Χώρα: Καναδάς
Είδος: Epic Doom / Progressive Metal / US Power Metal
Κυκλοφορία: 2026
Για fans των: Queensrÿche, Crimson Glory, Warlord, Lost Horizon, Fates Warning, Atlantean Kodex.
Οι Καναδοί Exxûl αποτελούν το νέο εγχείρημα του βιρτουόζου κιθαρίστα Phil Tougas (γνωστού από τους First Fragment, Cthe’illist και Worm), ο οποίος παρουσιάζεται εδώ με το ψευδώνυμο “Defender”. Το ντεμπούτο τους, “Sealed into None”, κυκλοφορεί μέσω της Productions TSO και αποτελεί μια μεγαλεπήβολη ωδή στο 80s Progressive και US Power Metal, χτισμένη πάνω σε στιβαρά Epic Doom θεμέλια. Με μια σύνθεση-all-star (συμπεριλαμβανομένου του “Spectre” των Atramentus στα πλήκτρα) και τέσσερις μακροσκελείς συνθέσεις που ξεπερνούν τα οκτώ λεπτά έκαστη, η μπάντα προσφέρει ένα ατμοσφαιρικό, dungeon-synth-εμπνευσμένο ταξίδι.
Tracklist :
- 1.Bells Of The Exxûl 02:34
2.Blighted Deity 10:30
3.Walls Of Endless Darkness 08:05
4.Labyrinthine Fate 08:59
5.The Screaming Tower 14:32
ΚΡΙΤΙΚΗ : Αν έχετε κουραστεί από το υπερ-τεχνικό, «πλαστικό» σύγχρονο prog metal, ετοιμαστείτε για ένα γερό ηλεκτροσόκ. Το “Sealed into None” είναι μια χρονομηχανή που σε πάει κατευθείαν στην εποχή που μεσουρανούσαν οι Queensrÿche και οι Crimson Glory. Το άλμπουμ στηρίζεται στις πλάτες δύο ασύλληπτων ερμηνειών: του τραγουδιστή “Stargazer” και του “Defender” (Phil Tougas) στις κιθάρες. Ο Stargazer ακούγεται σαν ένα εξωπραγματικό κράμα του Geoff Tate, του Midnight και του Daniel Heiman. Η έκταση της φωνής του είναι παράνοια – από βαθιά, σχεδόν θεατρικά μπάσα, καταλήγει μέσα σε δευτερόλεπτα σε falsetto που ραγίζουν πανοπλίες (ακούστε την κορύφωση στο “The Screaming Tower”). Και ακριβώς εκεί που νομίζεις ότι έχεις συνέλθει, σκάει ο Tougas και σου πετάει μερικά από τα καλύτερα κιθαριστικά solos των τελευταίων ετών, όπως στο εναρκτήριο “Blighted Deity”.
Τα τέσσερα 8λεπτα+ κομμάτια χρησιμοποιούν έξυπνα τη διάρκειά τους, κινούμενα πάνω σε βαριά, επικολυρικά doom riff. Ναι, ίσως τα ρυθμικά μέρη να περνούν στιγμιαία σε δεύτερη μοίρα μπροστά σε αυτό το ανίερο ρεσιτάλ φωνητικών και κιθάρας, αλλά κρατούν τον παλμό ιδανικά, κάνοντας την ακρόαση εθιστική. Η παραγωγή είναι ζεστή, ατόφια 80s (ίσως ήθελα το μπάσο ένα κλικ πιο πάνω, αλλά μιλάμε για πταίσμα) και αγκαλιάζει τέλεια τη νοσταλγική, επική ατμόσφαιρα. Οι Exxûl πήραν μια παλιά, παραδοσιακή συνταγή και την εκτέλεσαν σε βαθμό τελειότητας, δημιουργώντας κάτι που φαντάζει αφάνταστα καινοτόμο για το σημερινό prog τοπίο. Ένα αριστούργημα που παίρνει χαλαρά 9/10 και απαιτεί την προσοχή σας.
