Το «Heaven and Hell» είναι ο ένατος δίσκος των Black Sabbath και κυκλοφόρησε στις 25 Απριλίου 1980 από τη Vertigo στη Βρετανία, με παραγωγό τον Martin Birch. Είναι ο πρώτος δίσκος της μπάντας με τον Ronnie James Dio στα φωνητικά, μετά την αποχώρηση του Ozzy Osbourne, και σηματοδότησε ένα καινούριο κεφάλαιο για το γκρουπ. Στη σύνθεση είναι ο Tony Iommi στις κιθάρες, ο Geezer Butler στο μπάσο, ο Bill Ward στα ντραμς και ο Geoff Nicholls στα πλήκτρα.
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος: Heavy Metal
Για fans των: Dio, Rainbow, Judas Priest
Ο ήχος άλλαξε αισθητά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Τα πιάνα που υπήρχαν σε παλιότερους δίσκους εξαφανίστηκαν και τη θέση τους πήρε μια πιο μυστηριακή ατμόσφαιρα, με θέματα από μαγεία και όνειρα. Τα ριφ του Iommi παραμένουν βαριά αλλά δένουν με τη δραματική φωνή του Dio, δίνοντας έναν πιο άμεσο και επικό heavy metal ήχο, στηριγμένο σε γερά ριφ και καθαρή, χωρίς περιττά στοιχεία, σύνθεση.
Το «Neon Knights» ανοίγει δυναμικά και σε γρήγορο ρυθμό και έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια αυτής της περιόδου. Το «Children of the Sea» ξεκινά με ακουστική εισαγωγή πριν μπει σε ένα αργό αλλά βαρύ ριφ, ενώ στο «Lady Evil» το μπάσο του Butler παίρνει τα ηνία. Το ομότιτλο «Heaven and Hell» απλώνεται σε σχεδόν εφτά λεπτά: ξεκινά αργά, επιταχύνει στη μέση και κλείνει ακουστικά.
Δίπλα τους στέκουν τα «Wishing Well» και «Die Young», πιο γρήγορα κομμάτια με έντονα σόλο, το «Walk Away» σε πιο ανάλαφρο hard rock ύφος, και το «Lonely Is the Word», που με τον αργό και απόκοσμο τόνο του θυμίζει περισσότερο τα χρόνια του Ozzy.
Ο δίσκος ανήκει σε εκείνη τη «χαμένη» περίοδο του καταλόγου των Black Sabbath που για καιρό περνούσε στο περιθώριο, όμως η επιρροή του στο είδος είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί. Ήταν το άλμπουμ που έδειξε ότι η μπάντα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τον Ozzy και να βρει ξανά τον εαυτό της.
Δες επίσης
Dio – Holy Diver και Black Sabbath: 56 χρόνια από το «Paranoid».
