Χώρα: Ελλάδα (Αθήνα)
Είδος: Folk Metal / Melodic Death Metal
Κυκλοφορία: 2025
Για fans των: Theatre of Tragedy, Eluveitie, Ensiferum, Nightrage, Amorphis.
Οι Αθηναίοι folk metallers Kosmogonia παρουσιάζουν τη δεύτερη ολοκληρωμένη στούντιο δουλειά τους με τίτλο “Aella”. Αντλώντας έμπνευση από την ελληνική μυθολογία και το μεταφυσικό στοιχείο, το άλμπουμ ξετυλίγει ένα ιδιαίτερο concept γύρω από την πολυτάραχη ζωή της πριγκίπισσας Αέλλας, ιδωμένη μέσα από τα μάτια της κόρης της. Την παραγωγή του δίσκου ανέλαβε ο καταξιωμένος Γιώργος Νεραντζής (Pain Of Salvation, Nightrage, Gus G.). Μουσικά, η μπάντα καταφέρνει να συνδυάσει ατμοσφαιρικά και βουκολικά στοιχεία με ακραίες death, doom και symphonic metal επιρροές, επιβεβαιώνοντας με τον καλύτερο τρόπο τη μουσική της ταυτότητα στη σκηνή.
Tracklist :
- Prologue – The Journey Begins
- The Rise
- Hold Me
- The Oracle
- Scheme and Rebirth
- Fire’s Song
- The Fate
- Thoughts
- Wolf’s Howl
- Elixir
- Last Path
- The Fall
- Oblivion
- Epilogue
ΚΡΙΤΙΚΗ : Αν ψάχνετε για έναν δίσκο που θα σας ταξιδέψει σε καταπράσινα, πυκνά δάση και θα σας βάλει κατευθείαν στη μέση μιας αρχαίας, πολεμικής ταινίας, το “Aella” των Kosmogonia είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεστε. Η μπάντα από την Αθήνα δείχνει τρομερή ωριμότητα και στήνει ένα εξαιρετικό ηχητικό σκηνικό όπου το death metal συνυπάρχει σε απόλυτη αρμονία με το folk στοιχείο. Από το εναρκτήριο “Prologue” και το “The Rise” με τα κοφτά riffs μεγατόνων, καταλαβαίνεις ότι η ροή του δίσκου είναι υποδειγματική. Προσωπικά, ξεχώρισα το “The Oracle”, το οποίο ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στο εκρηκτικό και το ατμοσφαιρικό, αλλά και το “Scheme And Rebirth” που θα λατρέψουν οι οπαδοί του melodeath για τα εξαιρετικά breakdowns και τις κιθάρες-θεμέλιο.
Η μπάντα ξέρει πώς να εναλλάσσει τις ταχύτητες και τα συναισθήματα. Στο “The Fate” το φλάουτο κλέβει την παράσταση δίνοντας τρελή ένταση και αδρεναλίνη, ενώ το “Wolf’s Howl” ξεχωρίζει χάρη στα πλήκτρα, τον αρμονικό συνδυασμό growls με αιθέρια φωνητικά και ένα βαρύ, αργό doom στοιχείο που σε καθηλώνει. Για τους trve folk metallers, το “Elixir” αποτελεί την απόλυτη βουκολική στιγμή του δίσκου, ένας πανέμορφος, φυσικός διάλογος ανάμεσα στα όργανα και τις φωνές. Στο κλείσιμο, οι συμφωνικοί ρυθμοί και τα δραματικά βιολιά στο “Oblivion” ολοκληρώνουν ιδανικά τον κύκλο. Αν έπρεπε να βρω μια μικρή λεπτομέρεια, ίσως θα ήθελα η φωνή της αφηγήτριας στον επίλογο να δένει λίγο καλύτερα με τη συχνότητα της μουσικής, αλλά αυτό δεν χαλάει καθόλου τη συνοχή. Συνολικά, μιλάμε για ένα πανέμορφο, νοσταλγικό συνονθύλευμα doom, death, folk και gothic στοιχείων που φέρνει στο μυαλό τις χρυσές εποχές των Theatre of Tragedy. Μην το προσπεράσετε!
Social Links :
