Αν μη τι άλλο, οι Mystfall έχουν δύο σημαντικά πλεονεκτήματα: έναν (σχετικά) μεστό τόνο κιθάρας και τα πιο πειστικά death growls και γρυλίσματα στο είδος αυτή τη στιγμή. Χάρη σε ένα μέτρια καλύτερο από τα πρότυπα της βιομηχανίας mix και mastering, μπορείτε να ακούσετε καθαρά το μπάσο να βροντάει κάτω από πλούσιες χορδές και εξέχουσες χορωδίες. Αυτά είναι στοιχεία που αμέτρητα συγκροτήματα σε αυτόν τον χώρο παραμελούν ή υποτιμούν, αλλά όχι οι Mystfall .
Ευτυχώς, αυτά τα στοιχεία δεν μειώνουν τους συνήθεις υπόπτους. Οπερατικά μεσόφωνοι φωνητικά, με έντονη προφορά. μελωδικά κουπλέ και ρεφρέν που εκτοξεύονται. καλπάζοντα τύμπανα και γρήγορος ρυθμός. πλούσιες ενορχηστρώσεις. η παρέα είναι όλη εδώ, και σε εξαιρετική φόρμα ως επί το πλείστον. Και, σε μια ακόμη απροσδόκητη ανάσα φρέσκου αέρα, το Embers of a Dying World διαρκεί 38 λεπτά, με το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι να ξεπερνά τα πέντε λεπτά. Φαίνεται ότι στα χαρτιά, οι Mystfall κατάλαβαν πλήρως την αποστολή τους και μου έδωσαν όλα όσα χρειάζεται ο κόσμος σε ένα σύγχρονο άλμπουμ symphocheese.
Στην πράξη, το Embers of a Dying World τα καταφέρνει αρκετά καλά. Η επιλογή του μπασίστα του στούντιο και τραγουδιστή Στέλιου Βαροτσάκη ήταν εμπνευσμένη, καθώς η αντίστιξή του και στα δύο όργανα αναδεικνύει οτιδήποτε αγγίζει («Embers of a Dying World», «Fading Memories»). Υποστηρίζω ότι ο Mystfall τον καθιστά αμέσως πλήρες μέλος του συγκροτήματος. Ωστόσο, οι συνεισφορές του δεν είναι τόσο εκπληκτικές ώστε να αποσπούν την προσοχή από το τραγούδι των σειρήνων της Μαριαλένας Τρίκογλου, τα chuggy riffs του Άρη Μπαρή ή τα εκφραστικά κρουστά του Δημήτρη Μίγκλη. Νύξεις από παλιές μελωδίες των Epica («Crimson Dawn», «Echoes of Arcadia»), τον περιπετειώδη χαρακτήρα των Leaves’ Eyes / Xandria («Whispers of the Tempest», «Guardians of the Earth», «Cosmic Legends») και το κοντραμπάσο των Nightwish («Sleeper in the Abyss») συγχωνεύονται σε μια διασκεδαστική ποικιλία διαθέσεων και μοτίβων, όλα έξυπνα συνυφασμένα για να επιτρέπουν σε κάθε ερμηνευτή να έχει το δικό του προσκήνιο. Με τόσο παράξενα περιορισμένο χρόνο εκτέλεσης, το Embers of a Dying World είναι επίσης απίστευτα εύκολο να το παίξεις πολλές φορές σε μία συνεδρία, βοηθώντας σημαντικά στην μακροπρόθεσμη απομνημόνευση.
- Διαβάστε επίσης: Κριτική για το Karnivool – In Verses | Metal Territory
Δυστυχώς, οι Mystfall εξακολουθούν να αγωνίζονται να βρουν μια ξεχωριστή ταυτότητα στην ομόλογη μάστιγα που διαιωνίζει η συμφωνική power metal σκηνή. Ενώ δημιουργούν ένα ευχάριστο άλμπουμ που είναι αναμφίβολα διασκεδαστικό και απόλυτα ελκυστικό, η ομοιότητά του με εκείνα τα συγκροτήματα που αρχικά δημιούργησαν το στυλ είναι αναμφισβήτητη και προφανής. Εν μέρει λόγω της αυστηρής και περιοριστικής φύσης των τεχνικών τραγουδιού της όπερας – και των φυσιολογικών δυσκολιών που θέτει η αφοσίωση σε αυτό το στυλ στην εξερεύνηση οποιουδήποτε άλλου είδους τραγουδιού – η τεχνικά άρτια ερμηνεία της Marialena εδώ στερείται αντίκτυπου και δύναμης όταν συγκρίνεται με τραγουδιστές που μπορούν και εργάζονται σε πολλαπλούς κλάδους (Simone Simons, Floor Jansen, Veronica Bordacchini). Στο ορχηστρικό μέτωπο, τα riff του Aris Baris σπάνια ξεφεύγουν από τις συμβάσεις που διατηρούνται εδώ και καιρό σε αυτόν τον τομέα, επιτρέποντας συχνά στις ενορχηστρώσεις να έχουν νόημα όταν καθοδηγούν μελωδίες ή ξεκινούν μοτίβα. Ακόμα και οι δραματικές ενορχηστρώσεις δεν έχουν την εντυπωσιακή ποιότητα που θα μπορούσαν να έχουν αν ηχογραφούνταν είτε με πλήρη ορχήστρα είτε πιο μοναδικές σε σύνθεση ή ενορχήστρωση.
- Διαβάστε επίσης: WARHAMMER – Tailspin: νέο single από τους Έλληνες heavy metalers
Ως αποτέλεσμα, το Embers of a Dying World μοιάζει άτοπο στο χρόνο. Αν είχε κυκλοφορήσει το 1996 ή περίπου τότε, θα αποτελούσε άμεση επιτυχία, άμεσο ανταγωνιστή των κορυφαίων άλμπουμ εκείνης της εποχής. Το 2026, είναι ένα στο εκατομμύριο, αν και καλύτερα φτιαγμένο και άψογα επεξεργασμένο. Όσο συχνά κι αν δυσφημείται το συμφωνικό power metal από ζητήματα σύνθεσης τραγουδιών και στυλιστική κοινοτοπία, ο ανταγωνισμός για αναγνώριση και προσοχή σε αυτό το γεμάτο κόσμο μέρος απαιτεί μια έντονη, εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι Mystfall έχουν όλα όσα χρειάζονται για να κάνουν αυτή την εμφάνιση, αλλά οι Embers of a Dying World δεν καταφέρνουν να φτάσουν αυτό το άπιαστο όριο. Τούτου λεχθέντος, είμαι αρκετά εντυπωσιασμένος με αυτό για να περιμένω με ανυπομονησία τι μπορεί να παρουσιάσει στη συνέχεια το Mystfall !
Βαθμολογία: Καλό
DR: 7 | Αξιολογημένη μορφή: 320 kb/s mp3
Δισκογραφική εταιρεία: Scarlet Records
Ιστότοποι: mystfallofficial.com | facebook.com/mystfallofficial
Κυκλοφορίες παγκοσμίως: 20 Μαρτίου 2026
