεύθυνση του Riku Niemi. Εκτός από τον Kärtsy Hatakka, οι Eeva-Kaarina Vilke και Tomi Koivusaari από τους Amorphis είναι υπεύθυνοι για τα φωνητικά. Υποθέτω ότι το να δούμε αυτό το live θα ήταν σίγουρα μια εμπειρία!
