Οι Agonanist είναι το προσωπικό project του Tyler Henthorn από την Καλιφόρνια, και το «The Spirit of Gravity» είναι ο δεύτερος ολοκληρωμένος δίσκος του, που κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2026 από τη Transylvanian Recordings.
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος: Dissonant black metal, avant-garde black metal
Για fans των: Deathspell Omega, Blut Aus Nord, Krallice
Ο τίτλος παραπέμπει στο «Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα» του Νίτσε: το «Πνεύμα της Βαρύτητας» είναι όλα τα βάρη της σύγχρονης ζωής που πλακώνουν το πνεύμα, και ο ήρωας του βιβλίου το πολεμά. Ο Henthorn μεταφέρει όλο αυτό το βάρος σε έναν ήχο που δεν σε αφήνει να ανασάνεις, με τριάντα επτά λεπτά αποπνικτικής, ατονικής ατμόσφαιρας.
Στο project δεν είναι μόνος. Στα φωνητικά βρίσκεται ο Andrew Lee των Houkago Grind Time, στο μπάσο ο Colin Marston των Gorguts, και στα τύμπανα ο Kévin Paradis. Ο Henthorn παίζει ο ίδιος τρία όργανα, κι όλοι μαζί χτίζουν έναν τοίχο που θυμίζει τους Deathspell Omega και τους Blut Aus Nord.
Ο δίσκος έχει εννιά κομμάτια. Το άνοιγμα με το «Effacement» σε χτυπά με μια θορυβώδη, ατονική εκκίνηση, το «Cry of Cages» ρίχνει ταχύτητα και τεχνική, και το «The Gateway» είναι η κορυφαία στιγμή, με φωνητικά που φτάνουν στα άκρα και πλήκτρα που ανοίγουν και σκάνε σαν νυχτερινός ουρανός. Ακολουθεί το «For Mia», πιο ήσυχο, και το «Disruption and Decay», που δικαιώνει το όνομά του. Το κλείσιμο ανήκει στο «Collapse», έντεκα λεπτά με ένα ατμοσφαιρικό πέρασμα στη μέση.
Το πρόβλημα του δίσκου είναι ο ρυθμός του. Είδη σαν αυτό ζουν από τις μεγάλες διάρκειες, και εδώ τα κομμάτια κρατούν κατά μέσο όρο πέντε λεπτά, με αλλαγές που έρχονται απότομα και ιδέες που κόβονται πριν προλάβουν να αναπτυχθούν. Το «Collapse» έχει τον χώρο να ξεδιπλωθεί, αλλά στο τελευταίο του τρίτο η παραγωγή βυθίζεται και ακούγεται σαν να παίζει κάτω από το νερό.
Η άποψή μας
Οι μουσικοί εδώ παίζουν σε πολύ υψηλό επίπεδο, με τον Paradis να κρατά την τεχνική πλευρά του ατόνου black metal με άνεση, και η ατμόσφαιρα που φτιάχνουν είναι πραγματικά βαριά, όπως θέλει το είδος. Όμως ο τρόπος που ο δίσκος κόβεται σε εννιά σύντομα κομμάτια δουλεύει ενάντια στη δική του φιλοδοξία: οι ιδέες είναι εκεί, αλλά οι αλλαγές δεν προλαβαίνουν να δέσουν. Με τρία μεγάλα κομμάτια αντί για εννιά μικρά, το «The Spirit of Gravity» θα έστεκε πολύ καλύτερα. Για όσους αγαπούν τον δύσκολο, αβάν-γκαρντ black metal ήχο αξίζει μια ακρόαση, ενώ για τους υπόλοιπους θα είναι ένα βαρύ και κουραστικό ταξίδι.
Δες επίσης
Δες επίσης: Krallice – Scour Order και Inferno – The Anthropic Sophisms.
