Οι Aurora Borealis υπάρχουν από περίπου το 1994, υπό την καθοδήγηση του τραγουδιστή/κιθαρίστα και μηχανικού ήχου Ron Vento (Imperial Crystalline Entombment), ο οποίος εδώ και χρόνια διατηρεί ένα αδιαμφισβήτητα υψηλό επίπεδο σε μουσικότητα, παραγωγή και ένταση στο extreme metal. Παρότι έχουν συνεργαστεί με διάφορες δισκογραφικές, η κατεύθυνση της μπάντας ήταν πάντα αυτόνομη, με αποτέλεσμα πολλές από τις κυκλοφορίες τους να είναι self-released και να κουβαλούν έντονο underground χαρακτήρα. Το ύφος τους έχει αλλάξει κατά καιρούς λόγω παραγωγής, αλλά στη βάση του παραμένει ένα γρήγορο, επιθετικό blackened death metal, συχνά μέσα από concept άλμπουμ. Αντί για εκτενή βιογραφία, αξίζει να αναφερθεί πως η πορεία τους ξεκινά κοντά σε μπάντες όπως Pessimist και Vital Remains και αργότερα εξελίσσεται προς την πιο τεχνική οργή που συναντάμε σε Absu και Centurian.
Το Disillusioned By The Illusion φαίνεται να είναι από τα πρώτα non-concept άλμπουμ τους, απομακρυνόμενο από τις συνωμοσιολογικές και sci-fi θεματολογίες που είχαν μέχρι τώρα, για χάρη αυτόνομων κομματιών που συνδέονται κυρίως μέσω της έντασης. Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος περίπου 46 λεπτών που λειτουργεί σαν μια “καταιγιστική” παρουσίαση των καλύτερων στοιχείων της μπάντας: επιθετικά death metal grooves και black metal ατμόσφαιρα. Το άνοιγμα με το “Millisecond Pulsar” δείχνει ξεκάθαρα το ύφος, με έντονη ρυθμική κίνηση και riffs που επανέρχονται για να ενισχύσουν το impact.
Η τεχνική προσέγγιση του Vento καθορίζει τόσο την ακρίβεια όσο και την ταχύτητα του ήχου των Aurora Borealis, ενώ η παραγωγή του NightSky Studios δίνει έναν καθαρό και άμεσο ήχο — δυνατός και “μπροστά”. Η έμφαση δίνεται κυρίως στην αλληλεπίδραση κιθάρας και drums, που λειτουργούν σαν βασικός μηχανισμός κίνησης. Σε αυτόν τον δίσκο υπάρχει περισσότερος χώρος για βαριά grooves να αναπτυχθούν. Στο δεύτερο μισό του άλμπουμ (όπως στα “Night Cannibals” και “Those Yet To Come”) η μπάντα παρουσιάζει μερικά από τα πιο δυνατά riffs της χρονιάς.
Η ιδέα των αυτόνομων κομματιών ίσως να μην είναι τόσο ξεκάθαρη, καθώς το άλμπουμ ακούγεται σαν ένα συνεχές “τούνελ” από riffs που γίνεται όλο και πιο έντονο. Υπάρχουν κομμάτια που ξεχωρίζουν, αλλά γίνονται πιο εμφανή μετά από πολλές ακροάσεις. Η πρώτη εντύπωση είναι καθαρή βία και επιθετικότητα, θυμίζοντας την εποχή του peak US death metal των early 2000s (τύπου Nile-era, Lecherous Nocturne κτλ). Το “Molten Sea” είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Από τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια είναι το “Phase Transition”, που ξεχωρίζει όχι μόνο για την έντασή του αλλά και για τα περίεργα sci-fi synth/SFX σημεία του (περίπου στο 0:45 και στο 2:44), όπως και το outro του “Darkness His Canopy”.
Αν και το πρώτο μισό του δίσκου είναι καταιγιστικό, το δεύτερο μισό “δουλεύει” καλύτερα συνολικά. Εκεί το rhythm section έχει περισσότερο χώρο και εμφανίζονται και κάποια πιο black metal στοιχεία. Το “Night Cannibals” είναι ίσως το κορυφαίο σημείο του δίσκου, με συνδυασμό βαριών grooves, black metal επιρροών και πιο prog/death περασμάτων. Στη συνέχεια, το “Those Yet To Come” συνεχίζει με πιο thrash ύφος. Αυτό είναι το peak του άλμπουμ, καθώς το τέλος έρχεται πιο απότομα, χωρίς ιδιαίτερο build-up, με το “Your Penumbra” να κλείνει τον δίσκο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία για το υψηλό επίπεδο της μπάντας. Οι Aurora Borealis συνεχίζουν να προσφέρουν επιθετικό death metal με απίστευτη ακρίβεια και ένταση. Το Disillusioned By The Illusion δεν φέρνει κάποια τεράστια αλλαγή στον ήχο τους, αλλά αποτελεί μια επιτυχημένη προσπάθεια να χαλαρώσουν λίγο τη δομή τους και να δώσουν περισσότερο βάρος στο groove. Παραμένει ένας δίσκος που αντιπροσωπεύει απόλυτα την πορεία τους: ωμός, δυνατός και απόλυτα συνεπής.
👉 Μια πολύ δυνατή πρόταση.
