Στυλ: Progressive Death Metal, Death Doom Metal (Μικτά Φωνητικά)
Συνιστάται για τους λάτρεις των: Novembers Doom, Draconian, My Dying Bride
Χώρα: Καναδάς
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 17 Απριλίου 2026
Σχηματισμένοι από μέλη του Τεξανού progressive death metal συγκροτήματος Wills Dissolve και του Καναδικού death doom metal συγκροτήματος Altars of Grief , οι Northern Graves φάνηκαν να ταιριάζουν απόλυτα σε αυτή την εξέταση της συγχώνευσης και της ταυτότητας. Και τα δύο root συγκροτήματα αντιπροσώπευαν διαφορετικές προσεγγίσεις.
Οι Wills Dissolve παρουσίασαν με έντονους ήχους prog-death στο The Heavens Are Not On Fire (2018) και στο μεγαλοπρεπές τριαντάλεπτο single-track άλμπουμ Echoes (2020). Οι Altars of Grief , από την άλλη πλευρά, εξόρυξαν το μαύρο μετάλλευμά τους από τα βάθη του νεκρικού death doom, επηρεάζοντας έναν μοιρολόι, γοτθικό τόνο, σύμφωνα με συγκροτήματα όπως οι Draconian και οι Novembers Doom . Πώς οι Northern Graves αφομοιώνουν αυτές τις ποικίλες ιδιότητες στη δική τους μοναδική ύπαρξη; Ας το εξερευνήσουμε.
Καταρχάς, το μείγμα ατμοσφαιρικού black metal και progressive death doom των Northern Graves στρέφει την πυξίδα τους πιο άμεσα προς το Altars of Grief , αν και το να πούμε ότι πρόκειται για άμεση συνέχεια αυτής της καταγωγής θα ήταν παραπλανητικό. Ενώ υπάρχουν νήματα που πρέπει να γίνουν μεταξύ της εφαρμογής της θλιβερής ενορχήστρωσης και των δύο συγκροτημάτων (για να μην αναφέρουμε τον τραγουδιστή Damian Smith), οι Northern Graves βρίσκουν δύναμη στην προώθηση. Μετά το μελαγχολικό ορχηστρικό “A Story Told By The Wind”, το ντεμπούτο άλμπουμ Derelict Heart ξεκινάει σωστά με το “Lanterns”. Ο ντράμερ Branson Heinz ( Wills Dissolve ) χτυπάει τη γη με ένα σταθερό ρυθμό καθώς οι κιθάρες πλημμυρίζουν τον ξεδιπλούμενο παραπόταμο με παγωμένα τρεμάμενα. Η επιρροή του black metal είναι σαφής, ακόμα και καθώς το τραγούδι εξελίσσεται για να συμπεριλάβει ένα υπνωτικό doom-y πέρασμα που χτίζεται σε ένα καλόγουστο arpeggiated run κιθάρας.
Τα βραχνά γρυλίσματα του Damian Smith προσθέτουν κτηνώδες βάρος στη διαδικασία, αλλά οι καθαρές του ερμηνείες, που θυμίζουν Ryan Clark ( Demon Hunter ), τραβάνε περισσότερο την προσοχή μου, με τους ευλαβικούς τόνους του να υπερβαίνουν τις πρωτόγονες δυνάμεις της ενορχήστρωσης για να εκφέρουν στοιχειωτικά κηρύγματα. Και όταν τα δύο στυλ επικαλύπτονται το ένα πάνω στο άλλο καθώς φωνάζουν «μέσα στη νύχτα, με καλεί» στις τελευταίες στιγμές του «Lanterns», συνειδητοποιώ ότι έχω προσθέσει τη δική μου φωνή σε αυτή την επίκληση.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι γενετικοί δείκτες των Wills Dissolve απουσιάζουν: σε όλους τους Derelict Heart μπορεί να βρεθεί αυτή η τάση του συγκροτήματος για κομψές, μεταβαλλόμενες συνθέσεις. Τα τραγούδια μεταβαίνουν από επιθετικό, κοκκινοδοντωτό death metal και στοιχειωτικό atmoblack, σε νηφάλια folk περάσματα και ζωντανά, δραματικά σόλο, όλα συνήθως χτίζονται σε μια φωνητική που τραβάει την προσοχή.
Είτε πρόκειται για το καθοδηγητικό riff του Smith είτε του Andrew Curauna, είτε για τον τρόπο που η φωνή του Smith προμηνύει μια καμπύλη στο μονοπάτι, κάθε στροφή και ανατροπή ξεδιπλώνεται με τη σιγουριά ενός ορμητικού ποταμού, οπότε μέχρι να φτάσουμε, ας πούμε, στο θλιβερό outro πιάνου στο “Nocturne”, κάθε στοιχείο μοιάζει να έχει κερδηθεί. Ο ρυθμός, επίσης, είναι εξαιρετικός. παρά το γεγονός ότι σχεδόν κάθε τραγούδι ξεπερνά το όριο των έξι λεπτών, τα σαράντα ένα λεπτά των Derelict Heart περνούν σαν αεράκι.
- Ρίξε μια ματιά και εδώ: Krushya – DooMinion | Extreme Metal από την Πάτρα | metalterritory
Συνολικά, οι θαυμαστές των Wills Dissolve που ελπίζουν σε μια πιο περιπετειώδη μουσική οδύσσεια όπως το “Echoes” μπορεί να φύγουν κάπως απογοητευμένοι από τα on-rail σχέδια του Derelict Heart . Δεν υπάρχουν ξεφύλλα Floyd ή στιγμές εμπνευσμένες από τους Rush εδώ, στα αρχέγονα δάση και στις νύχτες με τις φωτιές, από τις οποίες οι περίπατοι στο Northern Graves .
Ένα μικρό τίμημα, λέω, όταν το τελικό αποτέλεσμα αυτής της μουσικής συγχώνευσης καταλήγει σε ένα άλμπουμ τόσο απίστευτα και απόλυτα συναρπαστικό. Σπάνιες είναι πια οι μέρες που βρίσκομαι να τραγουδάω ή να μουρμουρίζω στίχους από ένα άλμπουμ με κριτικές – όχι επειδή το εν λόγω έργο είναι απαραίτητα κακό, αλλά μάλλον επειδή το μειονέκτημα της κριτικής είναι ότι μπορείς εύκολα να μουδιάσεις στις πονηριές και τα μαγικά της μουσικής. Έτσι, όταν ένας δίσκος ξεσπάει μέσα από την κακουχία και κρατάει την προσοχή μου μετά τις ώρες λειτουργίας, ας πούμε, αυτό είναι ένα γεγονός που αξίζει να σημειωθεί.
- Δες επίσης: ANEEIUN – An.Ki.Kur | metal territory
Το Derelict Heart είναι ένα σαρωτικό μείγμα ατμοσφαιρικού μαύρου και μοιραίου θανάτου: σκοτεινά όμορφο, οδυνηρά έρημο και στοιχειωμένο όπως ο αγροτικός Βορράς που ενέπνευσε αυτό το project. Στο Cronos: The New Dawn , ο παίκτης συχνά προειδοποιείται και δίνεται κίνητρο να μην αφήσει τους Orphans να συγχωνευθούν, αλλά αν έπεφτα πάνω σε Altars of Grief να καταβροχθίζουν Wills Dissolve σε ένα σκοτεινό σοκάκι κάπου, αρκεί να πω ότι αυτή είναι μια συγχώνευση που θα ήμουν εντάξει να αφήσω να παιχτεί.
Προτεινόμενα κομμάτια: Lanterns, Endless, Nocturne, Derelict Heart
Μπορεί επίσης να σας αρέσουν: Altars of Grief, Wills Dissolve, Falling Leaves, Domhain, Panopticon
Τελική ετυμηγορία: 8/10
Σχετικοί σύνδεσμοι: Bandcamp | Facebook | Instagram
Δισκογραφική εταιρεία: Meuse Music Records
Οι Northern Graves είναι:
– Damian Smith (κιθάρες, φωνητικά, πιάνο)
– Roman Chester (μπάσο)
– Branson Heinz (ντραμς)
– Andrew Caruana (φωνητικά, κιθάρες, ορχηστρικές ενορχηστρώσεις)
Με καλεσμένους :
– Nick Block (φωνητικά στο “Endless”)
– Déhà (φωνητικά στο “Derelict Heart”)
– Jaakko Mäntymaa (φωνητικά στο “Hazard”)
