οι Lorna Shore αποτελεί εξέχον θέμα στον σύγχρονο extreme metal διάλογο, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ορισμό και την εξέλιξη του deathcore. Ο ντράμερ Austin Archey συμμετέχει τώρα άμεσα σε αυτή τη συνεχιζόμενη συζήτηση, σύμφωνα με το MetalInjection .
Κατά την εμφάνισή του στο Brutality Podcast, όπως μεταγράφηκε από το Metal Injection, ο Archey συζήτησε την εξέλιξη του συγκροτήματος, την κριτική από τους λάτρεις του deathcore και την άποψή του για τον πιθανό ρόλο τους στην έναρξη μιας ευρύτερης αναβίωσης του deathcore. Τόνισε ότι, παρά τις στυλιστικές τους αλλαγές, το συγκρότημα έχει ξεπεράσει τις αυστηρές ταμπέλες του είδους.
Ο Άρτσι διευκρίνισε ότι η κύρια αφοσίωσή του έγκειται στην ίδια τη metal σκηνή και όχι σε κάποια συγκεκριμένη ταξινόμηση είδους.
Πρώτον, είμαι ο μεγαλύτερος θαυμαστής και υποστηρικτής αυτού του κινήματος και της σκηνής, των ανθρώπων και των παιδιών. Ακόμα κι αν είσαι μεγαλύτερος και θέλεις να επιστρέψεις — αν θέλεις να παίξεις deathcore και είσαι πενήντα, πάμε. Ας το παίξουμε. Οποιαδήποτε ηλικία είναι ευπρόσδεκτη.
Αν και, κάποιος λέει ότι δεν είναι πια deathcore.
Πάντα σκέφτομαι πού μας κακολογεί ο κόσμος, του τύπου «δεν είναι deathcore», επειδή έχουμε κάπως ανατρέψει λίγο τα δεδομένα για το τι θα μπορούσε να είναι το deathcore. Δεν θα μας αποκαλούσα καν deathcore πια. Έχουμε deathcore ρίζες, αλλά είμαστε μια metal μπάντα, και είμαστε μια extreme metal μπάντα με αυτόν τον ρυθμό.
Το μουσικό στυλ της Lorna Shore έχει εξελιχθεί ώστε να περιλαμβάνει συμφωνικά στοιχεία, μαυρισμένες υφές και μια ευρύτερη κινηματογραφική προοπτική. Αυτή η εξέλιξη έχει τοποθετήσει το συγκρότημα πέρα από τα συμβατικά όρια του είδους. Σύμφωνα με τον Archey, αυτή η ένταση μπορεί να έχει δημιουργήσει ένα απρόβλεπτο πλεονέκτημα.
Πρότεινε ότι οι συνεχιζόμενες συζητήσεις σχετικά με την ταξινόμηση των μουσικών ειδών της Lorna Shore μπορεί να έχουν άθελά τους προσελκύσει το κοινό πίσω στο παραδοσιακό deathcore. Αυτή η αναζωπύρωση αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για τον βασικό ήχο που οι κριτικοί πίστευαν ότι το συγκρότημα είχε εγκαταλείψει.
Επειδή ο κόσμος μας αποκαλούσε τόσο συχνά deathcore, και μετά προέκυψε η συζήτηση «αυτό δεν είναι πραγματικό deathcore, αυτό είναι πραγματικό deathcore», ο κόσμος άρχισε να συντονίζεται με το τι ήταν το πραγματικό deathcore.
Αντί να τρέφει δυσαρέσκεια για την κριτική, ο Άρτσι αντιλαμβάνεται τον ρόλο της Λόρνα Σορ ως καταλύτη για την ανάπτυξη. Αυτή η οπτική επιμένει ακόμα κι αν συνεπάγεται την υπομονή κάποιων αρνητικών σχολίων.
Αν ήμασταν εμείς οι μάρτυρες στο σπαθί για την αναβίωση του deathcore του MySpace επειδή ο κόσμος ήθελε πραγματικό deathcore, μαντέψτε; Το ίδιο κι εγώ.
Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Archey φαίνεται να είναι απόλυτα σύμφωνος με την τρέχουσα κατάσταση και τη μελλοντική πορεία του συγκροτήματος. Διατηρεί μια ανοιχτή στάση απέναντι στην κατεύθυνση στην οποία μπορεί να εξελιχθεί το συγκρότημα.
Είμαι σε πολύ καλή φάση στη ζωή μου με όλα όσα συμβαίνουν. Και πάλι, ποιος ξέρει πού εξελίσσεται ο ήχος μας; Μπορεί να βαρεθούμε οτιδήποτε και να γράψουμε απλά βαρύ υλικό μια μέρα και απλώς να το βαρεθούμε. Ποιος ξέρει;
