Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος: Avant-Garde Metal / Atmospheric Black Metal / Progressive Metal
Κυκλοφορία: 8 Μαΐου 2026
Για fans των: Arcturus, Ashenspire, Thy Catafalque, Oranssi Pazuzu, Pensées Nocturnes.
Οι Βρετανοί avant-garde metallers A Forest of Stars επιστρέφουν με το νέο τους πόνημα, “Stack Overflow in Corpse Pile Interface”, το οποίο κυκλοφορεί μέσω της Prophecy Productions. Η μπάντα από το Yorkshire συνεχίζει να εξερευνά τη σκοτεινή, παρακμιακή πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Αυτή τη φορά, αντί να αναρωτιούνται πότε ξεκινά η ανθρωπιά, εξετάζουν τι πρέπει να συμβεί για να χαθεί οριστικά: Τι γίνεται όταν ο άνθρωπος απογυμνώνεται συστηματικά από την κοινωνικότητα, τη σύνδεση και την αξιοπρέπειά του; Ένα δαιδαλώδες, ψυχεδελικό και άκρως θεατρικό άλμπουμ που παντρεύει το βρετανικό black metal με τη βικτωριανή (και ενίοτε βιομηχανική/δυστοπική) αισθητική.
Tracklist :
- Ascension of the Clowns
- Street Level Vertigo
- Mechanically Separated Logic
- Roots Circle Usurpers
- Sway, Draped in Vague
- Not Drinking Water
ΚΡΙΤΙΚΗ : ** Το ακούτε με δική σας ευθύνη …
Οι A Forest of Stars ποτέ δεν ήταν μια εύκολη μπάντα. Το “Stack Overflow in Corpse Pile Interface” είναι ένας σωρός από σπασμένες, εφιαλτικές εικόνες, ριγμένες μέσα σε μια black metal ψύχωση. Στο επίκεντρο αυτού του χάους βρίσκεται –ποιος άλλος;– ο τραγουδιστής Curse. Η ερμηνεία του είναι από άλλο πλανήτη. Φτύνει δηλητήριο σαν μανιακός ιεροκήρυκας (ειδικά στο τέλος του “Street Level Vertigo”), ψιθυρίζει με αποπάθεια, ή ουρλιάζει μέχρι να σπάσουν οι φωνητικές του χορδές, ζωγραφίζοντας έναν αφηγητή που χάνει σταδιακά την ταυτότητά του («I—am not I…» επαναλαμβάνει στο εκρηκτικό “Roots Circle Usurpers”).
Μουσικά, το άλμπουμ παίζει συνεχώς με τα νεύρα σου. Ατελείωτα, επαναλαμβανόμενα ψυχεδελικά riffs δημιουργούν μια κλειστοφοβική, βιομηχανική ατμόσφαιρα, ενώ το βιολί της Katheryne (“Queen of the Ghosts”) έρχεται πότε ως λυτρωτική μελωδία που παρατηρεί το χάος από ψηλά (όπως στην εισαγωγή του “Street Level Vertigo”) και πότε βυθίζεται στη μιζέρια (στο σπαρακτικό κλείσιμο του “Sway, Draped in Vague”). Υπάρχουν στιγμές καθαρού second-wave black metal μεγαλείου, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου είναι ένα stream-of-consciousness, μια avant-garde αφήγηση. Παράλληλα, υπάρχει πάντα αυτό το σαρδόνιο, γκροτέσκο, βρετανικό χιούμορ. Όπως όταν περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια ένα… βουλωμένο ουρητήριο στο “Mechanically Separated Logic” ή πώς ένα περήφανο δέντρο καταλήγει να γίνει χαρτί υγείας. Γελάς για να μην τρελαθείς. Είναι ένα άλμπουμ που σε συνθλίβει αλλά ταυτόχρονα σε ανταμείβει, αρκεί να αντέξεις το ψυχολογικό του βάρος.
Social Links :
