Ο Οκτώβριος του 2026 έφερε περισσότερους δίσκους απ’ όσους προλαβαίνει να ακούσει κανείς σωστά. Κρατήσαμε οκτώ που αξίζουν δεύτερη και τρίτη ακρόαση: sludge και doom από τη Σουηδία, death metal από την Πολωνία και την Τσεχία, noise rock από το Σικάγο και το Σιάτλ, power metal από το Γκέτεμποργκ και old school death από τη Γερμανία. Δεν είναι λίστα με βραβεία, είναι δίσκοι που έμειναν στο player.
Firebreather – «Blood That I Spill Turns to Fire» (Σουηδία, sludge/doom)
Τέταρτο άλμπουμ για το τρίο από το Γκέτεμποργκ, δέκα χρόνια αφού ξεκίνησαν, και το πιο προσωπικό τους ως εδώ. Η βάση παραμένει το βαρύ doom και το πυκνό sludge, αλλά τα grooves έχουν γίνει πιο επινοητικά και οι μελωδίες έχουν βγει μπροστά. Στο άνοιγμα και στο «El Cuervo» περνάει κάτι από Mastodon, ενώ το ομώνυμο κομμάτι κουβαλά τον παραμορφωμένο ήχο του HM-2 και δείχνει πόσες ιδέες χώρεσαν σε σαράντα λεπτά. Το «Protector of Realm» είναι το σημείο όπου η μπλουζιά και ο εκρηκτικός κιθαριστικός ήχος βρίσκουν την καλύτερη ισορροπία τους.
The Black Thunder – «Time Obliteration» (Πολωνία, sludge/post-metal)
Το κουαρτέτο από το Bytów έρχεται από το heavy rock και το stoner και με τον τρίτο δίσκο κάνει ένα μεγάλο βήμα προς τον ακραίο ήχο. Τα βαριά, αργά grooves κρατούν από sludge και doom, ενώ η δομή και η ατμόσφαιρα χρωστάνε σε post-metal και μοντέρνο black metal. Στο «Nothing Remains» βγαίνει μπροστά και η groove metal πλευρά τους. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στο στούντιο και η μίξη και το mastering είναι του Haldor Grunberg, που κρατούν την αμεσότητα χωρίς να θάβουν τις λεπτομέρειες. Ο δίσκος ακούγεται σαν μπάντα που ψάχνει ακόμη τι την ενώνει, και αυτή η μετάβαση είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του.
Master – «Among the Seeds of Death» (ΗΠΑ/Τσεχία, death metal)
Το δέκατο έκτο άλμπουμ του Speckmann και της παρέας του δεν αλλάζει τη συνταγή: speed metal, hardcore punk και heavy rock μέσα σε έναν ήχο που ορίστηκε από το death metal των 80s. Όπως και στο «Saints Dispelled» του 2024, η μπάντα ξέρει ακριβώς τι κάνει. Τα εννέα κομμάτια κινούνται σε τέσσερα με πέντε λεπτά το καθένα, με στίχους πιο κοφτερούς από άλλες δουλειές τους και παραγωγή λιτή, όπως ταιριάζει. Το «Dust’s Arrival» γυρίζει στο «Collection of Souls» και στα πρώτα χρόνια των Abomination, και το ομώνυμο κομμάτι χτυπά όπως τα κλασικά τους.
Throneum – «Love is the Law But Death is the Frame» (Πολωνία, blackened death metal)
Δέκατο άλμπουμ για το τρίο από το Bytom, μισή δεκαετία μετά το προηγούμενο, και ένα από τα καλύτερα της πορείας του. Τα riffs του The Great Executor μπλέκουν black metal με μια σπηλαιώδη ορμή, και το «In the Garden» ανοίγει με ένα prog-death πέρασμα που θυμίζει τις αρχές των 90s. Πιο κάτω τα πράγματα γίνονται πιο παράξενα, με πιο αργές και λασπωμένες εξελίξεις, στραβές επιρροές από Voivod και διάσπαρτη παραφωνία. Σε τρεις δεκαετίες δισκογραφίας δεν έχουν κάνει δύο φορές το ίδιο πράγμα, και εδώ καταφέρνουν να ακούγονται πιο τολμηροί από ποτέ.
Great Falls – «The Bite That Grows Up» (ΗΠΑ, noise rock)
Οι Great Falls από το Σιάτλ κινούνται ανάμεσα σε noise rock, post-hardcore, ατμοσφαιρικό sludge και mathcore, και το «The Bite That Grows Up» είναι η πιο πυκνή τους δουλειά. Η πρώτη πλευρά κυλάει χωρίς ανάσα, με τις κραυγές να δυναμώνουν ως το «Nicotine in the Spine», και το μπάσο να λειτουργεί σαν μηχανισμός που τρίβει τα νεύρα. Σε σχέση με το «Objects Without Pain» του 2023 η ένταση ανεβαίνει άλλο ένα σκαλί. Ελάχιστες μπάντες φτάνουν σε τέτοιο επίπεδο αγωνίας και ταυτόχρονα κρατούν ατμόσφαιρα που θυμίζει τα πιο άρρωστα sludge άλμπουμ.
Salvation – «The Haunted» (ΗΠΑ, noise rock)
Το τρίο από το Σικάγο συνεχίζει από το «Mock» του 2022, με πιο φαρδιά swing και περισσότερο grunge εποχής Sub Pop. Η οργή των Whores. συναντά το μπάσο των Cows, και σε κομμάτια όπως το «Blow on a Wednesday» η μπάντα ακούγεται σαν να παίζει σε μεγάλη σκηνή, πριν το «Already Dead» τη γυρίσει πίσω σε πιο punk ρυθμούς. Πιο κάτω υπάρχει χώρος και για λασπωμένο rock, για ακουστικά περάσματα και για παράξενα grooves. Δεν είναι τόσο άμεσο όσο το «Year of the Fly» του 2019, αλλά η ποικιλία του κρατά την ακρόαση ζωντανή ως το τέλος.
Armory – «Echoes of the Astrolith» (Σουηδία, power/speed metal)
Τέταρτο άλμπουμ για τους Armory από το Γκέτεμποργκ, με νέο τραγουδιστή: τον Christ Rostoff των Steel Inferno, που αλλάζει τον ήχο της μπάντας με την άνεσή του στις ψηλές και στις επιθετικές ερμηνείες. Ο δίσκος πατά σε power και speed metal των μέσων και των τέλους των 80s, με καθαρά σημάδια από Agent Steel, Overkill και King Diamond, χωρίς να πέφτει στη νοσταλγία. Υπάρχουν σημεία που δεν δουλεύουν, όπως η θέση του «Spaceworkz» στη σειρά, αλλά συνολικά είναι πιο δυνατό από το «Mercurion» του 2022.
Minenfeld – «Instruments of Industrialized Warfare» (Γερμανία, old school death metal)
Το κουαρτέτο από το Osnabrück επιστρέφει με το δεύτερο άλμπουμ του, και η αναμονή άξιζε. Η βάση είναι old school death metal με doom διάθεση και μεσαίες ταχύτητες που κινούνται στα χνάρια των Bolt Thrower, ενώ η αφοσίωση σε Asphyx, Obituary και στον ήχο των 90s μένει ακλόνητη. Στο «Inflaming the Fields» πατάνε γκάζι και δείχνουν ότι μπορούν να το κρατήσουν, ενώ σε άλλα σημεία πλησιάζουν το death/doom. Δεν πρωτοτυπούν, αλλά κάθε κομμάτι ξεχωρίζει από το προηγούμενο, και γι’ αυτό το είδος αρκεί.
Η άποψή μας
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της παρτίδας είναι πόσες μπάντες βρίσκονται σε φάση αλλαγής. Οι Firebreather μεγάλωσαν τον ήχο τους χωρίς να χάσουν το βάρος, οι The Black Thunder ακούγονται σαν σύνολο που ψάχνει ακόμη τη γέφυρα ανάμεσα στο stoner παρελθόν του και στον ακραίο ήχο, και οι Armory άλλαξαν τραγουδιστή και κέρδισαν ορμή. Από την άλλη, οι Master και οι Minenfeld δεν κινούνται καθόλου από τη θέση τους, και αυτό είναι το νόημα: κανείς δεν τους ζητά κάτι άλλο.
Ξεχωρίζουμε το «Love is the Law But Death is the Frame» των Throneum, που γίνεται πιο παράξενο όσο περνά η ώρα, και το «The Bite That Grows Up» των Great Falls, που είναι από τις πιο ασφυκτικές ηχογραφήσεις της χρονιάς. Οι Salvation και οι Minenfeld κάνουν αυτό που ξέρουν, χωρίς εκπλήξεις αλλά και χωρίς αδυναμίες. Όποιος ψάχνει ένα δίσκο για να τον βάλει στο repeat, ας ξεκινήσει από τον Firebreather.
Δες επίσης
Δες επίσης: Worm Altar – Pillars of Eternal Dusk και Endless Affliction – Towards Death.
