🔥 Τελευταία

Slayer: Η ιστορία της μπάντας που όρισε το thrash metal | Metal Territory

Εξώφυλλο του άλμπουμ Reign in Blood των Slayer

Το 1981, στο Huntington Park της Καλιφόρνια, ο Kerry King και ο Jeff Hanneman γνωρίστηκαν σε οντισιόν για μια southern rock μπάντα και αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους. Μαζί με τον ντράμερ Dave Lombardo και τον Tom Araya στο μπάσο και στα φωνητικά, οι Slayer έγιναν ένα από τα τέσσερα μεγάλα ονόματα του αμερικανικού thrash metal, δίπλα σε Metallica, Megadeth και Anthrax.

🤘 Στήριξε το MetalTerritory
Metal Merch - Monsterville

Τα τέσσερα πρόσωπα

Ο Tom Araya γεννήθηκε το 1961 στη Viña del Mar της Χιλής και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Πήρε το μπάσο στα οκτώ του και πριν από τη μπάντα δούλευε ως αναπνευστικός θεραπευτής.

Ο Kerry King γεννήθηκε το 1964 στο Λος Άντζελες, έμαθε κιθάρα στα εφηβικά του χρόνια και από νωρίς αγάπησε τους Van Halen και τους Judas Priest. Παίζει με κιθάρες BC Rich.

Ο Jeff Hanneman γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1964 στο Long Beach και μεγάλωσε σε οικογένεια βετεράνων πολέμου. Γνώρισε το metal από τη μεγάλη του αδερφή και στο λύκειο ανακάλυψε το hardcore punk, που έσπρωξε τη μπάντα προς την ταχύτητα.

Ο Dave Lombardo γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1965 στην Αβάνα και σε ηλικία δύο χρόνων μετακόμισε στο South Gate της Καλιφόρνια. Πήρε το πρώτο του σετ ντραμς στα δέκα και έδωσε στη μπάντα τον πυρετώδη ρυθμό της.

Τα πρώτα βήματα και το «Show No Mercy»

Στην αρχή έπαιζαν διασκευές σε Iron Maiden, Judas Priest και Venom σε κλαμπ της νότιας Καλιφόρνια. Το 1983 τους είδε ο Brian Slagel της Metal Blade και τους ζήτησε ένα κομμάτι για τη συλλογή Metal Massacre III· το «Aggressive Perfector» τους έφερε συμβόλαιο.

Το ντεμπούτο ηχογραφήθηκε τον Νοέμβριο του 1983 στα Track Record Studios του North Hollywood με προϋπολογισμό περίπου 1.500 δολαρίων, χρήματα που έβαλαν οι ίδιοι — ο Araya από τις οικονομίες του και ο King από δανεικά του πατέρα του. Οι ηχογραφήσεις γίνονταν κυρίως τη νύχτα, και το «Show No Mercy» βγήκε στις 3 Δεκεμβρίου 1983. Παρά την πρόχειρη παραγωγή, έγινε η πιο εμπορική κυκλοφορία της Metal Blade μέχρι τότε.

Εξώφυλλο του δίσκου Show No Mercy των Slayer
Slayer – Show No Mercy (1983)

Το EP του 1984 και το «Hell Awaits»

Τον Ιούνιο του 1984 ήρθε το EP «Haunting the Chapel», πιο σκοτεινό και πιο thrash από το ντεμπούτο — το πρώτο βήμα προς τον κλασικό ήχο τους.

Εξώφυλλο του δίσκου Haunting the Chapel των Slayer
Slayer – Haunting the Chapel (1984)

Το «Hell Awaits» κυκλοφόρησε στις 8 Απριλίου 1985, με κανονικό πια προϋπολογισμό, και τα κομμάτια έγιναν πιο πυκνά και πολύπλοκα. Τον Μάρτιο του 1985 περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική με Venom και Exodus, στο Combat Tour.

Εξώφυλλο του δίσκου Hell Awaits των Slayer
Slayer – Hell Awaits (1985)

Το «Reign in Blood»

Η μεγάλη αλλαγή ήρθε με τον παραγωγό Rick Rubin, που τους έβαλε στην Def Jam και ζήτησε πιο καθαρό, στεγνό ήχο χωρίς αντήχηση. Το «Reign in Blood» κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου 1986: 29 λεπτά σε ακραίες ταχύτητες. Το «Angel of Death» και οι στίχοι του για τα πειράματα του Josef Mengele στο Άουσβιτς προκάλεσαν θύελλα και ο διανομέας αρχικά αρνήθηκε να το βγάλει· τελικά βγήκε μέσω Geffen και έφτασε στο νούμερο 94 του Billboard 200, τον πρώτο χρυσό δίσκο τους στις ΗΠΑ.

Εξώφυλλο του δίσκου Reign in Blood των Slayer
Slayer – Reign in Blood (1986)

Το «South of Heaven» και το «Seasons in the Abyss»

Αντί να ξεπεράσουν το «Reign in Blood», οι Slayer έπεσαν σε πιο αργούς ρυθμούς. Το «South of Heaven» βγήκε στις 5 Ιουλίου 1988, με μεσαία tempo και σκοτεινή ατμόσφαιρα, και έφτασε στο νούμερο 57 του Billboard 200.

Εξώφυλλο του δίσκου South of Heaven των Slayer
Slayer – South of Heaven (1988)

Στις 9 Οκτωβρίου 1990 ακολούθησε το «Seasons in the Abyss», που πάντρεψε την ταχύτητα με τη βαρύτητα. Έφτασε στο νούμερο 40 του Billboard 200 και πήρε χρυσό δίσκο σε ΗΠΑ και Καναδά, και οι Slayer συμμετείχαν στο Clash of the Titans με Megadeth, Testament και Suicidal Tendencies.

Εξώφυλλο του δίσκου Seasons in the Abyss των Slayer
Slayer – Seasons in the Abyss (1990)

Οι αλλαγές στη σύνθεση

Το 1992 ο Lombardo αποχώρησε και τη θέση του πήρε ο Paul Bostaph των Forbidden. Μαζί του κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1994 το «Divine Intervention», που μπήκε στο νούμερο 8 του Billboard 200.

Εξώφυλλο του δίσκου Divine Intervention των Slayer
Slayer – Divine Intervention (1994)

Στα χρόνια που ακολούθησαν έβγαλαν άλλους τέσσερις δίσκους, ώσπου επέστρεψε ο Lombardo. Τον Φεβρουάριο του 2013, λίγο πριν από φεστιβάλ στην Αυστραλία, απολύθηκε έπειτα από διαφωνία για τα χρήματα, και τον Μάιο επέστρεψε ο Bostaph.

Ο θάνατος του Hanneman

Στις 2 Μαΐου 2013 ο Jeff Hanneman πέθανε από ηπατική ανεπάρκεια σε νοσοκομείο κοντά στο σπίτι του, σε ηλικία 49 ετών. Από το 2011 τον κάλυπτε στις περιοδείες ο Gary Holt των Exodus, που έγινε μόνιμο μέλος μετά τον θάνατό του. Το «Repentless», στις 11 Σεπτεμβρίου 2015, ήταν ο πρώτος δίσκος τους χωρίς τον Hanneman.

Εξώφυλλο του δίσκου Repentless των Slayer
Slayer – Repentless (2015)

Το φινάλε και η επιστροφή

Μετά την επιθυμία του Araya να σταματήσει τις περιοδείες, η μπάντα ανακοίνωσε στις 22 Ιανουαρίου 2018 το αποχαιρετιστήριο tour της, με 147 εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο που ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 2019 στο Forum του Inglewood.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2024 όμως ανακοίνωσαν την πρώτη τους συναυλία μετά τη διάλυση, για το Riot Fest στις 22 Σεπτεμβρίου 2024, με τους Holt και Bostaph. Από τότε η επιστροφή περιορίζεται σε επιλεγμένες εμφανίσεις σε φεστιβάλ και επετείους.

Οι Slayer δεν ήταν απλώς μια γρήγορη μπάντα: έδειξαν πως εικόνα, στίχοι και ήχος μπορούν να γίνουν ένα ενιαίο σύνολο, και το thrash metal που ακολούθησε χτίστηκε πάνω σε αυτό που έφτιαξαν τέσσερα παιδιά από την Καλιφόρνια.

Δες επίσης

Δες επίσης: την παρουσίαση του «Reign in Blood», το αφιέρωμα στους Venom και τα thrash άλμπουμ που κλείνουν δέκα χρόνια.

Μοιράσου το άρθρο

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κύλιση στην κορυφή