Το 2019, οι Άγγλοι μανιακοί της ρετρό μέταλ, Aggressive Perfector, εμφανίστηκαν από το πουθενά για να με εντυπωσιάσουν με ένα άσχημο μείγμα κλασικού metal της δεκαετίας του ’80, speed και σχεδόν blackened κακού που ονομάζεται Havoc at the Midnight Hour . Ήταν μια αξιαγάπητη νοσταλγική διαδρομή στις πρώτες μέρες του extreme metal, κλέβοντας μέλη του σώματος από τους Venom , τους Mercyful Fate και τους αδίστακτους thrashers όπως οι Rigor Mortis και οι Nasty Savage .
Ήταν τραχύ σε κάθε του άκρη, αλλά είχε την ίδια εμμονή με το παρελθόν με το Deceased και με έκανε να το λατρέψω. Χρειάστηκε λίγος χρόνος σε αυτούς τους ηχητικούς αχρείους για να επιστρέψουν στην αγορά με νέο υλικό, αλλά το Come Creeping Fiends υπόσχεται να ανεβάσει τα πάντα, από το ντεμπούτο του, στο 12,5 και κάτι παραπάνω. Και σε αυτό, δεν ψεύδονται. Αυτή είναι άλλη μια υπερβολική δόση στο όνομα της ανίερης υπερβολής, και ακούγεται σαν ένα σωρό τοπικά συγκροτήματα από μπαρ που διασκευάζουν το πρώιμο υλικό των Venom μετά από πάρα πολλά σφηνάκια Jägermeister. Αυτό είναι καλό, σωστά; ΣΩΣΤΑ;;
Αν σας αρέσει το metal σας δυνατό, ατημέλητο, αλλά παράξενα μελωδικό και πιασάρικο, τότε έχετε βρει το σωστό σατανικό κομμάτι. Το εναρκτήριο κομμάτι “Dead Undead” είναι μια άγρια και μαλλιαρή ανάμειξη Venom και πρώιμου Mercyful Fate με λίγο Desaster στριμωγμένο για να δούμε αν το μείγμα εκρήγνυται. Και εκρήγνυται. Αυτό το κομμάτι είναι πιο μαλλιαρό από το Yours Steely με ένα γεμάτο χειμωνιάτικο δέρμα, και εξίσου αρωματικό. Δεν απέχει πολύ από τη συνηθισμένη παραγωγή των Deceased , και ο frontman Dan Chainsaw (πρώην Dan Holocausto) ακούγεται πολύ σαν τον θρυλικό King Fowley καθώς βρυχάται, οργίζεται και κάνει εμετό ενάντια στο σβήσιμο του φωτός (και το κλείσιμο του μπουφέ All-You-Can-Eat των 8 δολαρίων στο King Egg Dynasty Kitchen). Η φωνητική του υπερβολή είναι υπερβολική, και τοποθετείται πάνω σε μια παράξενη συλλογή από παραδοσιακά, thrash και NWoBHM αποσπάσματα κιθάρας χωρίς να σκεφτεί κανείς πόσο καλά ταιριάζει ή όχι.
Πηγαίνεις από ένα riff των Sodom ή των Desaster τη μία στιγμή σε κάτι από την εποχή του Another Perfect Day των Motörhead , και παρόλο που αυτή η συνονθύλευμα φαίνεται άστοχη, λειτουργεί, και το τραγούδι είναι χαζό, άψογο. Το “Strange Companion” ακούγεται σαν μια χαμένη επιτυχία από τους Deceased , και το λάτρεψα τη στιγμή που μου χτύπησε τα αυτιά. Είναι πομπώδες αλλά μελωδικό και αξέχαστο, αν και δεν πρέπει ποτέ να προσπαθείς να τραγουδήσεις μαζί του δημόσια, ποτέ. Το “Fiend in You” κρατάει σε κίνηση τις παράξενες εποχές με ένα κομμάτι που είναι σέξι και σκληρό ροκ αλλά εξαιρετικά αντιπαραθετικό φωνητικά. Μου θυμίζει τις μέρες που δούλευα για τον μεγαλύτερο αδερφό μου στις κατασκευές τα καλοκαίρια στο Λύκειο, και ουσιαστικά μου φώναζαν για 10 ώρες την ημέρα. Μου αρέσει ούτως ή άλλως!
Το «Obscene Cult» στερεί από τους Candlemass το riff από το «Bewitched» και το επαναχρησιμοποιεί για πολύ πιο άσχημες πράξεις που γίνονται πολύ φθηνότερα από τη βρωμιά. Δεν θα μπορέσετε να ξεκούσετε το «Bewitched», οπότε ακούγεται σαν κάποιος τρελός να ουρλιάζει πάνω από το τραγούδι για σατανικές μάζες και πτωματική μόλυνση. Το «Harlot’s Curse» είναι το πιο φιλόδοξο κομμάτι, καθώς ρίχνει τις περισσότερες επιρροές της δεκαετίας του ’80 στη μηχανή των smoothie, ελπίζοντας για μια νέα γευστική αίσθηση.
Θα ακούσετε περίπου 20 συγκροτήματα που γνωρίζετε απέξω στα riff και τη δομή των τραγουδιών, αλλά με κάποιο τρόπο όλα αυτά συμπυκνώνονται σε ένα λειτουργικό τραγούδι από μόνο του. Το προτελευταίο κομμάτι «Return of the Axe» αξίζει ιδιαίτερο έπαινο ως το πιο ξέφρενο και ασταθές κομμάτι, που thrashing και bashing σε όλη του την αξία. Είναι ένα ανόητο αλλά συναρπαστικό κομμάτι caveman metal, και δεν μπορώ παρά να θέλω να το υιοθετήσω και να το μεγαλώσω ως απόγονό μου. Σε ένα σφιχτό, απαράδεκτο 30λεπτο, το Come Creeping Fiends σε κατακλύζει σαν χωματουργικό με νίτρο. Θα ισοπεδωθείς και θα το απολαύσεις.
Οι Aggressive Perfector κάνουν μια τρελή φασαρία, και τα καλύτερα μέρη προέρχονται από την κιθαριστική δουλειά του Dan Chainsaw και του ντράμερ/κιθαρίστα/πληκτρά, Intimidator. Αυτοί οι μπράβοι είναι σαν ένας ζωντανός κώδικας από 80s metal riffs και αρμονίες, και αναμασούν τους παλιούς ήχους σε παράξενα νέα μοτίβα για να δημιουργήσουν άγρια διασκεδαστικές μελωδίες. Τα thrash leads είναι ωραία, αλλά οι κλασικές metal γραμμές είναι που πραγματικά συγκλονίζουν το μυαλό μου. Κάθε κομμάτι έχει τουλάχιστον ένα riff που ενεργοποιεί τον έφηβο ηλίθιο που κρύβω μέσα μου, και το εκτιμώ αυτό. Φωνητικά, ο Dan Chainsaw τα δίνει όλα, καταλήγοντας στο νευρικό νοσοκομείο με τις τρελές κραυγές, τα τρίξιμο, τους βρυχηθμούς και τις ασυνήθιστες απόπειρες του να «τραγουδήσει». Ιατρικά μιλώντας, ο τύπος έχει κάποιες βίδες χαλαρές στις αμυγδαλές του, αλλά ουάου, πόσο διασκεδαστικό είναι να τον ακούς να ξεκολλάει.
Ελάτε, οι Creeping Fiends παίρνουν το πλαίσιο του ντεμπούτου και το συγκολλούν με καρφιά, λόγχες και λεπίδες πριονιού. Θα βλάψει όλους όσους ακούσουν, αλλά με παραγωγικούς τρόπους που χτίζουν τον χαρακτήρα. Αν έχετε φίλους που δεν αγαπούν το μέταλλο, παγιδεύστε τους σε έναν κλειστό χώρο και επιβάλτε τους αυτό δυνατά καθώς παρακολουθείτε τον πανικό και τον τρόμο τους. Αυτό είναι το καλύτερο στη ζωή! Αφήστε αυτούς τους έρποντες δαίμονες να μπουν και δείτε πώς θα πάει.
Βαθμολογία: 3.5/5.0
DR: 5 | Μορφή που αξιολογήθηκε: 320 kbps mp3
Δισκογραφική εταιρεία: Dying Victims
Ιστότοποι: aggressiveperfector.bandcamp.com | facebook.com/aggressiveperfectorband | instagram.com/aggressiveperfector
Κυκλοφορίες παγκοσμίως: 27 Μαρτίου 2026
