Στυλ: Progressive Metal, Power Metal
Συνιστάται για τους λάτρεις των: Lost Horizon, Symphony X, Angra
Χώρα: Νορβηγία
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 20 Μαΐου 2026
Οι Dimhav εξακολουθούν να ενορχηστρώνουν τα τραγούδια τους όπως το έκανε το Symphony X , αλλά οι βασιλικές μύτες του όμποε («Tides Immemorial», «Call of the Deep») και η πιο διακριτική χρήση εγχόρδων και κόρνων ακούγονται λιγότερο σαν να είναι βγαλμένα από ταινία της Disney από ό,τι η εισαγωγή του «Οδύσσεια». Αυτό που κάνουν καλύτερα οι Dimhav είναι να αποτυπώνουν την ίδια αίσθηση περιπέτειας. Κάθε τραγούδι διασχίζει ένα ευρύ φάσμα ενοτήτων, αλλά λόγω των στοχαστικών μεταβάσεων και των έξυπνων αντιποίνων/ρεφρέν – ακόμη και με πολύ μη γραμμικές δομές τραγουδιών – όλα τα τραγούδια είναι αυτοτελή, γεμάτα με τεράστιες κορυφώσεις. Συνολικά, το Ondine είναι μεγαλοπρεπές πέρα από κάθε φαντασία. Υπάρχουν ατελείωτες κορυφώσεις σε αυτή την οδύσσεια.
Οι πιο προφανείς κορυφώσεις είναι φωνητικά του Daniel Heiman, νότες που σε ένα ρεγκίστρι που κανείς δεν θα έπρεπε να μπορεί να πετύχει με τόσο δυνατό τόνο όσο αυτός – η φωνή του έχει μια απερίγραπτη ποιότητα που είναι απολύτως τέλεια για power metal. Ο Ondine έχει πολλές από τις χαρακτηριστικές τρελές ψηλές κραυγές του Heiman (συμπεριλαμβανομένης μιας από τις πιο τρελές στιγμές σε ολόκληρη την καριέρα του με μια μαγική νότα είκοσι έξι δευτερολέπτων στο “Tides Immemorial”), αλλά είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς πόσο σταθερά φανταστικός είναι λόγω των τεράστιων κορυφών που πετυχαίνει. Τα κομμάτια που μοιάζουν με ρεφρέν ταιριάζουν σε άσχημα μικρά groove pockets (“Windward Bound,” “The Sunken Star”) που δημιουργήθηκαν από τον ντράμερ Olle Lindroth. Ο Heiman προσθέτει κατά καιρούς πιο τραχιές στιγμές (“Pilgrimage,” “Call of the Deep”) και η a cappella στιγμή που τραγουδάει στο τελευταίο ρεφρέν του “A Clarion Soul” είναι εξαιρετική. Θα ήταν επίσης παράλειψη να μην αναφέρω τον δημιουργικό τρόπο που κάνει backing vocals με τον εαυτό του (παντού), με μερικές από τις υψηλότερες νότες του να βοηθούν στην υποστήριξη του κύριου belting του.
Η περιπέτεια ξεκινά με το “Tides Immemorial”, όπου ο Daniel Heiman τραγουδάει σιγανά “sail away / dressed in ashes with the wind / forlorn my love will remain” για να ανοίξει το άλμπουμ με το πιο μαγευτικό κάλεσμα στην περιπέτεια που μπορώ να θυμηθώ – είναι η ξεκάθαρη αρχή για κάτι σπουδαίο. Το κομμάτι πλοηγείται στην ανοιχτή θάλασσα, καβαλώντας κύματα – όπως στο απαλό σόλο όμποε που ανεβάζει την ίντριγκα πριν από ένα τζαζ, σχεδόν ύστερου τύπου Opeth section – και ξεπερνώντας καταιγίδες – όπως στο εκτεταμένο σόλο section με απρόβλεπτες στροφές καθώς πλήκτρα και κιθάρες ανταλλάσσουν μόλυβδους στον εκπληκτικό χορό τους. Και μόλις επιβιώσουν από την ύπουλη πλοήγηση, το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας, το “Windward Bound”, χρησιμοποιεί την πιο μετα-τεχνική σύνθεσης τραγουδιών, τη ζωγραφική με λέξεις, 3 με τον Heiman να τραγουδάει με πάθος το “GLOOOOOORIOOOOUUUUS” ως μέρος μιας από τις καλύτερες, πιο επικές μελωδίες power metal που έχουν συντεθεί ποτέ. Επιπλέον, η ίδια κραυγή «GLOOOOOORIOOOUUUUS» επανέρχεται δύο φορές στο «The Sunken Star», συμβάλλοντας στη συνοχή του Ondine παρά το τεράστιο εύρος των κομματιών που διασκευάζουν οι Dimhav . Σε όλο το Ondine , επίσης, η μουσική ταιριάζει πάντα με τον στιχουργικό τόνο. Άλλα κομμάτια μερικές φορές γίνονται πιο σοβαρά, παρέχοντάς μας συμβουλές στο ταξίδι μας (το «Call of the Deep» μας επιτρέπει να γνωρίζουμε «το κενό δεν είναι ο εχθρός σου» με μια πιο αργή, heavy metal ατμόσφαιρα à la Triumpher ) ή περιγράφοντας λεπτομερώς τη βία στο ταξίδι (το «A Clarion Soul» ξεκινά με το «out of chaos and anger, cast ashore by the maelstrom»).
- Δες και αυτό το σχετικό άρθρο: Ο Bruce Dickinson Κυκλοφορεί το Νέο Μουσικό Βίντεο για το «Tears Of The Dragon»
Στο πρώτο μου άκουσμα, σκέφτηκα ένα power metal άλμπουμ που ξεπερνούσε το όριο του πόσο proggy θα έπρεπε να είναι το power metal. Έκανα λάθος. Παρά τα μυριάδες σόλο κιθάρας και πλήκτρων από τους Olle και Staffan Lindroth που θα έκαναν τη μέση prog μπάντα να ζηλέψει για τη δεξιοτεχνία, τα φτερουγίσματα των φλαούτων (“Windward Bound,” “Call of the Deep”), το όμποε, τα κόρνα (“Pilgrimage”) και τις έντονα ποικίλες δομές των τραγουδιών, εσωτερικεύσα κάθε νότα σε λίγες μόνο περιστροφές. Η μουσική είναι περίπλοκη, αλλά οι αδελφοί Lindroth γράφουν εξαιρετικά αυτιά. Η φωνητική ερμηνεία του Heiman, αυτή ενός αθάνατου θεού, είναι το κερασάκι στην τάση των αδελφών να συνδυάζουν την τεχνική και την αξιομνημόνευτη. Δεν έχω καν αναφέρει ότι οι Dimhav γράφουν power metal με blast beats, κάτι που είναι ένα θεϊκό ταίριασμα που θα έπρεπε να είναι ο κανόνας – το αστραπιαία γρήγορο τύμπανο συμβάλλει πολύ στις μαξιμαλιστικές κορυφώσεις και διατηρεί το Ondine ρυθμικά δυναμικό και γεμάτο ζωή. Η μόνη κλισέ κριτική που μπορώ να κάνω στον Ondine είναι «το prog metal χρειάζεται περισσότερο μπάσο» — κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ, και αγαπάμε το prog metal γι’ αυτό. Το μπάσο είναι τουλάχιστον ακουστό σε όλο το άλμπουμ, και το αποκορύφωμα είναι η πλούσια παρουσία του στην αρχή του «Embraced».
Το Ondine είναι το καλύτερο power/prog άλμπουμ εδώ και ποιος ξέρει πόσο καιρό. Το άλμπουμ ταξιδεύει τον ακροατή σε ένα επικό φανταστικό ταξίδι. Αυτή η μουσική ιστορία επεκτείνεται σε μια προσωπική, όμως, καθώς οδηγούμαι σε μια αναζήτηση για να ανακαλύψω ξανά την ένδοξη προσωπική αλήθεια ότι το prog metal εξακολουθεί να είναι το αγαπημένο μου μουσικό στυλ. Πέρα από αυτό, το Ondine με βοήθησε να σπάσω μια συνήθεια που έχω αναπτύξει από τότε που έκανα κριτικές: να μετακινούμαι ασταμάτητα από κυκλοφορία σε κυκλοφορία. Με το Ondine , έχω σταματήσει να μυρίζω τα τριαντάφυλλα, ακούγοντάς το επανειλημμένα σε βαθμό που δεν το έχω κάνει με κανένα άλλο άλμπουμ εδώ και χρόνια. Έχω αρχίσει ακόμη και να ακούω άλλα άλμπουμ που αγαπώ περισσότερο λόγω του ένδοξου νέου επιτεύγματος των Dimhav – το Ondine ολοκληρώνει την ιστορία της μουσικής μου επιστροφής στην πατρίδα.
Προτεινόμενα κομμάτια: Tides Immemorial, Windward Bound, Pilgrimage, The Sunken Star
Μπορεί επίσης να σας αρέσουν: Warrior Path, Sacred Outcry, Tanagra, Adagio, Seventh Wonder, Triumpher, Eternity’s End
Σχετικοί σύνδεσμοι: Bandcamp | Facebook | Instagram
Ετικέτα: ανεξάρτητος
Οι Dimhav είναι:
– Staffan Lindroth (Κιθάρες, Μπάσο, Πληκτρολόγια)
– Olle Lindroth (Τύμπανα, Ενορχηστρώσεις Πληκτρολογίων)
– Daniel Heiman (Φωνητικά)
Με καλεσμένους :
– Malin Klingborg (Όμποε, κομμάτια 1-6)
