Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Matt Wardlaw των Ultimate Classic Rock, ο θρυλικός κιθαρίστας Ritchie Blackmore των Deep Purple και Rainbow μίλησε για τα προβλήματα υγείας που οδήγησαν τους Blackmore’s Night, το ροκ συγκρότημα εμπνευσμένο από την αναγέννηση που ίδρυσε με τη σύζυγό του Candice Night, να ακυρώσουν τις τέσσερις τελευταίες ημερομηνίες της εξαήμερης περιοδείας τους στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Blabbermouth . Οι συναυλίες στο Newton του Νιου Τζέρσεϊ, στο Wilmington του Ντέλαγουερ, στο Cohoes της Νέας Υόρκης και στο Tarrytown της Νέας Υόρκης αναβλήθηκαν «για ιατρικούς λόγους» τον Νοέμβριο.
Ξύπνησα ένα πρωί ενώ ήμασταν σε περιοδεία και έπαθα αυτό που λέγεται ίλιγγος. Δεν το συνιστώ σε κανέναν. Ήταν το χειρότερο πράγμα που έχω βιώσει ποτέ. Είχα καρδιακά προβλήματα, προβλήματα ουρικής αρθρίτιδας και πόνο, αλλά ο ίλιγγος είναι το χειρότερο πράγμα που έχω βιώσει ποτέ. Είσαι πολύ ζαλισμένος σε σημείο που δεν έχεις κανέναν έλεγχο σε κανένα μέρος του σώματός σου και απλώς πέφτεις κάτω, ουσιαστικά και δεν μπορείς καν να σκεφτείς σωστά.
- Ρίξε μια ματιά και εδώ: Οι Blind Guardian μοιράζονται μια ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση της σύνθεσης των τραγουδιών τους
Είναι σχεδόν σαν εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά μπορείς να μιλήσεις και να καταλάβεις, κάτι που είναι διαφορετικό από το εγκεφαλικό επεισόδιο και το έπαθα σε ένα ξενοδοχείο. Με πήγαν στο τοπικό νοσοκομείο, όπου μου έδωσαν κατά κάποιο τρόπο τη θεραπεία για τον ίλιγγο. Ονομάζεται επικινητική κίνηση [γνωστή και ως Ελιγμός Epley]. Πρέπει να κουνήσεις το κεφάλι σου αριστερά και δεξιά και πρέπει να πάρεις αντιισταμινικά, πιστέψτε το ή όχι. Το να παίρνεις αυτά τα αντιισταμινικά είναι σαν να παίρνεις κάτι για ναυτία. Είναι σαν ναυτία όταν είσαι στη θάλασσα. Ήταν σαν να βρισκόμουν σε μια ψαρόβαρκα στη θάλασσα μέσα στη μεγαλύτερη θύελλα που θα μπορούσατε να φανταστείτε. Έπρεπε να πιαστώ από οτιδήποτε μπορούσα να βρω, όπως μια καρέκλα για να μην πέσω. Αυτό με τρόμαξε απίστευτα.
- Μην χάσεις αυτό το άρθρο: Οι Power Trip δουλεύουν πάνω σε νέο υλικό
Έτσι ακυρώσαμε την περιοδεία μετά από αυτό, γυρίσαμε σπίτι και μετά με ξαναχτύπησε το μυαλό μου δύο μέρες αργότερα, και δεν είναι κάτι που προτείνω σε κανέναν. Γιατί πάντα πίστευα ότι όταν οι άνθρωποι μιλάνε για ίλιγγο, μιλάνε για το, ω ναι, νιώθεις λίγο ζάλη. Αλλά δεν είναι αυτό. Νομίζεις ότι όλος σου ο κόσμος τελειώνει εκεί. Κάθε μέρα τώρα, κοιτάζω αριστερά και δεξιά και τεντώνω τον αυχένα μου, γιατί από εκεί προέρχονται όλα. Αλλά είναι λίγο μυστήριο.
Ο Blackmore έκανε αυτή τη δήλωση σχετικά με την προοπτική να εμφανιστεί ξανά ζωντανά.
Διαπίστωσα ότι στην ηλικία μου, στα 150, ξέρετε, είναι καιρός να σταματήσω τις περιοδείες. Δεν μου αρέσουν πια τα ταξίδια. Μου αρέσει να παίζω σε οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε σκηνή, αλλά για να φτάσω σε αυτό το μέρος, μερικές φορές τα ταξίδια με αρρωσταίνουν. Όταν ήμουν παιδί, και πήγαινα με τη μητέρα μου με το Royal Blue στο Μπρίστολ της Αγγλίας, όπου ζούσαν οι περισσότεροι συγγενείς μας, έκανα πάντα εμετό, ήμουν εννέα ή δέκα ετών και ίσως αυτό ήταν που με έκανε να έχω μια φοβία για τα ταξίδια. Τώρα φαίνεται να έχω μια φοβία, σχεδόν για το να ταξιδεύω πολύ μακριά, να φεύγω από τη ζώνη άνεσης του σπιτιού μου. Είναι μια πολύ παράξενη ασθένεια να την έχεις.
Και κατά συνέπεια, θέλω να κάνω τις επόμενες συναυλίες μας. Θέλω να είμαι στη σκηνή. Θέλω να παίζω. Εξακολουθώ να παίζω συνέχεια, [Αλλά] θέλω να παίζω σε ακτίνα, περίπου, 30 ή 40 μιλίων στο νησί. Μένουμε στο Λονγκ Άιλαντ και δεν θέλω να πάω εκατοντάδες μίλια. Γιατί αυτό φαίνεται να διαταράσσει την ισορροπία μου. Είναι αστείο, είχα ξεχάσει πώς αντιδρούσα όταν ήμουν παιδί, όταν ήμουν εννέα και δέκα ετών, πώς έκανα πάντα εμετό όταν ταξίδευα. Έτσι, εκεί κρύβεται ένα μυστήριο, [Αλλά ξέρω] ότι μου αρέσει να είμαι στο σπίτι. Αυτό που προσπαθώ να κάνω τώρα είναι να κάνω ραντεβού που είναι πιο κοντά στο σπίτι.
