- Χώρα: ΗΠΑ (Καλιφόρνια)
- Είδος: Industrial Rock / Electronic Rock / Electronica
- Για fans των: Bring Me The Horizon, Motionless in White, Atreyu
AVENGED SEVENFOLD – Statica | Metal Territory
Οι Avenged Sevenfold δεν ήταν ποτέ μπάντα που φοβήθηκε να εκνευρίσει το κοινό της. Από το metalcore των πρώτων χρόνων μέχρι το πιο εμπορικό Rock του “City of Evil”, τα πειράματα του ομώνυμου δίσκου και στη συνέχεια το Progressive Metal των “The Stage” και “Life Is But a Dream…”, πάντα έδειχναν ότι δεν θέλουν να μείνουν σε ένα συγκεκριμένο καλούπι.
Το νέο τους EP, “Statica”, πηγαίνει αυτή τη λογική ακόμη πιο μακριά. Αυτή τη φορά οι Avenged Sevenfold αφήνουν αρκετά πίσω τις κιθάρες και το κλασικό Metal στοιχείο και μπαίνουν για τα καλά στον κόσμο της Electronica.
Και αν έχεις παρακολουθήσει την πορεία τους τα τελευταία χρόνια, η κίνηση αυτή δεν έρχεται ακριβώς από το πουθενά.
Οι Avenged Sevenfold μπαίνουν στον ψηφιακό κόσμο
Το “Life Is But a Dream…” είχε ήδη δείξει πως η μπάντα ενδιαφέρεται περισσότερο για περίεργες ιδέες, ηλεκτρονικούς ήχους και μουσική που δεν χωράει εύκολα σε μία κατηγορία. Το “Statica” συνεχίζει από εκεί, αλλά αυτή τη φορά το ηλεκτρονικό στοιχείο βρίσκεται στο κέντρο.
Το EP διαρκεί μόλις περίπου 18 λεπτά και αποτελείται από τέσσερα κομμάτια. Το θετικό είναι ότι ακούγεται αρκετά πιο εύκολα από το περσινό “Magic”. Υπάρχουν αρκετοί ήχοι που θυμίζουν video games, synths και ηλεκτρονικά εφέ, αλλά πίσω από όλα αυτά υπάρχει ακόμη προσπάθεια να υπάρχει κανονικός ρυθμός και τραγούδι.
Το ομώνυμο “Statica” έχει ένα αρκετά κολλητικό drum pattern και έναν απλό synth ήχο που επαναλαμβάνεται αρκετά. Δεν είναι άσχημο σαν ιδέα και σίγουρα δεν είναι ένας άμορφος ηλεκτρονικός θόρυβος. Απλώς δεν έχει το βάθος που έχουμε συνηθίσει από τους Avenged Sevenfold.
Το ίδιο συμβαίνει και στα “Rejoice” και “Ashes”, όπου υπάρχουν κάποιες καλές ρυθμικές στιγμές που κρατούν τα τραγούδια ζωντανά.
Οι κιθάρες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για έναν παλιό fan.
Ο Synyster Gates και ο Zacky Vengeance βρίσκουν μερικά καλά riffs, ειδικά στο “Rejoice”, αλλά οι κιθάρες δεν έχουν πλέον τον ρόλο που περιμένεις από μια μπάντα όπως οι Avenged Sevenfold.
Ο Synyster Gates είναι ένας κιθαρίστας που έχει μάθει να ξεχωρίζει μέσα από το παίξιμό του. Εδώ όμως το μεγαλύτερο μέρος αυτής της προσωπικότητας μένει στην άκρη. Είναι κατανοητό, αφού μιλάμε για ένα ηλεκτρονικό EP, αλλά δεν παύει να είναι κάπως απογοητευτικό.
Τα τύμπανα του Brooks Wackerman είναι από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία. Δεν φτάνουν τις πιο εντυπωσιακές στιγμές του στο “Life Is But a Dream…”, αλλά δίνουν στα τραγούδια έναν πραγματικό παλμό και τα βοηθούν να μην αιωρούνται απλώς μέσα στα synths.
Ο M. Shadows σε άλλη εκδοχή
Τα φωνητικά του M. Shadows έχουν επίσης περάσει από αρκετή επεξεργασία. Καθαρά φωνητικά, autotune και διάφορα ηλεκτρονικά εφέ κάνουν τη φωνή του να ακούγεται πιο ρομποτική.
Μέσα στο συγκεκριμένο μουσικό περιβάλλον λειτουργεί. Το πρόβλημα είναι πως το ότι κάτι ταιριάζει στον ήχο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και ευχάριστο να το ακούς ξανά και ξανά.
Και κάπου εδώ το “Statica” αρχίζει να χάνει έδαφος.
Οι τέσσερις συνθέσεις δεν έχουν κάποιο πραγματικά δυνατό σημείο που να σε κάνει να θέλεις να επιστρέψεις αμέσως. Υπάρχουν καλές στιγμές, υπάρχουν ενδιαφέροντες ρυθμοί, υπάρχουν μερικοί ήχοι που τραβούν την προσοχή, αλλά δύσκολα μένει κάποιο τραγούδι στο μυαλό μετά το τέλος του EP.
Ένα πείραμα που μάλλον θα μείνει πείραμα
Δεν θα πω ότι οι Avenged Sevenfold έκαναν λάθος που κυκλοφόρησαν το “Statica”. Το αντίθετο. Σε μια εποχή που πολλές μεγάλες μπάντες παίζουν με ασφάλεια για να μην απογοητεύσουν το κοινό τους, οι Avenged Sevenfold συνεχίζουν να κάνουν αυτό που θέλουν.
Από το metalcore μέχρι το mainstream Rock, από το Heavy Metal μέχρι το Progressive και τώρα την Electronica, έχουν καταφέρει να αλλάζουν κατεύθυνση χωρίς να ζητούν άδεια από κανέναν.
Αυτό από μόνο του αξίζει σεβασμό.
Το θέμα είναι ότι εδώ η ιδέα είναι πιο ενδιαφέρουσα από το τελικό αποτέλεσμα.
Το “Statica” θυμίζει περισσότερο μια παράκαμψη παρά ένα νέο κεφάλαιο για την μπάντα. Έχει ενδιαφέρον σαν κίνηση και δείχνει για ακόμη μία φορά ότι οι Avenged Sevenfold δεν φοβούνται να δοκιμάσουν κάτι περίεργο, αλλά μουσικά δεν έχει την ίδια δύναμη που είχαν οι καλύτερες στιγμές του “The Stage” ή του “Life Is But a Dream…”.
Τα “Statica” και “Rejoice” είναι τα δύο κομμάτια που κρατάω περισσότερο, κυρίως λόγω των ρυθμών τους. Παρ’ όλα αυτά, αν περιμένεις από τους Avenged Sevenfold riffs, solos, δυνατές κιθάρες και εκείνη τη χαρακτηριστική αίσθηση που τους έκανε να ξεχωρίσουν, εδώ μάλλον θα ψάχνεις αρκετά.
Για ένα σύντομο ηλεκτρονικό διάλειμμα, το EP έχει το ενδιαφέρον του. Για κάτι που θα θέλεις να βάλεις ξανά και ξανά στο player, δύσκολα.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο σημαντικό με τους Avenged Sevenfold: δεν ξέρεις ποτέ τι θα κάνουν μετά. Αυτή τη φορά απλώς η τόλμη τους είναι μεγαλύτερη από το τραγούδι. 2/10 επιεικος
Tracklist
- Statica
- Rejoice
- Ashes
- Magic
