Μια γρήγορη βόλτα σε νέες κυκλοφορίες από doom, death, black και tech metal. Όχι “κριτικίστικα” φλυαρίες, μόνο το ζουμί: τι παίζει, τι αξίζει και τι απλά περνάει και φεύγει.
TODOMAL – Graveyards of Joy
Οι Ισπανοί TODOMAL, με μέλη από Asgaroth και The Heretic, συνεχίζουν το περίεργο μείγμα epic doom, prog και gothic metal. Αν είχες αγαπήσει το A Greater Good, εδώ θα βρεις λιγότερη μιζέρια και περισσότερη περιπέτεια: πιο προοδευτικό, πιο φιλόδοξο, πιο “ανοιχτό” δισκάκι. Όχι τόσο gloom όσο περίμενες, αλλά σίγουρα το πιο ώριμο τους μέχρι τώρα.
CRANIAL OSTEOTOMY – Vortex of the Dark Knowledge
15 χρόνια μετά το ντεμπούτο τους, οι Ρώσοι CRANIAL OSTEOTOMY επιστρέφουν με σχεδόν νέα σύνθεση και πολύ πιο σοβαρή παραγωγή. Από το παλιό mid‑paced slam με προγραμματισμένα drums, περνάνε σε brutal death με Deeds of Flesh / Condemned vibes. Τα πρώτα κομμάτια είναι δυναμίτης, αλλά οι ρυθμοί τρέχουν τόσο που θέλει χρόνο για να “κάτσει” στο κεφάλι. Το slam στοιχείο υπάρχει, απλά πλέον σε pro επίπεδο.
APOGEAN – Waste Where Life Begins
Οι APOGEAN από Τορόντο είχαν δείξει δυνατότητες στο ντεμπούτο τους, αλλά εδώ πάνε σε πιο ψυχρό, μηχανικό ήχο. Λιγότερο shred, λιγότερη ταχύτητα, περισσότερα grooves και industrial beats. Ο δίσκος είναι επαγγελματικός, αλλά δύσκολα μένει στο μυαλό. Υπάρχουν καλές στιγμές (“Black Smoke, Bleeding Earth”), όμως συνολικά μοιάζει περισσότερο με “solid” παρά με κάτι που θες να ξαναβάλεις.
PSYCROPTIC – The Pulse of Annihilation
Οι Tasmanian PSYCROPTIC συνεχίζουν στο γνωστό τους μονοπάτι: τεχνικότητα, groove, λίγη thrash ενέργεια και διπλά φωνητικά με συχνή παρουσία του Jason Keyser (Origin). Εννιά κομμάτια γύρω στα 4 λεπτά, όλα σε παρόμοιο tempo και δομή. Σταθερό, δυνατό, αλλά δεν ξεφεύγει από τη “safe” φόρμουλα της μπάντας. Αν γουστάρεις τα προηγούμενα, θα σου κάτσει· αν περιμένεις κάτι διαφορετικό, μάλλον όχι.
ETHEREAL ROT – Ethereal Rot
Οι ETHEREAL ROT από Maine παίζουν blackened technical death μέσα σε ομίχλη. Βαριά ατμόσφαιρα, goblin‑rasps πάνω από βαθιά growls, riffs που θάβονται σε layers θορύβου. Δύσκολο να ξεχωρίσεις στιγμές σε πρώτη ακρόαση, αλλά έχει ενδιαφέρον σαν αισθητική: πιο κοντά σε avant‑garde πείραμα παρά σε “καθαρό” tech‑death. Αν θες κάτι χαοτικό και θολό, αξίζει μια ευκαιρία.
CEREMONIAL WORSHIP – Between Sleep and Death
Οι CEREMONIAL WORSHIP από Αθήνα ανεβάζουν επίπεδο με πλήρη σύνθεση και πιο καθαρή παραγωγή. Από το raw black του Seven Gateways to Eternal Misanthropy περνάνε σε πιο οργανωμένο, uptempo στυλ με heavy/Scandi black επιρροές και μελωδικές πινελιές. Υπάρχουν στιγμές που θυμίζουν Judas Iscariot, άλλες που πάνε σε witching thrash. Ανομοιογενές, αλλά ξεκάθαρα πιο δουλεμένο και πιο δυνατό από ό,τι είχαν βγάλει μέχρι τώρα.
CHAMBER OF UNLIGHT – Avernus
Οι Φινλανδοί CHAMBER OF UNLIGHT επιστρέφουν με ενισχυμένο lineup (μέλη από Horna, Bythos κ.ά.) και έναν δεύτερο δίσκο που συνεχίζει το Emperor‑like χάος, αλλά με περισσότερη μελωδία και καλύτερη παραγωγή. Κομμάτια όπως “Rise Above” και “Wraithlike” δείχνουν μπάντα που ξέρει να χτίζει ατμόσφαιρα χωρίς να χάνει την επιθετικότητα. Λιγότερο βίαιοι από το ντεμπούτο, αλλά πιο immersive και πολύ κοντά στο late ’90s feeling.
FAUSTIAN – Parable of the Sewer
Οι FAUSTIAN, με μέλη από Werewolves, Psycroptic, Abramelin και The Berzerker, παίζουν straight‑forward black/death με groove και λίγη ατμόσφαιρα. Δεν φτάνουν τη βαρβαρότητα των Nordjevel, ούτε έχουν έντονη προσωπικότητα, αλλά υπάρχουν καλές στιγμές (“Immaculate”, “Tenements (Only The Wicked Walk In Circles)”). Ακούγεται εύκολα, αλλά μοιάζει σαν δίσκος που γράφτηκε σε ένα Σαββατοκύριακο χωρίς πολλή σκέψη.
Στήριξε τις μπάντες στο Bandcamp, βάλε τα άλμπουμ στις playlists σου, και κράτα το underground ζωντανό.
