Με ένα ολοκαίνουργιο άλμπουμ που κυκλοφόρησε μόλις στις 6 Φεβρουαρίου και μια κληρονομιά που ειλικρινά μιλάει από μόνη της, δεν υπήρχε περίπτωση να χάσουμε την περιοδεία των Mayhem “Death over Europe” όταν αυτή έφτασε στο Λονδίνο. Φέρνετε μαζί τους Marduk και Immolation ; Αυτό είναι ένα line-up που απλά δεν το χάνεις.
Φυσικά, όπως ήταν αναμενόμενο, μας υποδέχτηκε ένας αρκετά άθλιος βρετανικός καιρός. Αλλά η ατμόσφαιρα παρέμεινε υψηλή — είδα ακόμη και έναν τύπο με κοστούμι-μπανάνας στο πλήθος. Ειλικρινά, μου αρέσει που κάποιος μπορεί να φέρει λίγο χιούμορ σε μια εκδήλωση με τόσο σοβαρή μουσική. Είναι αυτές οι μικρές στιγμές που κάνουν μια συναυλία επιτυχημένη.
Immolation
The Age of No Light
An Act of God
Swarm of Terror
Majesty and Decay
Adversary
Dawn of Possession
Blooded
Higher Coward
Rise the Heretics
Nailed to Gold
Μόλις οι Immolation ξεκίνησαν με το “An Act of God”, η ενέργεια στο Μπρίξτον άλλαξε αμέσως. Το μέρος ζωντάνεψε αμέσως. Ήταν μια ξέφρενη διαδρομή από την αρχή, και αυτοί οι τύποι ξέρουν πραγματικά πώς να δίνουν μια παράσταση χωρίς να χρειάζονται φανταχτερά σκηνικά — απλώς αφήνουν τη μουσική να κάνει τη δουλειά.
Τα riff ήταν έντονα και η ερμηνεία απίστευτα κοφτερή. Το να παρακολουθείς τον κιθαρίστα Robert Vigna είναι πάντα ένα αποκορύφωμα. Η σκηνική του παρουσία είναι καθηλωτική. Συνδυάστε το με τον Ross Dolan να κάνει headbanging με μερικά από τα πιο μακριά μαλλιά που έχω δει ποτέ στη metal σκηνή, και έχετε ένα οπτικό αποτέλεσμα που ταιριάζει απόλυτα με τον ήχο. Το διατηρούν απλό αλλά αποτελεσματικό, αποδεικνύοντας ότι δεν χρειάζεσαι πάντα μανδύες ή faceboy για να ακούγεσαι πραγματικά κακός. Ανάμεσα στα τραγούδια, ο Ross αφιέρωσε ένα δευτερόλεπτο για να επαινέσει τα άλλα συγκροτήματα που συμμετείχαν και μας έδωσε μια γεύση από το μέλλον παίζοντας το νέο τους single, “Adversary”.
Marduk
- Frontschwein
- Wolves
- Throne of Rats
- Shovel Beats Sceptre
- Cloven Hoof
- Sulphur Souls
- On Darkened Wings
- Infernal Eternal
- The Black…
- Panzer Division Marduk
- The Blond Beast
Λίγο πριν τις 8:00 μ.μ., ο χώρος γέμισε καπνό και το λογότυπο των Marduk φώτισε την αίθουσα. Για να είμαι ειλικρινής, ο καπνός ήταν λίγο υπερβολικός. Μόλις που μπορούσα να δω τι συνέβαινε στη σκηνή, αλλά, αυτό είναι μέρος της ατμόσφαιρας, σωστά;
Φαινόταν λίγο δύσκολο γι’ αυτούς σε μια τόσο περιορισμένη σκηνή, ειδικά επειδή το τεράστιο σκηνικό των Mayhem ήδη καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του χώρου. Για μια μπάντα αυτού του επιπέδου, θα περίμενε κανείς τα πράγματα να είναι απρόσκοπτα, αλλά κάτι έμοιαζε λίγο «περίεργο». Ο ήχος δεν ήταν ακριβώς ο σωστός, και υπήρχαν κάποιες μεγάλες παύσεις μεταξύ των τραγουδιών που με έκαναν να αναρωτηθώ αν είχαν τεχνικά προβλήματα.
Ωστόσο, ο Mortuus κράτησε πραγματικά το σετ σε καλή κατάσταση. Τα ωμά φωνητικά του έφεραν άφθονη ενέργεια στην αίθουσα. Δεν θα αναφερθούμε εδώ στο «πολιτικά μη ορθό» παρελθόν τους, αλλά όταν είναι στο σωστό σημείο, τα τραγούδια τους πραγματικά χτυπούν το στίγμα τους. Ίσως η σημερινή βραδιά να μην ήταν η τέλεια, και ήμουν λίγο μπερδεμένος γιατί μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους δεν κατάφεραν να μπουν στην κλήρωση, αλλά με μικρότερο χρόνο σετ, υποθέτω ότι πρέπει να κάνεις θυσίες.
Mayhem
- Realm of Endless Misery
- Buried by Time and Dust
- Life Is a Corpse You Drag
- Bad Blood
- Chimera
- The Vortex Void of Inhumanity
- Ancient Skin
- Psywar
- To Daimonion
- View From Nihil
- Whore
- Freezing Moon
- Cursed in Eternity
- Weep for Nothing
- From the Dark Past
- Silvester Anfang
- Deathcrush
- Necrolust
- Carnage
- Pure Fucking Armageddon
Φαίνεται ότι οι Mayhem έχουν πάρει κάποιες σημειώσεις από τον κόσμο της τεχνολογίας τελευταία, επειδή έχουν σαφώς επενδύσει σε κάποια σοβαρά ψηφιακά εφέ και γραφικά. Πραγματικά με εξέπληξε που το είδα αυτό στο black metal, αλλά λειτούργησε! Μου άρεσε πολύ που έδωσαν ζωή στα γραφικά του νέου άλμπουμ, ενώ παράλληλα συνδύασαν μερικές από τις κλασικές παλιομοδίτικες εικόνες τους.
Μπορούμε να μιλήσουμε για το σετ τυμπάνων των Hellhammer για λίγο; Είναι ένα πραγματικό θηρίο, όπως και ο ίδιος ο άνθρωπος. Μόλις που τον βλέπεις πίσω από όλο αυτό το χρώμιο και τα εξαρτήματα, αλλά σίγουρα νιώθεις την ενέργεια που βγάζει.
Ο Αττίλας βρισκόταν σε άλλο επίπεδο με τις αλλαγές κοστουμιών. Από δαιμονικός ιερέας μετατράπηκε σε σκληροτράχηλο λοχία, ταιριάζοντας με τις διαφορετικές εποχές της ιστορίας του συγκροτήματος. Σε κάποιο σημείο, τραγουδούσε κοιτάζοντας ένα κρανίο, σχεδόν σαν να το αμφισβητούσε. Ήταν απίστευτα θεατρικό. Όσο για τον Τελόχ, τον Γκουλ και τον Νεκρομπάτσερ, έμοιαζαν με παρατηρητές ή γκαργκόιλ που απλώς μας παρατηρούσαν και μας έκριναν. Υπήρχαν φορές που ένιωθα πραγματικά κριμένος! Βρέθηκα απλώς να κοιτάζω, παγωμένος από τον ήχο.
Η ίδια η σκηνή ήταν μια τεράστια παραγωγή με δύο επίπεδα και σκάλες, κάτι που έδωσε στο συγκρότημα άφθονο χώρο για να κινηθεί και πρόσθεσε μια ωραία θεατρική ατμόσφαιρα. Έπαιξαν δυναμικά 20 τραγούδια, χτυπώντας όλα τα σημαντικά ορόσημα της καριέρας τους. Το πλήθος τρελάθηκε όταν έπαιξαν το “Freezing Moon”, ειδικά με την αναπαραγωγή της φωνής των Dead . Ολοκλήρωσαν τη βραδιά με ένα βάναυσο encore των “Necrolust”, “Carnage” και “Pure Fucking Armageddon”.
Συνολικά, αυτό το «τρίο που συντρίβεται» ήταν ο τέλειος τρόπος για να ξεπεράσει κανείς μια ύφεση στα μέσα της εβδομάδας. Είναι σπάνιο να βλέπεις μια τόσο θρυλική σύνθεση και ήταν υπέροχο που τη έφερε κοντά από τους βετεράνους της παλιάς σχολής μέχρι τους ολοκαίνουργιους οπαδούς.
