Συγκεντρώσαμε τις κυκλοφορίες των τελευταίων εβδομάδων που ξεχώρισαν, από το underground black/death μέχρι τον noise rock και το brutal death. Σύντομες σκέψεις για εννέα δίσκους που αξίζουν την προσοχή σας — με τους ολόκληρους δίσκους να παίζουν από κάτω.
Behemoth – I, Scvlptor (EP)
Οι Behemoth γεφυρώνουν το παλιό με το νέο τους πρόσωπο: δύο νέα κομμάτια, επανηχογραφήσεις από τα «The Return of the Northern Moon» (1992) και «Pandemonic Incantations» (1998), ένα ακυκλοφόρητο από το προηγούμενο άλμπουμ και δύο διασκευές σε Venom και Bathory. Το «Lord ov the Horizons» φτάνει τα standards της μπάντας από το 2018 και μετά, ενώ το ομώνυμο «I, Scvlptor» δείχνει τον δρόμο που ακολουθεί το συγκρότημα.
Polymoon – Mariposa Magic!
Οι Polymoon από το Tampere της Φινλανδίας εξελίσσουν το «psychedelic post-gaze» τους στο πιο φωτεινό και άμεσο άλμπουμ τους. Τα επτά κομμάτια είναι πιο «κλειδωμένα» με τον ακροατή από τις προηγούμενες δουλειές τους — λιγότερο εξερεύνηση, περισσότερο γιορτή για τις αισθήσεις.
Hadopelagyal – Zalmathic Necroichorion (EP)
Το γερμανικό black/death ντουέτο συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το «Haematophoryktos»: τέσσερα κομμάτια χαοτικής, αποπνικτικής ατμόσφαιρας με κτηνώδη φωνητικά. Το «Dakryopneumatic Canticles» είναι η πιο αντιπροσωπευτική στιγμή αυτής της βουλιαγμένης κόλασης.
EXP – EXP
Το ντεμπούτο των EXP από το Μπρούκλιν αλχημεύει garage ψυχεδέλεια, noise rock και post-rock απόσταση. Με τον J. Natz των Cop Shoot Cop στα φωνητικά και το μπάσο, ο δίσκος χτυπάει σαν underground κομμάτι των late 80s, με ψυχεδελικά διαλείμματα όπως τα «Isle of Skye» και «Speed of Light». Θέλει υπομονή και περισσότερες από μία ακροάσεις.
Mr. Phylzzz – Fear the Lord
Το ντουέτο από το Σικάγο συνεχίζει να προκαλεί με το ιδιόμορφο noise rock του. Το «Build to Nothing» και το «Switch Bitch» έχουν το μέγεθος αρένας, ενώ τα «Emma Draws a Dog» και «Over and Over Again» κατεβαίνουν σε πιο σκοτεινά, μαθηματικά μονοπάτια.
Foreign Body – Libertine
Το δεύτερο άλμπουμ του κουαρτέτου από το Μπρούκλιν είναι ένα εξοργισμένο, αντι-ροκ ξέσπασμα με φόντο την αυτοκαταστροφή των προνομιούχων. Οι αργές στιγμές όπως το «Hind Legs» ισορροπούν την ένταση, με το ομώνυμο κομμάτι να ξεχωρίζει.
Discouraged – A Farewell in Stages
Οι Discouraged από το Μίνστερ παίζουν μελαγχολικό melodic death/doom στη ρομαντική παράδοση των early 90s. Το ντεμπούτο τους ακουμπάει σε ρυθμική ποικιλία και επιθετικότητα, χωρίς gothic κλισέ, με το ομώνυμο εναρκτήριο και το «Descension» να εντυπωσιάζουν από την αρχή.
Cartilage – Operating Altar
Το deathgrind κουαρτέτο από το Σαν Φρανσίσκο μας πάει πίσω στα mid-2000s, συνδυάζοντας groove metal, thrash και heavy metal riffing στον τέταρτο δίσκο τους. Γρήγορα κομμάτια των 3-4 λεπτών, με τον Mark Wallace να σπέρνει τον πανικό με τα σπαστά του φωνητικά. Για fans των Impaled.
Vulgar Mephitis – From Dust
Το ντεμπούτο άλμπουμ του κουαρτέτου από το Πίτσμπουργκ είναι μια σύντομη αλλά ανελέητη επίθεση brutal death, με deathcore καταβολές. Από το «Exterminating Profane» μέχρι το «Peer Into the Abyss», ο δίσκος δεν αφήνει περιθώριο για ανάσα — το ογδόντα πέντε τοις εκατό του χτυπάει δυνατά.
Δες επίσης
BEHEMOTH: Ο Nergal επέστρεψε στις black metal ρίζες του · Misery Index – Το νέο single «Feral Future»
