Χώρα: Ελλάδα (Ρόδος / Λονδίνο)
Είδος: Epic / Hellenic Pagan Black Metal
Κυκλοφορία: 2015
Για fans των: Bathory (Viking era), Summoning,Rotting Christ, Nocternity,Kawir, Primordial*
Οι Macabre Omen, πνευματικό παιδί του τραγουδιστή και πολυοργανίστα Αλέξανδρου (με καταγωγή από τη Ρόδο), παρέδωσαν το 2015 ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα του epic/pagan black metal. Δέκα ολόκληρα χρόνια μετά το εντυπωσιακό τους ντεμπούτο “The Ancient Returns” (2005), το σχήμα —λειτουργώντας πλέον ως ντουέτο με τον Tom Vallely (Lychgate) στα τύμπανα— δημιούργησε το “Gods of War – At War”. Μια κυκλοφορία 61 λεπτών που παραλληλίζει το μεγαλείο των Bathory της εποχής των Βίκινγκ με την κλασική σχολή των Rotting Christ, στήνοντας ένα κολοσσιαίο, larger-than-life μνημείο. Με δυναμικά blastbeats, ρυθμικά εμβατήρια, ακουστικές κιθάρες, επικές χορωδίες και μελωδίες μάχης, το άλμπουμ εξυμνεί τους αρχαίους μύθους με απόλυτο σεβασμό και λαχτάρα.
Tracklist :
- I See, the Sea!
- Gods of War – At War
- Man of 300 Voices
- From Son to Father
- Rhodian Pride
- Alexandros
ΚΡΙΤΙΚΗ : Υπάρχουν δίσκοι που τους ακούς χαλαρά, και υπάρχουν και δίσκοι που σε κάνουν να θες να ανέβεις τρέχοντας στην κορυφή του Ολύμπου, να πιάσεις τον Δία από τον λαιμό και να τα βάλεις μόνος σου με ολόκληρο το ελληνικό πάνθεον. Το Gods of War – At War ανήκει ξεκάθαρα, 100%, στη δεύτερη κατηγορία. Είναι ένας δίσκος χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό, που παίρνει όλα τα σπουδαία στοιχεία του extreme metal και τα ανεβάζει στο δέκα. Πάρτε για παράδειγμα το ομώνυμο κομμάτι: μπαίνει με riff-άρες και μετά σπάει σε μια επική μελωδία που ακούγεται σαν να την έγραψαν οι Summoning σε παροξυσμό, πλαισιωμένη από οπερατικές χορωδίες που σε ανατριχιάζουν.
- Δες και αυτό το σχετικό άρθρο: TRIUMPHER – Piercing the Heart of the World | Metal Territory
Παρά τον τεράστιο όγκο του, ο δίσκος δεν καταρρέει ποτέ κάτω από το βάρος του, και μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει η φανταστική, οργανική παραγωγή. Αφήνει τα ογκώδη riffs και τα ουρλιαχτά του Αλέξανδρου (που φέρνουν στο μυαλό κάτι από Austere) να αναπνεύσουν, ενώ δίνει χώρο στα εξωτικά όργανα, τις άρπες και τα μεσαιωνικά τύμπανα σε κομμάτια όπως το “Man of 300 Voices” ή το κλείσιμο του “Alexandros”. Οι συνθέσεις ρέουν και μεταμορφώνονται με έναν τρόπο που σχεδόν μοιάζει αυτοσχεδιαστικός, κάνοντας τα 61 λεπτά να περνούν νεράκι. Για μένα, δεν ήταν απλά ο κορυφαίος black metal δίσκος του 2015, αλλά το απόλυτο άλμπουμ εκείνης της χρονιάς, τελεία και παύλα. Όποιο κι αν είναι το γούστο σας, απλά βάλτε το να παίξει!
- Αξίζει να δεις και αυτό: Battleroar – Petrichor | Κριτική metal territory
