Χώρα: Ελλάδα (Θεσσαλονίκη)
Είδος: Progressive Rock / Progressive Metal
Για fans των: Tool, Porcupine Tree, Pain of Salvation, Karnivool, Opeth, Leprous, Riverside
Οι Zabrahana είναι από τη Θεσσαλονίκη, ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2023, και το μόνο σίγουρο πράγμα γι’ αυτούς είναι ότι δεν τους αρέσει να τους βάζεις σε κουτάκι. Progressive rock, progressive metal, ό,τι θέλεις πες το. Οι ίδιοι έχουν δηλώσει ότι το labeling δεν έχει και μεγάλη σημασία γι’ αυτούς, και όσο περισσότερο ψάχνεις τη δουλειά τους, τόσο πιο πολύ τους καταλαβαίνεις.
Ένα όνομα-γρίφος
Πρώτα-πρώτα, το όνομα. Σε παλιότερη συνέντευξή τους έχουν πει ότι το μότο τους είναι «Embrace the enigma», δηλαδή αγκάλιασε το αίνιγμα. Η λέξη «Zabrahana» φέρεται να είναι υπαρκτή, αλλά τι σημαίνει ακριβώς παραμένει μυστήριο, μιας και δεν το έχουν αποκαλύψει πουθενά. Ίσως κάποια μέρα βγάλουν διαγωνισμό γι’ αυτό. Μέχρι τότε μένουμε με την απορία, κάτι που ταιριάζει γάντι στη γενικότερη αύρα του συγκροτήματος.
Whales Dream In Purple: το πρώτο βήμα που δεν μοιάζει καθόλου με πρώτο βήμα
Το ντεμπούτο EP κυκλοφόρησε στις αρχές του 2025 και λέγεται «Whales Dream In Purple». Τέσσερα κομμάτια, δύο διαφορετικοί τρόποι γραφής: τα «water» και «snakes» φέρεται να ξεκίνησαν από μουσικές ιδέες που είχε ήδη έτοιμες ο καθένας, ενώ τα «perfect» και «whales» γεννήθηκαν ανάποδα, πρώτα οι στίχοι και μετά η μουσική από πάνω. Δεν είναι concept album με τη στενή έννοια, αλλά υπάρχει μια κοινή λογική στο πώς αφηγούνται ιστορίες: κάθε τραγούδι κουβαλάει το δικό του κόσμο, και τα θέματα είναι συνήθως πιο σκοτεινά, πράγματα που τους απασχολούν πραγματικά.
Το «snakes» ξεχωρίζει, όχι μόνο μουσικά αλλά και για το video του, που αφηγείται μια εφηβική γαμήλια ιστορία. Το κομμάτι μιλάει για τον εγκλωβισμό, στους κοινωνικούς κανόνες, ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό σου, και για την ατελείωτη αναζήτηση μιας εξόδου. Το άφησαν ανοιχτό σε ερμηνεία, κάτι που κάνει τη δουλειά τους πιο ενδιαφέρουσα, δεν σε κρατάει από το χέρι.
DIY μέχρι το κόκκαλο
Αυτό που ξεχωρίζει είναι πόσο βαθιά DIY είναι η όλη ιστορία. Δικό τους στούντιο, δικός τους εξοπλισμός ηχογράφησης, μιξάρισμα, μαστέρινγκ, παραγωγή, ακόμα και το artwork και τα video clips, όλα φτιαγμένα από τα ίδια τα χέρια τους. Δεν είναι απλά οικονομική επιλογή, είναι στάση ζωής. Το έχουν πει ξεκάθαρα σε συνεντεύξεις τους: τους αρέσει να τα κάνουν μόνοι τους, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τεχνικές και συναισθηματικές δυσκολίες στην πορεία. Μετά ήρθε και το «Whales Sing In Purple», μια πιο ζωντανή, πιο ακατέργαστη εκδοχή των ίδιων κομματιών, με στόχο να δείξουν στον κόσμο ποιοι είναι πραγματικά, με τα λάθη και τις ατέλειές τους, όχι πίσω από γυαλισμένη παραγωγή.
Επιρροές από παντού, χωρίς άγχος ταυτότητας
Στη λίστα των επιρροών τους περιλαμβάνονται ονόματα όπως Porcupine Tree, Tool, Pain of Salvation, Karnivool, Opeth, Leprous, Riverside, αλλά και πιο κλασικά, όπως Rush, Camel, Pink Floyd, Jethro Tull. Ενδιαφέρον είναι ότι δεν θεωρούν πως αντλούν άμεσα από την ελληνική μουσική παράδοση, παραδέχονται όμως μια έμμεση σύνδεση: τα περίεργα μέτρα και οι κλίμακες πέρα από το τυπικό μείζονα/ελάσσονα, στοιχεία που κουβαλάει η ελληνική μουσική κουλτούρα, φαίνεται να έχουν διαμορφώσει από νωρίς το αυτί τους, ακόμα κι αν δεν είναι κάτι συνειδητό στη σύνθεση.
Πέντε άνθρωποι, μια παρέα
Ξεκίνησαν σαν τετράδα και πρόσφατα υποδέχτηκαν και δεύτερο κιθαρίστα. Αυτό που ξεχωρίζει όμως δεν είναι μόνο η μουσική, είναι η ανθρώπινη σχέση πίσω από αυτήν. Έχουν αναφέρει ότι κάνουν διακοπές μαζί, ότι έχουν πάει μέχρι τη Βουλγαρία να δουν live συναυλία των Pain Of Salvation, ότι βγαίνουν παρέα για ποτά. Το λένε ανοιχτά: όταν βάζεις τη μουσική ψηλά στις προτεραιότητές σου, θέλεις δίπλα σου ανθρώπους που εκτιμάς, όχι απλά συνεργάτες. Κι αυτό μάλλον είναι κι ένας λόγος που πολλά εγχειρήματα σκάνε στην πορεία, το ανθρώπινο κομμάτι παραμελείται.
Στη σκηνή, με πείσμα
Έχουν ήδη αρκετές εμφανίσεις στο ενεργητικό τους: ανοιχτό φεστιβάλ στα Γιαννιτσά, τοπικά μαγαζιά της Θεσσαλονίκης, ακουστική εμφάνιση στο ραδιόφωνο 1055. Στις 2 Νοεμβρίου εμφανίστηκαν στο Rover της Θεσσαλονίκης μαζί με τους Fading Echoes και τους Dogs In Charge, στο πλαίσιο περιοδείας που διοργάνωναν οι πρώτοι για το άλμπουμ τους «Shadow Of Another». Ήταν και το ντεμπούτο του νέου κιθαρίστα τους, η πρώτη φορά που τα κομμάτια τους ακούστηκαν με δύο κιθάρες. Μιλούν επίσης ανοιχτά για την κατάσταση των συναυλιών στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα γενικότερα, θυμούνται τη συναυλία των Soen το 2017 με μόλις 150 άτομα στο κοινό, κι ελπίζουν πως κάτι αλλάζει επιτέλους με προσπάθειες σαν το Rockwave στην Κατερίνη ή το Mammothfest.
Άποψη για Spotify, AI και τη βιομηχανία
Δεν κρατάνε τη γλώσσα τους όταν έρχεται η κουβέντα για τις πλατφόρμες streaming. Το λένε ξεκάθαρα, δίκοπο μαχαίρι: από τη μία δίνουν στον κόσμο πρόσβαση και σε αυτούς την ευκαιρία να ακουστούν, από την άλλη είναι φτιαγμένες για να ρουφάνε τη δημιουργικότητα και να εκμεταλλεύονται το πάθος των μουσικών για κέρδος. Γι’ αυτό στηρίζουν το Bandcamp περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, και το «Whales Sing In Purple» το κυκλοφόρησαν αποκλειστικά εκεί. Για την τεχνητή νοημοσύνη στη μουσική είναι εξίσου ξεκάθαροι: αντιτίθενται σε αυτή σαν τρόπο σύνθεσης, γιατί αυτό που κάνουν θέλουν να βγαίνει από τα ίδια τους τα χέρια. Όπως έχουν πει, όσα ρομπότ και γρήγορα αυτοκίνητα κι αν φτιάξουμε, πάντα θα θέλουμε να βλέπουμε τα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες να τρέχονται από ανθρώπους.
Τι μένει στο τέλος
Δεν είναι κριτική δίσκου αυτή, είναι παρουσίαση μιας μπάντας που αξίζει να μπει στο ραντάρ σου. Μια μπάντα που δεν βιάζεται, που χτίζει τη δουλειά της κομμάτι-κομμάτι, με τα δικά της χέρια, και που δεν φοβάται να πει «δεν ξέρουμε πού θα πάμε, και δεν πειράζει». Αν σου αρέσει το progressive που δεν κοιτάει τη μία φόρμουλα και δεν σε αφήνει ήσυχο, βάλε στ’ αυτιά σου το «Whales Dream In Purple» και κράτα ανοιχτό μάτι για τα επόμενα βήματά τους. Το αίνιγμα, όπως λένε κι εκείνοι, αξίζει να το αγκαλιάσεις.
Social
https://bsky.app/profile/zabrahana.com
Πηγές
Οι πληροφορίες αυτού του άρθρου αντλήθηκαν από τη συνέντευξη των Zabrahana στο Progrock Journal, στο Metalwar.gr, από την κριτική του EP «Whales Dream In Purple» στο Expose Online, καθώς και από τη σελίδα τους στο Bandcamp και το Linktree τους.
