Χώρα: Ιταλία
Είδος: Atmospheric Folk/Black Metal
Κυκλοφορία: 2026
Για fans των: Saor, Autrest, Mossgiver
Κριτική | Metal Territory
Τέσσερα χρόνια μετά το T.S.N.R.I. – Impermanenza, οι Duir επιστρέφουν με το Catarsi, έναν δίσκο που συνδυάζει folk και black metal μέσα από έντονη ατμόσφαιρα και παραδοσιακά όργανα όπως ιρλανδικό φλάουτο, hurdy‑gurdy και bagpipes. Το άλμπουμ αφηγείται την ιστορία ενός στρατιώτη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, μέσα από έξι κομμάτια και 47 λεπτά μουσικής. Χωρίς lyrics sheet, η αφήγηση δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά το concept λειτουργεί ως δυνατό υπόβαθρο για το ύφος τους.
Το πιο δυνατό στοιχείο του Catarsi είναι η ικανότητα των Duir να χτίζουν πλούσιες, ζωντανές στρώσεις ήχου. Τα folk όργανα δεν μπαίνουν απλώς ως διακόσμηση· λειτουργούν σαν φυσική επέκταση των κιθάρων και των drums, δίνοντας βάθος και χρώμα. Το αποτέλεσμα θυμίζει Saor και Mossgiver, αλλά με πιο περιορισμένο εύρος σε σχέση με το Impermanenza, κάτι που επιτρέπει στο άλμπουμ να μείνει συγκεντρωμένο στο συναίσθημα και στο περιβάλλον της ιστορίας.
Παρότι η αισθητική έχει έντονη κέλτικη χροιά, το Catarsi ακούγεται σχεδόν «χωρίς πατρίδα», με μια αγροτική, rustic ατμόσφαιρα που δεν δένει με συγκεκριμένη περιοχή. Το ιρλανδικό φλάουτο και το hurdy‑gurdy του TZ δίνουν υπέροχες μελωδικές πινελιές, ενώ οι κιθάρες των MK και Skryer κινούνται ανάμεσα σε tremolo και θλιμμένες, αργές φράσεις. Ο drummer P παίζει με ισορροπία: έντονα rolls στο “Di nessuno”, πιο συγκρατημένος στο “Manifesto”. Ο Vox in Umbra δίνει σκληρή, συναισθηματική ερμηνεία, με rasps που δένουν με το folk‑black ύφος. Δεν υπάρχει μπάσο, αλλά δεν λείπει· τα folk όργανα καλύπτουν τον χώρο που θα έδινε ένα bass line.
Το “Impeto” ξεχωρίζει με guest φωνητικά από τον L.G., δίνοντας μια αλλαγή ρυθμού στη μέση του άλμπουμ. Το “Della notte” έχει από τις πιο όμορφες μελωδίες, ενώ το “Oltre l’alba” κλείνει με έντονη συναισθηματική φόρτιση.
Παρά τις εξαιρετικές ερμηνείες, το Catarsi έχει μια αδυναμία: η ομοιομορφία. Τα κομμάτια είναι όμορφα, αλλά δύσκολα ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Οι κιθάρες κινούνται κυρίως σε tremolo ή σε μελαγχολικές πτώσεις, κάτι που περιορίζει τις διαθέσιμες «μορφές» του άλμπουμ. Τα folk όργανα λειτουργούν περισσότερο ως λεπτομέρειες παρά ως κεντρικό στοιχείο, και αυτό μειώνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στα κομμάτια. Το Impermanenza είχε πιο ξεκάθαρες θεματικές διαφορές, ενώ εδώ η ωριμότητα της σύνθεσης δεν συνοδεύεται από ισχυρές ταυτότητες ανά track.
Παρόλα αυτά, το Catarsi έχει πολλές στιγμές που λάμπουν. Η παραγωγή (DR8) αναδεικνύει τη λεπτομέρεια των στρώσεων, οι folk πινελιές είναι υπέροχες, και κάθε κομμάτι μεμονωμένα λειτουργεί άψογα. Είναι ένας δίσκος που θα αγαπηθεί από όσους θέλουν ατμόσφαιρα, συναίσθημα και folk‑black υφή, ακόμη κι αν δεν έχει τις πιο έντονες κορυφώσεις.
Line‑up: TZ – Irish flute, hurdy‑gurdy MK – Guitars Skryer – Guitars P – Drums Vox in Umbra – Vocals Guest: L.G. – Vocals (“Impeto”)
Tracklist:
- Manifesto
- Di nessuno
- Impeto
- Della notte
- Del giorno
- Oltre l’alba
