Σε μια συνέντευξη με το βραζιλιάνικο Heavy Metal On Line, ο μπασίστας Jørn “Necrobutcher” Stubberud του νορβηγικού black metal συγκροτήματος Mayhem συζήτησε την πρόσφατη περιοδεία του συγκροτήματος για την 40ή επέτειο της ίδρυσής του στη Λατινική Αμερική, σύμφωνα με το Blabbermouth .
Ρωτήθηκε αν αυτός και οι Mayhem σκοπεύουν να συνεχίσουν την παραγωγή άλμπουμ και τις περιοδείες μέχρι να είναι σωματικά ανίκανοι να το κάνουν.
Ο Stubberud έδωσε απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Νομίζω, ναι. Νομίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, επειδή το σκέφτομαι. Και το σκέφτομαι αυτό – πάρτε ένα παράδειγμα. Ο Αττίλας είπε πριν από μερικά χρόνια ότι ίσως θα έπρεπε να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα, ένα ή δύο χρόνια, απλώς για να χαλαρώσουμε. Αλλά όλοι σκέφτηκαν την ίδια σκέψη με εμένα, και αυτή ήταν, όχι, είναι ανόητο να σταματήσουμε τώρα γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Και ούτε γινόμαστε νεότεροι. Οπότε είναι καλύτερα να το κάνουμε τώρα.
Νομίζω ότι αν συμβεί κάτι με τα τρία κύρια μέλη — εμένα, τον Hellhammer ή τον Attila — δεν είμαι σίγουρος αν υπάρχει νόημα να συμβαίνει αυτό, και ίσως αυτό να είναι το τέλος. Θα μπορούσατε να αντικαταστήσετε οποιονδήποτε από εμάς, αλλά πάλι, πραγματικά; Εννοώ, φυσικά αν μπορούσε να λειτουργήσει και αν — δεν ξέρω. Είναι δύσκολο να πω, πραγματικά, αλλά νομίζω ότι αν κάποιος από αυτούς τους δύο δεν μπορεί πλέον να το κάνει, νομίζω ότι θα εγκαταλείψω το συγκρότημα. Επίσης, θα το τελειώσω. Και όχι να «τελειώσω» όπως στο [εντελώς] να τελειώσω [να κάνω πράγματα που σχετίζονται με τους Mayhem]. Θα [έχουμε ακόμα] ένα merch shop ανοιχτό.
Να κάτι ακόμα. Είμαι 57 τώρα. Είμαστε 42 ετών και δύο μηνών [πλέον ως συγκρότημα]. Νέο καρότο για μένα: αν μπορέσουμε να αντέξουμε για άλλα οκτώ χρόνια, οπότε σε οκτώ χρόνια ακόμα, θα έχουμε την 50ή επέτειο. Στη Νορβηγία, παίρνεις την κρατική σου σύνταξη στα 67, και αυτή θα είναι η χρονιά που θα πάρω την κρατική μου σύνταξη. Συγγνώμη, ένα χρόνο αργότερα. Οπότε, αν τα καταφέρουμε τα επόμενα οκτώ χρόνια, τότε θα είμαι σαν όλους τους ανθρώπους που εργάζονται όλη τους τη ζωή μέχρι να συνταξιοδοτηθούν και να πάρουν την κρατική σύνταξη. Και θα ήμουν χαρούμενος με αυτό. Αυτό θα ήταν ένα επίτευγμα ζωής για μένα. Έτσι, όλα λειτουργούν καλά.
Λοιπόν, για να σας πω γιατί πιστεύω ότι θα συμβεί αυτό, δηλαδή, θα κυκλοφορήσουμε ένα νέο άλμπουμ τώρα, το 2026. Θα έχουμε δύο, δυόμισι χρόνια περιοδείας για να ολοκληρώσουμε τον [κύκλο περιοδειών] 65 χωρών και 200 συναυλιών. Και μετά έχουμε ακόμα έναν δίσκο με δισκογραφικό συμβόλαιο με την Century Media υπό την Sony Music. Και είναι μια προοδευτική συμφωνία, άρα σημαίνει ότι κάναμε μια συμφωνία για το “Daemon” και μετά για δύο ακόμη άλμπουμ. Έτσι, τώρα φτιάχνουμε ένα νέο, και έχουμε ακόμα ένα [να ηχογραφήσουμε] βάσει του συμβολαίου. Οπότε, αν νομίζετε ότι είμαστε σε θέση να το κάνουμε και έχουμε αρκετή έμπνευση για να το κάνουμε, ότι σε τρία χρόνια τώρα σταματάμε τον κύκλο περιοδειών, παίρνουμε ένα χρόνο διάλειμμα για να γράψουμε και να ηχογραφήσουμε το επόμενο άλμπουμ, και μετά μπαίνουμε στον επόμενο [κύκλο περιοδειών], θα μας πάρει δύο, τρία χρόνια — μπαμ, είμαστε 50 ετών και είναι ένα επίτευγμα ζωής. Και μετά, αν τα καταφέρναμε εκεί, πώς θα μοιάζουμε σε 10 χρόνια από τώρα; Θα είμαστε σε γαμημένα αναπηρικά αμαξίδια ή θα είμαστε με πάνες; Θα είμαστε με άσπρο μπαστούνι; Θα τρέμουμε; Ποιος ξέρει; Αλλά αυτό συμβαίνει στους ανθρώπους όταν αρχίζουν να φτάνουν στο τέλος των 60, των 70 ετών… Και πάλι, δεν είμαστε απλώς ένας τύπος με κιθάρα που μπορεί να ανέβει στη σκηνή και να παίξει μερικά τραγούδια του Johnny Cash και να παίξει μέχρι τα 85. Αυτές είναι κινήσεις και τεχνικές υψηλής ενέργειας που πρέπει να είσαι στο γαμημένο σου παιχνίδι για να μπορέσεις να χειριστείς το πράγμα ή τα ντραμς. Βλέπω ανθρώπους τώρα που κάνουν ακόμα περιοδείες, αλλά όλοι ξέρουν ότι δεν πρέπει. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί, αλλά δεν θέλω να είμαι εκεί. Δεν θέλω να έρθω εκεί. Θα προτιμούσα να τα παρατήσω όταν το παιχνίδι είναι ακόμα καλό.
