Ο Steve Vai εξήγησε πώς άλλαξε μέσα σε τέσσερις δεκαετίες καριέρας η ιδέα του για την επιτυχία, λέγοντας ότι η ανταμοιβή που μετράει πια είναι να φτιάχνει μουσική πιστή στον εαυτό του και όχι τα χρήματα ή η αναγνώριση.
Σε νέα συνέντευξη στον Ned Tepper του αυστραλιανού περιοδικού Blunt, ρωτήθηκε πώς θα όριζε σήμερα την επιτυχία. Εξήγησε ότι στην αρχή είχε τη συμβατική αντίληψη — άνετη ζωή, μεγάλος πλούτος, αναγνώριση, ακόμη και λατρεία — και ότι αυτού του είδους η επιτυχία έχει τη θέση της, αλλά μπορεί να σε βρει να πετυχαίνεις κάτι που δεν σε γεμίζει.
Η επιτυχία που θεωρεί πιο πολύτιμη είναι το αίσθημα ικανοποίησης από τις αυθεντικές δημιουργικές σου προτάσεις. Όταν γράφεις χωρίς να σκέφτεσαι τι θέλει το κοινό, λέει, το μόνο που δεν μπορεί να σταματήσει κανείς είναι να βρεις τη δική σου νότα, το μοναδικό δημιουργικό πνεύμα που κουβαλάς.
Εκείνη η σκέψη ότι «αν κάνω αυτό που θέλω, θα αποτύχω», λέει, είναι γεμάτη ανοησίες. Η πραγματική ικανοποίηση έρχεται από την έκφραση των δικών σου παρορμήσεων, γιατί ξέρεις πώς νιώθει. Μετά μπαίνει το εγώ και ζητά να είναι καλύτερο από όλους, να πουλήσει περισσότερο, να γίνει πιο διάσημο — και αυτό είναι μάχη μέσα στο κεφάλι.
Για τον ίδιο, η αληθινή επιτυχία έρχεται όταν βρίσκεται στη «ζώνη» του, που τη συνθέτουν τρία πράγματα: συγκέντρωση, πάθος και χαρά.
Η συνέντευξη βγήκε λίγες μέρες μετά το «The Sea Of Emotion», το πρώτο στούντιο άλμπουμ των SatchVai, της συνεργασίας του με τον Joe Satriani. Ο δίσκος των δέκα κομματιών κυκλοφόρησε στις 6 Νοεμβρίου από τη earMUSIC και περιλαμβάνει τα singles «Mayhem», «Dancing» και «I Wanna Play My Guitar» με τον Glenn Hughes.
Το άλμπουμ πήρε μορφή μετά από μια περιοδεία G3 που άφησε χρόνο στα δύο προγράμματα. Η αρχική ιδέα ήταν ένα τραγούδι, αλλά έγινε δίσκος όταν ο Satriani έστειλε δύο ολοκληρωμένα κομμάτια, «The Sea Of Emotion, Part 1» και «Part 2» — το τρίτο μέρος κλείνει το άλμπουμ. Η σουίτα πήρε το όνομά της από το χωράφι απέναντι από το σχολείο τους στο Carle Place της Νέας Υόρκης.
Η φιλία τους πάει στο 1973, όταν ο 13χρονος Vai άρχισε μαθήματα κιθάρας από τον 17χρονο Satriani στο Λονγκ Άιλαντ. Ο Vai έπαιξε αργότερα με τον Frank Zappa, τον David Lee Roth και τους Whitesnake πριν χτίσει σόλο καριέρα.
Έχει κερδίσει τρία Grammy, έχει περιοδεύσει με το G3 δίπλα σε Satriani, John Petrucci, Eric Johnson, Yngwie Malmsteen και Steve Lukather, και σχημάτισε τους Generation Axe με Zakk Wylde, Malmsteen, Nuno Bettencourt και Tosin Abasi. Από το 2024 παίζει και με τους BEAT, που ερμηνεύουν τη μουσική των King Crimson των ’80s με τους Adrian Belew, Tony Levin και τον ντράμερ των Tool, Danny Carey.



