Οι Rotting Christ είναι από το 1987 ένα από τα σταθερότερα ονόματα του ελληνικού extreme metal και μία από τις μακροβιότερες μπάντες του black metal παγκοσμίως. Τριάντα εννιά χρόνια μετά την ίδρυσή τους στην Αθήνα, οι αδερφοί Sakis και Themis Tolis συνεχίζουν να ηχογραφούν και να περιοδεύουν, με μια δισκογραφία που πέρασε από το grindcore των πρώτων demos στο black metal, στο γοτθικό metal και τελικά σε έναν ήχο γεμάτο ελληνικές παραδόσεις. Αυτό είναι το αφιέρωμα σε μια πορεία που έβαλε την Ελλάδα στον χάρτη του είδους.
Χώρα: Ελλάδα
Είδος: Black Metal
Για fans των: Varathron, Necromantia, Septicflesh
Οι αρχές: από το grindcore στο ελληνικό black metal
Η μπάντα ξεκίνησε το 1987 ως grindcore σχήμα και πέρασε τα πρώτα χρόνια της μέσα σε πρόβες, demos και split κυκλοφορίες με άλλα ελληνικά συγκροτήματα. Το demo «Satanas Tedeum» του 1989 έδειξε το crossover ανάμεσα στο black metal και το grindcore, ενώ το EP «Passage to Arcturo» του 1991 ήταν η κυκλοφορία που τους έβγαλε από τα στενά όρια της τοπικής σκηνής. Εκείνης της εποχής είναι και τα ψευδώνυμα που κράτησαν για χρόνια: Necromayhem ο Sakis, Necrosauron ο Themis, Mutilator ο μπασίστας Δημήτρης Πατσούρης, ενώ ο George Zaharopoulos των Necromantia εμφανίζεται ως Morbid και αργότερα ως Magus Wampyr Daoloth.
Το ντεμπούτο και τα χρόνια της Osmose
Το Rotting Christ – Thy Mighty Contract, που βγήκε το 1993 από τη γαλλική Osmose Productions, ηχογραφήθηκε στην Αθήνα και από την πρώτη στιγμή έδειξε ένα black metal μεσογειακό, ζεστό και επίτηδες βρόμικο, κόντρα στον ψυχρό ήχο του βορρά. Την ίδια χρονιά η μπάντα συμμετείχε στο «Fuck Christ Tour» μαζί με τους Immortal και τους Blasphemy, ενώ ο Euronymous των Mayhem είχε δείξει ενδιαφέρον να τους κυκλοφορήσει πριν δολοφονηθεί. Ακολούθησε το Rotting Christ – Non Serviam το 1994, που ηχογραφήθηκε στο Storm Studio της Αθήνας και βγήκε από την ελληνική Unisound: ένας δίσκος πιο αργός και πιο βαρύς, που άνοιξε τον δρόμο για όσα ήρθαν μετά.
Δέκα χρόνια στη Century Media
Το 1996 υπέγραψαν στην Century Media και έμειναν εκεί δέκα χρόνια. Το Rotting Christ – Triarchy of the Lost Lovers έφερε πιο αργούς και πιο επιβλητικούς ρυθμούς και ήταν το τελευταίο άλμπουμ με τον Jim Mutilator, το Rotting Christ – A Dead Poem του 1997 άνοιξε τον ήχο τους σε μελωδίες και ακουστικά περάσματα, ενώ το Rotting Christ – Sleep of the Angels του 1999 ήταν το πιο γοτθικό σημείο της πορείας τους. Τη χρονιά εκείνου του δίσκου το όνομα της μπάντας μπήκε σε πολιτική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ, όταν ο υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών Gary Bauer τους χαρακτήρισε «αντικαθολικούς» και η μπάντα απάντησε με επίσημη δήλωση.
Η δεκαετία συνεχίστηκε με το Rotting Christ – Khronos του 2000, που ηχογραφήθηκε στη Σουηδία με παραγωγό τον Peter Tägtgren και σήμανε επιστροφή στη βαρύτητα, το Rotting Christ – Genesis του 2002, που πήγε τον ήχο πίσω στον γρήγορο black metal, και το Rotting Christ – Sanctus Diavolos του 2004, το τελευταίο τους για την εταιρεία, με ζωντανή χορωδία και guest σόλο του Gus G. Την επόμενη χρονιά, μια ακύρωση συναυλίας στην Ελλάδα μετά από αντίδραση του Dave Mustaine έγινε θέμα συζήτησης στον χώρο και τα ΜΜΕ πήραν το μέρος της μπάντας.
Η ελληνική στροφή
Το 2007 πέρασαν στη γαλλική Season of Mist και κυκλοφόρησαν το Rotting Christ – Theogonia, όπου η αρχαία ελληνική μυθολογία και γλώσσα μπήκαν στο κέντρο του ήχου τους. Τρία χρόνια αργότερα, το Rotting Christ – Aealo έφερε τα ηπειρώτικα μοιρολόγια, την τσαμπούνα και τη γυναικεία παραδοσιακή χορωδία Πλειάδες μέσα στη σύνθεση, με καλεσμένη τη Diamanda Galás. Ακολούθησε το Rotting Christ – Κατά τον Δαίμονα Εαυτού του 2013, με μυθολογίες από την Αμερική ως την Περσία, και το Rotting Christ – Rituals του 2016, ο πιο τελετουργικός δίσκος τους, με συμμετοχές όπως ο Nick Holmes των Paradise Lost και ο Vorph των Samael.
Η σημερινή εποχή
Το 2019 κυκλοφόρησαν το Rotting Christ – The Heretics και την ίδια χρονιά αποχώρησαν ο κιθαρίστας George Emmanuel και ο μπασίστας Vagelis Karzis· τη θέση τους πήραν ο Kostis Foukarakis και ο Kostas Heliotis. Το 2020 η μουσική τους ακούστηκε στο παιχνίδι «Mortal Shell», με το «χξϛʹ (666)» στο trailer και ξεχωριστό ηχητικό πακέτο. Το 2024 ήρθε το Rotting Christ – Pro Xristou, το δέκατο τέταρτο άλμπουμ τους, και το 2025 η ζωντανή κυκλοφορία «35 Years of Evil Existence». Τον Ιανουάριο του 2026 βγήκε το «Aealo (Re-Recorded)» — ολόκληρος ο δίσκος του 2010 ξαναηχογραφημένος από τη σημερινή σύνθεση — και την άνοιξη του 2026 οι Rotting Christ περιοδεύουν στην Αμερική ως support των Behemoth, μαζί με τους Deicide και τους Immolation.
Ακούστε τους
Αν θέλεις να ξεκινήσεις από την αρχή, βάλε το ντεμπούτο τους. Κάθε δίσκος της δισκογραφίας έχει το δικό του άρθρο και τον δικό του player, οπότε μπορείς να ακούσεις ολόκληρη την πορεία με τη σειρά.
Η άποψή μας
Λίγες μπάντες στο είδος κρατούν τριάντα εννιά χρόνια χωρίς να επαναλαμβάνονται. Οι Rotting Christ άλλαξαν ήχο πολλές φορές — από το grindcore στο γοτθικό metal και από εκεί στην ελληνική παράδοση — και κάθε φορά βγήκαν με ένα άλμπουμ που δεν έμοιαζε με το προηγούμενο. Για την ελληνική σκηνή δεν είναι απλώς μια ιστορική μπάντα: είναι το σημείο από το οποίο ξεκίνησαν να κοιτάζουν οι επόμενες γενιές.
Δες επίσης
23 Ελληνικά Black Metal διαμάντια · Sakis Tolis: «Κάνω solo δίσκους για τη σωτηρία της ψυχής μου» · Yoth Iria – Gone With The Devil · Sakis Tolis – Echoes From The Void · Sakis Tolis – Everything Comes to an End · Rotting Christ – Santa Muerte (Re-recorded) · Rotting Christ – Under the Name of Legion (Live at Lycabettus)
