Οι Hyperion έρχονται από τη Στοκχόλμη και παίζουν melodic black/death metal από το 2007. Το «Elysia» είναι το δεύτερο full-length τους: βγήκε στις 6 Νοεμβρίου 2026 από τη Willowtip, έχει δέκα κομμάτια και κρατά 73 λεπτά.
Χώρα: Σουηδία
Είδος: melodic black/death metal
Για fans των: Dissection, Naglfar, Moonsorrow
Το «Seraphical Euphony» του 2016 κινούνταν σε ένα σουηδικό πλαίσιο, κοντά στους Naglfar. Στο «Elysia» η μπάντα ανοίγει τον ήχο: πιο μακριά κομμάτια, αφήγηση με λόγια πάνω στη μουσική, χορωδίες και πιο μπροστά πλήκτρα. Οι κιθάρες κρατούν τις μελωδίες αλλά τις κόβουν σε πιο απότομες φράσεις, και το σύνολο διαβάζεται περισσότερο σαν ενιαίο αφήγημα παρά σαν σειρά τραγουδιών. Όπως είχαν πει και οι Hyperion στην ανακοίνωση του δίσκου, η δουλειά κράτησε χρόνια.
Τα κομμάτια
Το «Rapturous Overture» ανοίγει σε δυόμισι λεπτά. Το «Paraphrosynia» είναι το μεγαλύτερο, στα δώδεκα λεπτά, και το «Epic of Tribulation» πάει στα έντεκα. Τα «Fides Novem» και «Iliou Persis» είχαν βγει νωρίτερα ως singles. Στα φωνητικά περνούν guests: ο Johan Nephente στο «Nefarious Sacrament of the Immorals», ο Elias Lyxell στο «Fides Novem», ο Atterigner στο «Iliou Persis» και η Karin Eriksson στο «Paraphrosynia».
Ο ήχος των Hyperion στο «Elysia»
Ο δίσκος κρατά τη σουηδική μελωδική γραμμή, με φωνητικά που μένουν σκληρά και πλήκτρα που φτιάχνουν το σκηνικό. Όποιος γυρίζει σε Dissection για τη μελωδία και σε Aspen Sanctum για τα επικά ανοίγματα θα βρει εδώ και τα δύο. Το ελληνικό θέμα δεν είναι διακοσμητικό: το «Iliou Persis» γυρίζει γύρω από την άλωση της Τροίας, κάτι που το είδαμε φέτος και στους Firtan.
Η ηχογράφηση κράτησε από το 2020 ως το 2023, στα Wing Studios, στο Studio Forlorn Halls και σε ιδιωτικούς χώρους. Τη μίξη και το mastering έκανε ο Sverker Widgren στα Wing Studios, το εξώφυλλο ο Khaos Diktator.
Τον δίσκο τον είχαμε πρωτοπιάσει πριν την κυκλοφορία, στην πρώτη του παρουσίαση — εδώ κοιτάμε τι βγήκε τελικά.



