Οι Caelestia δεν είναι καινούργιοι. Από την Αθήνα, με τρεις δίσκους και ένα EP στην πλάτη, έφτασαν στο «Revelations In Black» — δέκα κομμάτια, σαράντα τέσσερα λεπτά και σαράντα δευτερόλεπτα, κυκλοφορία στις 24 Ιουλίου 2026 από τη Eclipse Records. Αυτό όμως που μετράει δεν είναι η διάρκεια, αλλά η στροφή: η μπάντα άφησε οριστικά πίσω τον συμφωνικό της εαυτό.
Η ηχογράφηση έγινε στα Castle Ultimate Studios με τον Zack Ohren στο τιμόνι. Στα τύμπανα κάθεται ο Marc Reign, πρώην των Destruction και των Morgoth, και ακούγεται από την πρώτη μπάρα: οι ρυθμοί δεν συνοδεύουν απλώς, σπρώχνουν τα κομμάτια.
Από το «Beneath Abyss» στο «Revelations In Black»
Η διαδρομή έχει στάσεις: «Beneath Abyss» (2015), «Thanatopsis» (2017), «Angel On Fire» (2019), το EP «Infernalia» (2025) και τρία singles. Σε κάθε βήμα οι ενορχηστρώσεις λιγόστευαν και οι κιθάρες κέρδιζαν χώρο. Ο ήχος που προκύπτει κοιτάζει ταυτόχρονα προς τη μελωδία του Γκέτεμποργκ — στο κλίμα του «The Jester Race» των In Flames, για το οποίο έχουμε γράψει εδώ — και προς την ψυχρότητα της αμερικανικής σχολής. Κάπου εκεί, ανάμεσα στο «Dance of December Souls» και στα πιο σύγχρονα ακούσματα, βρίσκεται και η Katatonia που οι ίδιοι αναφέρουν ως επιρροή.
Τα τραγούδια
Το άλμπουμ ανοίγει με το «La Morte Amoureuse», εισαγωγή ενάμισι λεπτού με τον Nikos Voukelatos, και μπαίνει στο «Buried». Το «Jutland» αφηγείται τη ναυτική μάχη του 1916, το «The Slopes of Tenmokuzan» φτάνει τα επτά λεπτά και το «Five Unicorns And A Pearl» μένει στα ογδόντα έξι δευτερόλεπτα ως ανάσα. Το ομώνυμο κομμάτι στηρίζεται σε διήγημα βρικόλακων του Carl Jacobi, ενώ το «Dead Eternal» είναι φόρος τιμής στον Per Ohlin των Mayhem — γυρισμένο σε Βόρεια Αττική και στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, σε σκηνοθεσία Σεργίου Βαφειάδη.
- La Morte Amoureuse
- Buried
- Jutland
- Wolves
- The Slopes of Tenmokuzan
- Fall of the Demon King
- Five Unicorns And A Pearl
- Revelations In Black
- Reflection of the Beast
- Dead Eternal
Τι ακούγεται
Οι στίχοι του Pantelis «Lordwinter» Daskalelos κινούνται σε τρεις άξονες: σκοτεινές ιστορικές στιγμές, gothic και horror λογοτεχνία, ψυχολογικές και υπαρξιακές καταστάσεις. Δίνουν στα τραγούδια θέμα, όχι απλώς ατμόσφαιρα — όπως και το «To Each Their Hell» των The Curse Made Flesh, που κινείται σε ανάλογα νερά εδώ.



