Οι Bloodhunter επιστρέφουν στις 12 Ιουνίου 2026 με το νέο τους άλμπουμ “Sons of the Abandoned”, μέσω της Rock of Angels Records, συνεχίζοντας την πορεία τους στο μελωδικό death metal με ακόμη πιο ξεκάθαρη ταυτότητα και μεγαλύτερη διεθνή δυναμική.
Το συγκρότημα, που ξεκίνησε το 2008 με έντονη επιρροή από τον σουηδικό ήχο, είχε ήδη εντυπωσιάσει με το “Knowledge Was the Price” (2022). Τώρα, με νέο label και μεγαλύτερη προβολή, παρουσιάζει έναν δίσκο που κοιτάζει ευθέως προς την εποχή Angela Gossow των Arch Enemy, χωρίς να φοβάται τις συγκρίσεις.
Tracklist
- The Devil’s Own
- The Outspoken
- Threshold Of Hell
- Ephemeral Youth
- Sons Of The Abandoned
- No One Beats Death
- Code Aeternam
- The Path That Never Ends
- The Night Is Darker Before The Dawn
- Masters Of Deceive
- Human Insecticide (Annihilator cover)
Ένας δίσκος που κοιτάζει στα μάτια τον σουηδικό ήχο
Με το “Sons of the Abandoned”, οι Bloodhunter δείχνουν ξεκάθαρα ότι γνωρίζουν τι θέλουν να πετύχουν: ένα άλμπουμ με σφιχτή δομή, μελωδίες που μένουν, και επιθετικότητα που θυμίζει την χρυσή εποχή του melodic death metal.
Από το άνοιγμα με το “The Devil’s Own” μέχρι το κλείσιμο με τη διασκευή στο “Human Insecticide” των Annihilator, η μπάντα πατάει γερά πάνω σε 90s και early‑00s επιρροές, αλλά με σύγχρονη παραγωγή και καθαρή στόχευση.
Η επιρροή των Arch Enemy είναι ξεκάθαρη — και λειτουργεί
Το συγκρότημα δεν κρύβει ότι αυτή τη φορά στράφηκε περισσότερο προς τον ήχο των:
- Anthems of Rebellion (2003)
- Doomsday Machine (2005)
Οι κιθάρες έχουν αυτό το χαρακτηριστικό “Amott‑style” λυρικό παίξιμο, τα riffs είναι κοφτά και επιθετικά, και τα refrains έχουν το απαραίτητο hook που λείπει από πολλές σύγχρονες κυκλοφορίες του είδους.
Κομμάτια όπως:
- “The Outspoken”
- “Threshold Of Hell”
- “Masters Of Deceive”
ξεχωρίζουν για την ενέργεια και τη στιβαρή σύνθεση, ενώ το “No One Beats Death” φέρνει μια πιο rock‑n‑roll διάθεση που δίνει ποικιλία στο άλμπουμ.
Ένα άλμπουμ που καλύπτει το κενό που άφησαν οι «μεγάλοι»
Οι Bloodhunter καταφέρνουν κάτι που πολλές μπάντες του είδους δεν έχουν πετύχει εδώ και χρόνια: να γράψουν έναν δίσκο με συνοχή, μελωδίες που μένουν, και τραγούδια που θέλεις να ξανακούσεις.
Ενώ οι Arch Enemy έχουν να κυκλοφορήσουν πραγματικά μνημειώδες άλμπουμ από το Rise of the Tyrant (2007), οι Bloodhunter δείχνουν ότι μπορούν να συνεχίσουν αυτή την παράδοση με φρέσκια ενέργεια και σεβασμό στις ρίζες του είδους.
Συμπέρασμα
Το “Sons of the Abandoned” είναι ένα άλμπουμ που:
- τιμά τον κλασικό σουηδικό melodic death ήχο
- έχει στιβαρή παραγωγή
- προσφέρει hooks και riffs που μένουν
- δείχνει μια μπάντα που ξέρει ακριβώς τι θέλει να πετύχει
Ένα από τα πιο δυνατά δείγματα melodic death metal που έχει δώσει η Ισπανία τα τελευταία χρόνια.
