Το «Darkness Guides Us» επιστρέφει μετά από οκτώ χρόνια: η τελευταία φορά που έγινε ήταν τον Νοέμβριο του 2019 στη Γλασκώβη, με τα εισιτήρια να εξαντλούνται, ενώ η έκδοση που ήταν προγραμματισμένη για το 2020 δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και το φεστιβάλ σταμάτησε εκεί. Από την Παρασκευή 10 έως την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2027, στο Διχείμαρρο Βοΐου, στα ορεινά της Κοζάνης, η διοργάνωση στήνει τρεις μέρες και νύχτες αφιερωμένες αποκλειστικά στο black metal: 30 εμφανίσεις, δωρεάν κατασκήνωση με κάθε εισιτήριο, λεωφορεία που ενώνουν το αεροδρόμιο και την πόλη της Θεσσαλονίκης, την Κοζάνη και τον χώρο του φεστιβάλ, ακουστικές εμφανίσεις κάτω από τον νυχτερινό ουρανό και afterparty ως το πρωί. Όλες τις πρακτικές λεπτομέρειες τις έχουμε γράψει εδώ· σε αυτό το άρθρο παρουσιάζουμε μία προς μία τις μπάντες που έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής.
Δέκα ονόματα ανακοινώθηκαν στην πρώτη λίστα και άλλα τρία τις επόμενες μέρες — δεκατρείς μπάντες ως τώρα, απέναντι στις 30 εμφανίσεις που έχει ανακοινώσει η διοργάνωση για το τριήμερο —, με τη διοργάνωση να έχει δηλώσει ότι δέκα ακόμα μπάντες θα προστεθούν στο πρόγραμμα. Από τη Νορβηγία και τη Φινλανδία ως τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Γερμανία και τη Βρετανία, η λίστα καλύπτει όλο το φάσμα του είδους — από το κλασικό νορβηγικό ήχο ως τα πιο ατμοσφαιρικά και τα πιο ακραία μονοπάτια — και περιλαμβάνει και μία ελληνική μπάντα. Ξεκινάμε, όπως είναι λογικό, από το μεγάλο όνομα της ανακοίνωσης.
1. Taake (Νορβηγία)
Ο Hoest ξεκίνησε τους Taake το 1993 ως Thule και τους μετονόμασε το 1995 — «taake» είναι η παλιά γραφή του νορβηγικού «tåke», δηλαδή η ομίχλη. Πίσω από το όνομα είναι ουσιαστικά ένας άνθρωπος: ο Hoest γράφει και παίζει τα πάντα στους δίσκους, με σταθερή παρέα μουσικών μόνο στις ζωντανές εμφανίσεις. Οι στίχοι είναι στη διάλεκτό του, τυπωμένοι σε ρούνους, και γυρίζουν γύρω από το σκοτάδι, τον θάνατο, τη νορβηγική φύση και τον αντιχριστιανισμό, ενώ οι τρεις πρώτοι δίσκοι (1999–2005) αποτελούν τριλογία με θέμα τον θάνατο, τη Νορβηγία και τον «διάβολο μέσα στον άνθρωπο». Το «Noregs vaapen» (2011) είχε συμμετοχές των Attila Csihar, Nocturno Culto, Demonaz και Ivar Bjørnson και έφτασε ως υποψηφιότητα στα νορβηγικά βραβεία Spellemann, ενώ η μπάντα πάτησε για πρώτη φορά σε αμερικανικό έδαφος μόλις το 2014. Φέτος κυκλοφόρησαν το ένατο άλμπουμ τους, «En Skog av Nidstang» (31 Ιουλίου, Dark Essence Records), με τέσσερα μεγάλα κομμάτια που ηχογραφήθηκαν στα δάση νότια του Μπέργκεν.
- Nattestid ser porten vid (1999)
- Over Bjoergvin graater himmerik (2002)
- Hordalands doedskvad (2005)
- Taake (2008)
- Noregs vaapen (2011)
- Stridens hus (2014)
- Kong vinter (2017)
- Et hav av avstand (2023)
- En Skog av Nidstang (2026)
2. Akitsa (Καναδάς)
Το πιο παλιό σχήμα της λίστας μαζί με τους Taake: ντουέτο από το Κεμπέκ, σε λειτουργία από το 1999, με τους O.T. και Néant να μοιράζονται όλα τα όργανα και τα φωνητικά. Οι στίχοι είναι στα γαλλικά και τα θέματα γυρίζουν γύρω από την υπερηφάνεια, τη φύση, την ιστορία, τη μισανθρωπία και τον αντι-μοντερνισμό, σε έναν ήχο που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο στη σκηνή του Κεμπέκ. Ο O.T. τρέχει και τη δική του δισκογραφική, την Tour de Garde, ενώ κυκλοφορίες τους έχουν βγει από την αμερικανική Hospital Productions και την Profound Lore. Ζωντανά εμφανίζονται σπάνια, με επιπλέον μουσικούς δίπλα τους από το 2018 — ανάμεσά τους ο Xavier Berthiaume, που είναι ο άνθρωπος πίσω από τους Sanctvs, τους οποίους θα δούμε στο ίδιο φεστιβάλ.
- Goétie (2001)
- Sang nordique (2002)
- La grande infamie (2006)
- Au crépuscule de l’espérance (2010)
- Grands tyrans (2015)
- Credo (2018)
- Devenir le diable (2023)
3. Destroyer 666 (Αυστραλία)
Ο K.K. Warslut σχημάτισε τους Destroyer 666 στη Μελβούρνη το 1994, λίγο αφού αποχώρησε από τους Bestial Warlust — στην αρχή μόνος του, με τον ήχο να πατάει ταυτόχρονα στο black και στο thrash metal. Από το 2001 η μπάντα ζει στην Ευρώπη: πρώτα στην Ολλανδία, μετά στη Βρετανία. Οι στίχοι γυρίζουν γύρω από τη βλασφημία, τον μηδενισμό, τον Nietzsche και τον πόλεμο, με ένα ύφος που έμεινε αμετάβλητο τρεις δεκαετίες. Τελευταίος τους δίσκος είναι το «Never Surrender» (2 Δεκεμβρίου 2022), με πρώτο single το «Guillotine».
- Unchain the Wolves (1997)
- Phoenix Rising (2000)
- Cold Steel… for an Iron Age (2002)
- Defiance (2009)
- Wildfire (2016)
- Never Surrender (2022)
4. Ljå (Νορβηγία)
Από το Σταβάνγκερ, με ιστορία που ξεκινά το 1992 στους Knøfflihei και συνεχίζεται ως Ljå από το 2002 — «ljå» σημαίνει δρεπάνι στα νορβηγικά. Ο ήχος τους είναι το παραδοσιακό νορβηγικό black metal με ακουστικές κιθάρες και επαναλαμβανόμενα μελωδικά μοτίβα, με συγκρίσεις που φτάνουν ως τους Ulver, τους Marduk και τους Gorgoroth. Οι κυκλοφορίες τους είναι μετρημένες στα δάχτυλα: το ντεμπούτο «Til avsky for livet» (2006), το EP «Klar til strid» (2012) και το «1943» (2023), που βγήκε μόνο σε 50 αντίτυπα. Ο κιθαρίστας και ιδρυτής Ciekals έφυγε από τη ζωή το 2025.
- Til avsky for livet (2006)
- Klar til strid (EP, 2012)
- 1943 (2023)
5. Sarkrista (Γερμανία)
Γερμανικό σχήμα από το Σλέσβιχ, σε λειτουργία από το 2011, με μοναδικό ιδρυτικό μέλος τον Revenant σε φωνητικά και κιθάρες — γύρω του έχουν περάσει πολλά ονόματα, και τα τελευταία χρόνια η μπάντα στηρίζεται σε σταθερή ζωντανή σύνθεση. Το όνομα προέρχεται από το γερμανικό «Sakristan» και το λατινικό «Sacrista», δηλαδή τον νεωκόρο της εκκλησίας, και οι στίχοι κινούνται σε βλασφημία, αποκρυφισμό και σατανισμό. Το ντεμπούτο «The Acheronian Worship» (2013) βγήκε σε 666 αντίτυπα, και ακολούθησαν τα «Summoners of the Serpents Wrath» (2017) και «Sworn to Profound Heresy» (2021) από τη Purity Through Fire.
- The Acheronian Worship (2013)
- Summoners of the Serpents Wrath (2017)
- Sworn to Profound Heresy (2021)
- The Evil Incarnate (EP, 2015)
6. Nightside (Φινλανδία)
Φινλανδικό σχήμα από το Τούρκου, σχηματισμένο το 1996, που διαλύθηκε το 2004 και επέστρεψε το 2021 — ο ντράμερ και πληκτράς Beleth είναι από την πρώτη εποχή της μπάντας. Τα θέματα μένουν σταθερά: σατανισμός, αντιχριστιανισμός, πόλεμος. Το ντεμπούτο «The End of Christianity» (2001) έμεινε για χρόνια το μόνο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, μέχρι το «Death from the North» (24 Μαΐου 2024), που τους έφερε πίσω με τον βαρύ, παγωμένο ήχο της φινλανδικής σκηνής.
- The End of Christianity (2001)
- Death from the North (2024)
- Lions (demo, 2023)
7. Destruction Ritual (Γαλλία / ΗΠΑ)
Ένα διατλαντικό σχήμα: ο Γάλλος MkM, γνωστός από τους Antaeus, τους Aosoth και τους Temple of Baal, στα φωνητικά, ο TerrorReign σε κιθάρα, μπάσο και πλήκτρα και ο Αμερικανός Arafel στην κιθάρα, με τον Blastum session ντράμερ. Το όνομα δεν το πήραν από τους Krieg — ο TerrorReign έχει πει ότι γνώρισε τον Arafel σε συναυλία τους. Ξεκίνησαν το 2021 με ένα ομώνυμο demo σε 180 κασέτες και πέρυσι έβγαλαν το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ, «Providence» (12 Σεπτεμβρίου 2025), από τη Norma Evangelium Diaboli: έξι κομμάτια ανάμεσα στη βιαιότητα του black/death και σε μελωδικά, doom-ικά περάσματα.
- Destruction Ritual (demo, 2021)
- Providence (2025)
8. Sanctvs (Καναδάς)
Το προσωπικό project του Mortheos (Xavier Berthiaume, γνωστός από τους Atramentus και τους Gevurah, και μέλος των ζωντανών εμφανίσεων των Akitsa) από το Μόντρεαλ, σε λειτουργία από το 2019. Στίχοι στα γαλλικά, ήχος που στηρίζεται στα riffs και στα blast beats — κομμάτι της σκηνής του Métal Noir Québécois. Μετά το ντεμπούτο «Mors Aeterna» (2019) ήρθε το split «Inter Mortuos Liber» με τους Γάλλους Sotherion (2025) και φέτος το δεύτερο άλμπουμ «De l’Abîme au Plérôme» (30 Ιανουαρίου, Osmose Productions).
- Mors Aeterna (2019)
- Inter Mortuos Liber (split με Sotherion, 2025)
- De l’Abîme au Plérôme (2026)
9. Blood Countess (Ηνωμένο Βασίλειο)
Από τη βόρεια Αγγλία, με φωνητικά της «Countess» (Nina Blackwood) και θέμα που δηλώνεται από το ίδιο το όνομα: η ιστορική κόμισσα Elizabeth Báthory. Σχηματίστηκαν το 2018 και μετρούν ήδη δύο άλμπουμ — το «Occulta Tenebris» (2022) και το φετινό «Imperatrix Sanguinis». Στο φεστιβάλ θα κάνουν το πρώτο τους live στην Ελλάδα, όπως ανακοίνωσαν οι ίδιοι στα social τους.
- Blood Countess (demo, 2019)
- Occulta Tenebris (2022)
- Imperatrix Sanguinis (2026)
10. Noxulifer (Ελλάδα)
Η ελληνική παρουσία της λίστας: αθηναϊκό σχήμα από το 2022, με τον Noxul (Χρήστος Μπάρκας) σε φωνητικά και κιθάρα, τον Winter στην κιθάρα και τον Nebel στα τύμπανα — οι δύο πρώτοι παίζουν και στους Brixxtā. Ο ήχος τους είναι ωμός, ορθόδοξος black metal, με θέματα όπως η λατρεία του θανάτου, ο χαογνωστικισμός και η αντικοσμική θεώρηση, και χωρίς δισκογραφική πλάτη — όλα βγαίνουν από μικρά label ή από τους ίδιους. Το split «Nocturnal Necrosophik Mysteries» (2023) βγήκε σε 300 αντίτυπα από τη Metal Throne Productions, το «Towards the Thorny Path» (2024) σε 50 κασέτες, και φέτος κυκλοφόρησαν το EP «Black Light Renaissance».
- Nocturnal Necrosophik Mysteries (split, 2023)
- Towards the Thorny Path (2024)
- Black Light Renaissance (EP, 2026)
11. Wyrd (Φινλανδία)
Ξεκίνησαν το 1997 ως Hellkult από τον Narqath, ο οποίος έπαιζε τα πάντα, και μετονομάστηκαν σε Wyrd το 1998 — η λέξη είναι η παλαιά αγγλική και σαξονική λέξη για τη μοίρα. Ο Narqath είναι γνωστός και από τους Azaghal, και από το 2015 οι Wyrd είναι πλέον κανονική μπάντα, με τέσσερα ακόμα μέλη γύρω του. Ο ήχος τους παντρεύει το black metal με folk και doom στοιχεία, με θέματα από τη λαογραφία και τη σκανδιναβική μυθολογία, και οι ζωντανές εμφανίσεις τους είναι σπάνιες — γι’ αυτό και η εμφάνιση στο Βόιο έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Το τελευταίο άλμπουμ, «Vandraren» (2021), γράφτηκε, παίχτηκε και τραγουδήθηκε εξ ολοκλήρου από τον Narqath.
- Heathen (2001)
- Huldrafolk (2002)
- Vargtimmen Pt. 1: The Inmost Night (2003)
- Vargtimmen Pt. 2: Ominous Insomnia (2004)
- Rota (2005)
- The Ghost Album (2006)
- Kammen (2007)
- Kalivägi (2009)
- Death of the Sun (2016)
- Hex (2019)
- Vandraren (2021)
12. Horna (Φινλανδία)
Μία από τις παλιότερες μπάντες του φινλανδικού black metal: σχηματίστηκαν το 1994 και το όνομά τους είναι η φινλανδική λέξη για την άβυσσο. Ο κιθαρίστας Shatraug είναι το μόνο σταθερό μέλος από την πρώτη μέρα, και στα φωνητικά έχουν περάσει τρεις εποχές — Nazgul von Armageddon (1996–2001), Corvus (2002–2009) και ο Spellgoth από το 2009. Οι στίχοι τους κινούνται σε σατανισμό, παγανισμό, αποκρυφισμό και θάνατο, καλύπτοντας όλη την ιστορία του είδους στη χώρα τους. Το 2024 γιόρτασαν τα 30 χρόνια τους στο Steelfest με τρεις ξεχωριστές εμφανίσεις, μία για κάθε εποχή τραγουδιστή, ενώ το live άλμπουμ «Vihan tiellä» (2009) είχε ηχογραφηθεί στην Αθήνα το 2007.
- Kohti yhdeksän nousua (1998)
- Haudankylmyyden mailla (1999)
- Sudentaival (2001)
- Envaatnags Eflos Solf Esgantaavne (2005)
- Ääniä yössä (2006)
- Sotahuuto (2007)
- Sanojesi äärelle (2008)
- Askel lähempänä Saatanaa (2013)
- Hengen tulet (2015)
- Kasteessa kirottu (2018)
- Kuoleman kirjo (2020)
- Nyx – Hymnejä yölle (2024)
13. Minenwerfer (ΗΠΑ)
Αμερικανικό σχήμα από το Σακραμέντο της Καλιφόρνια, που ξεκίνησε το 2007 ως προσωπικό project του Bret Tardiff και πλέον είναι ντουέτο μαζί με τον κιθαρίστα και ντράμερ Nick Liuzzi. Το όνομα είναι γερμανική λέξη για τον όλμο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, και αυτός είναι ο πυρήνας της μπάντας: πόλεμος, ιστορία και φιλοσοφία, με στίχους στα αγγλικά και στα γερμανικά. Διαλύθηκαν το 2014, επέστρεψαν το 2016 και σταμάτησαν τις ζωντανές εμφανίσεις το 2017 — η εμφάνιση στο Darkness Guides Us 2027 είναι η πρώτη τους στην Ευρώπη, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια μακριά από τη σκηνή. Κυκλοφορούν από την Osmose Productions, με τελευταίο άλμπουμ το «Feuerwalze» (2023) και τέσσερα EP μέσα στο 2024.
- Volkslieder (2010)
- Nihilistischen (2012)
- Alpenpässe (2019)
- Feuerwalze (2023)
- Ostfront 14-15 / Heimkehr / Pessimism / War God Invocation (EP, 2024)
Για να κλείσουμε
Για όσους μεγαλώσαμε σε αυτά τα μέρη, το φεστιβάλ έχει και μια προσωπική σημείωση. Γίνεται λίγα χιλιόμετρα από το πατρικό μας, σε έναν τόπο απ’ όπου οι περισσότεροι φύγαμε έφηβοι για να προλάβουμε συναυλίες που δεν έρχονταν ποτέ κοντά μας — και όταν ερχόταν, το ταξίδι ήταν πάντα δύσκολο. Τώρα οι μπάντες έρχονται εδώ, στα δικά μας βουνά, και δίπλα στα έλατα του Βοΐου θα στηθούν τρεις μέρες αφιερωμένες σε ένα και μόνο είδος. Λίγες διοργανώσεις στην Ελλάδα δείχνουν τόσο καθαρά τι θέλουν να είναι: ένα φεστιβάλ μακριά από τη λογική του city festival, με σεβασμό στο είδος και στον τόπο. Αν η λίστα συνεχίσει όπως ξεκίνησε, ο Σεπτέμβριος του 2027 θα είναι το πιο δυνατό τριήμερο της ελληνικής underground σκηνής.
Νέα προσθήκη
Μετά τη δημοσίευση αυτού του άρθρου, η διοργάνωση ανακοίνωσε άλλο ένα όνομα: τους Order of Nosferat (Γερμανία / Φινλανδία). Είναι ντουέτο black metal — ο Count Revenant αναλαμβάνει φωνητικά, κιθάρες, μπάσο και πλήκτρα και ο Anzillu τα τύμπανα — με δίσκους που κυκλοφορούν από την Purity Through Fire. Ο Anzillu παίζει επίσης στους From the Void, Iku-Turso, Nachtvrucht και Serpentfyre, ενώ ο ήχος τους κινείται σε πιο αργό, βαμπιρικό black metal, διαφορετικός από τα πιο ακραία ονόματα της λίστας. Με αυτή την προσθήκη, τα ονόματα που έχουν ανακοινωθεί για το «Darkness Guides Us» 2027 γίνονται δεκατέσσερα.
Δες επίσης
Vinterland + Winter Eternal στο Eightball · Black Temple Six Productions: 18 βραδιές στο Black Temple
