🔥 Τελευταία

Inner Child – Inner Child | Metal Territory

Inner Child – Inner Child: το ντεμπούτο άλμπουμ του Carlos Borges

Το πρώτο άλμπουμ των Inner Child βγήκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2026. Πίσω από το όνομα είναι ο Carlos Borges, ένας κιθαρίστας που έγραψε και έστησε όλο το υλικό πάνω στο παίξιμο του Matt Garstka — ντραμς των Animals as Leaders — και κατάφερε να τον πείσει να παίξει στον δίσκο. Είναι instrumental djent, με ραπ σε ένα κομμάτι, γραμμένο με το πνεύμα της εποχής που οι κιθαρίστες έφτιαχναν δίσκους μόνοι τους, σε δωμάτια, με όποια μέσα είχαν.

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Ψήφισε το είδος metal που ακούς περισσότερο

Πες μας τι ακούς περισσότερο. Κι αν το είδος σου δεν είναι στη λίστα, γράψ’ το στα σχόλια της ομάδας — μετράει κι αυτό.

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ LIVE

Όλα τα επερχόμενα metal live στην Ελλάδα, ανά ημερομηνία — με πόλη, μαγαζί και υπενθύμιση στο email σας.

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ LIVE CALENDAR
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ METAL TERRITORY

Αν θέλεις να στηρίξεις το Metal Territory, στο Monsterville θα βρεις ωραία πράγματα χωρίς να πληρώσεις επιπλέον χρήματα.

Δες τα στο Monsterville

Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Progressive Metal, Djent (instrumental, με ραπ σε ένα κομμάτι)
Για fans των: Animals as Leaders, Mestis, Plini, David Maxim Micic

Ο δίσκος

Επτά κομμάτια, λίγο πάνω από 36 λεπτά, όλα οργανικά εκτός από το «Shadow Integration», όπου μπαίνουν φωνητικά και ραπ. Δίπλα στον Borges παίζουν ο Alek Darson σε lead κιθάρα, μπάσο και πλήκτρα και ο Garstka στα ντραμς, τα kalimba, τα shakers, το rainstick και τα bongos. Στις συμμετοχές υπάρχουν ο Ethan Cohen σε βιολιά, βιόλα και τσέλο, ο James Murphy στα ντραμς του «Shadow Integration», ο Alex Kuular με throat singing στο «Wonder» και ο Amin Mortada με σόλο κιθάρας στο «Rescued». Το εξώφυλλο το έφτιαξε ο Alejandro Borges, πατέρας του Carlos: ένα κολάζ φτιαγμένο στο χέρι από εικόνες της παιδικής ηλικίας του γιου του στην Καράκας.

  1. Solace (5:47)
  2. Foster (4:20)
  3. Guided Anger (5:35)
  4. Shadow Integration (3:33)
  5. Wonder (5:40)
  6. Rescued (5:22)
  7. Synergy (6:18)

Η άποψή μας

Ο ήχος κινείται σε γνώριμα μονοπάτια για όποιον ακούει djent, αλλά δεν μένει εκεί. Τα κομμάτια ανοίγουν συνεχώς σε νέα μοτίβα: περνούν από ήρεμες, τζαζ συγχορδίες σε βαριά riff με την ίδια άνεση, και οι μελωδίες του Borges κουβαλούν τη βενεζουελάνικη καταγωγή του. Τα κρουστά και το throat singing δίνουν χρώμα, ενώ τα ορχηστρικά περάσματα γεμίζουν τον χώρο χωρίς να πατάνε τη μουσική. Το σημείο που συζητιέται είναι η παραγωγή: ο δίσκος κρατά σκόπιμα το χρώμα των παλιών bedroom demos, και το low end μερικές φορές απλώνεται πάνω στα ντραμς. Άλλοι θα το δουν ως χαρακτήρα, άλλοι ως τραχύτητα — πάντως σε ένα ντεμπούτο τέτοιας τεχνικής δεν είναι αυτό που μένει στο τέλος.

Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν: το «Foster», το «Guided Anger» και το «Synergy».

Βρες τους

Δες επίσης: SUBMASQ – Spirit Animal | Fractal Sun – Divergent Paradox

Πηγή: https://theprogressivesubway.com/2026/09/20/review-inner-child-inner-child/

Μοιράσου το άρθρο

Αφήστε ένα Σχόλιο

Κύλιση στην κορυφή