Με Τέσσερις Πρωτότυπα Άλμπουμ Και Είκοσι Τέσσερα Χρόνια Ανεξάρτητης Μουσικής Δραστηριότητας, Ο Κιθαρίστας Leigh Bartley (Harlott), Ο Μπασίστας Karl Watterson, Ο Ντράμερ Mark Farrugia Και Ο Κιθαρίστας/Τραγουδιστής Shaun Farrugia Επέστρεψαν Με Το The Profound Darkness. Αυτή Τη Φορά, Οι IMW Στρέφουν Την Εστίασή Τους Από Την Οργή Κατά Της Θρησκείας Στον Στοχασμό Πάνω Στον Θάνατο Και Στην Ταραχή Που Περιβάλλει Την Αβεβαιότητα Που Τον Ακολουθεί.
Αντιμετωπίζοντας Ένα Τόσο Βαρύ Θέμα Όσο Κανείς Θα Μπορούσε Να Ζητήσει, Μπορούν Οι In Malice’s Wake Να Μας Παραδώσουν Τον Ψυχρό Τρόμο Του Τάφου, Ή Μήπως Το The Profound Darkness Είναι Πιο Επιφανειακό Από Ό,τι Θα Ήθελαν Να Πιστεύουμε;
Οι In Malice’s Wake Στο The Profound Darkness Εξακολουθούν Να Ρίχνουν Ένα Πιο Θανατηφόρο Thrash. Το The Profound Darkness Είναι Φορτισμένο Με Ογκώδη Riffs, Συντριπτικούς Ρυθμούς Και Βαθύφωνες Κραυγές. Testamental Groove Και Hardcore DNA Στυλ Power Trip Ξεπροβάλλουν Στο The Profound Darkness, Αλλά Οι In Malice’s Wake Παίζουν Thrash Κυρίως Υπό Τις Σχολές Των Slayer Και Sepultura, Καλυμμένο Με Εκτυφλωτικά Χρωματικά Riffs, Τιμωρητικά Και Περίπλοκα Ντραμς (“The Great Purifier”) Και Ουρλιαχτά Dives Κιθάρας (“Numb To Paradise”) Με Μοναδικό Στόχο Να Ακούγονται Όσο Το Δυνατόν Πιο Κακόβουλοι. Οι Βαθύτερες Extreme Metal Επιρροές Των IMW Εκδηλώνονται Σε Death Metal Riffing Και Φωνητικά Και Στα Blackened Tremolo Leads Του “The Last Song” Και Του Dissection X Slayer “The Darkness Below Us.” Η Μόνη Μεγάλη Αλλαγή Από Το The Blindness Of Faith Στο The Profound Darkness Είναι Στο Μοντάζ, Καθώς Ο Νέος Δίσκος Των IMW Είναι Πάνω Από Δέκα Λεπτά Κοντύτερος Από Τον Προηγούμενο Μέσω Πιο Σφιχτής Σύνθεσης. Ένα Είναι Σίγουρο: Οι In Malice’s Wake Είναι Εξίσου Επιθετικοί Όσο Πάντα.
Οι In Malice’s Wake Ακούγονται Υπέροχα Όταν Βρίσκουν Τη Σωστή Ισορροπία Μεταξύ Τεχνικής Και Αμεσότητας. Το The Profound Darkness Είναι Γεμάτο, Αλλά Ποτέ Περιττολόγο Ή Υπερβολικό. Τραγούδια Όπως Το “Upon My Flesh” Και Το “By Tongues Of Demons” Ασκούν Καυστική, Headbangable Riffcraft Ενώ Χωράνε Πολύ Περισσότερες Νότες Από Ό,τι Αναμενόταν, Δεδομένης Της Ένστικτης Έλξης Τους. Ομοίως, Ο Mark Farrugia Κρύβει Αρκετή Λάμψη Στο Παίξιμό Του Ενώ Παραμένει Σε Τροχιά, Ρίχνοντας Μερικά Ευλύγιστα Kicks Και Κύμβαλα Πάνω Από Τα “Beyond Death” Και “The Great Purifier” Μέσα Στην Εκτυφλωτική Του Επίθεση Στις Αισθήσεις. Μικρές Λεπτομέρειες Κάνουν Μεγάλη Διαφορά Στο The Profound Darkness, Και Πιο Αξιοσημείωτα Τα Πλήθος Σύντομων Guitar Solos Που Διάσπαρτα Στολίζουν Τραγούδια Όπως Τα “Beyond Death,” “The Darkness Below Us,” Και “The Great Purifier.” Οι IMW Μπορούν Να Κάνουν Shred Τρελά Αλλά Επιλέγουν Να Κόβουν Τον Εαυτό Τους Σύντομα, Κάτι Που Κρατά Το The Profound Darkness Λιτό Και Εστιασμένο, Και Τον Ακροατή Να Θέλει Περισσότερα, Τα Οποία Και Θα Υπάρξουν. Το The Profound Darkness Είναι Ένα Εξαιρετικά Γραμμένο Και Ερμηνευμένο Άλμπουμ Από Μουσικούς Που Ξέρουν Να Βάζουν Πρώτα Τις Ανάγκες Των Τραγουδιών Τους Και Πότε Και Πού Να Ξεσπάσουν.
Το The Profound Darkness Είναι Λιγότερο Φουσκωμένο Από Το The Blindness Of Faith, Αλλά Οι In Malice’s Wake Έχασαν Κάτι Λίγο Στη Διαδικασία Αδυνατίσματος. Το “The Last Song” Και Το “Away From The Light” Είναι Τόσο Σφιχτά Και Φλογερά Όσο Τα Καλύτερα Πράγματα Των IMW, Αλλά Τους Λείπει Ο Αναπνευστικός Χώρος Για Να Αναπτυχθούν Και Να Τυλίξουν Όλα Τα Riffs Και Τις Ιδέες Τους Σε Ολοκληρωμένα Πακέτα. Το Mix Του The Profound Darkness Επίσης Στερείται Αναπνευστικού Χώρου, Και Παρόλο Που Δεν Είναι Εντελώς Brickwalled, Κουράζει Τα Αυτιά Μέχρι Το Τέλος. Επιπλέον, Αυτά Τα Τραγούδια Δεν Είναι Τόσο Αξέχαστα Όσο Του The Blindness Of Faith. Έχω Περάσει Πολύ Περισσότερο Χρόνο Με Το The Profound Darkness Και Ωστόσο Δεν Μπορώ Να Θυμηθώ Πολλά Από Αυτό, Όπως Και Το Sepultura-Λατρεύον Ομώνυμο Κομμάτι, Το Μυαλοστρεβλωτικό “To Die As One,” Ή Τον Φυλετικό Παλμό Του “Ritual Slaughter.” Υπάρχει Ποικιλία Εδώ, Ιδιαίτερα Στη Blackened Μεγαλοπρέπεια Του Τελευταίου Κομματιού “The Darkness Below Us,” Αλλά Θα Ήθελα Οι In Malice’s Wake Να Είχαν Ακολουθήσει Μερικά Ακόμα Πιο Εκκεντρικά Μονοπάτια Στην Αποκάλυψη Του The Profound Darkness.
Ωστόσο, Όποια Προβλήματα Βλέπω Στο The Profound Darkness Δεν Μπορούν Να Μειώσουν Την Ηλεκτρική Του Φόρτιση. Κάθε Riff Πετυχαίνει, Κάθε Ψίθυρος Είναι Χολώδης, Και Οι In Malice’s Wake Δεν Χαλαρώνουν Ποτέ Για Να Σου Δώσουν Την Ευκαιρία Να Βαρεθείς. Οι Παλιοί Fans Δεν Θα Βρουν Πολλά Να Παραπονεθούν Εδώ. Οι Fans Του Thrash Και/Ή Death Που Δεν Γνωρίζουν Ακόμα Τους IMW Μπορεί Να Βρεθούν Παρασυρμένοι Στο Wake. Εκείνη Η Υπόσχεση Μιας Στοίχειωσης — Του Να Φτάσει Κανείς Σε Γνώση Της Παραλυτικής Ανησυχίας Για Τον Θάνατο — Μερικές Φορές Αγγίζεται. Δεν Το Καταφέρνουν Πολλά Συγκροτήματα Ακόμα Και Σε Αυτό, Οπότε Δώστε Μια Ευκαιρία Στο The Profound Darkness Αν Τα Βραδινά Σας Σχέδια Περιλαμβάνουν Πουθενά Θνητή Αγωνία.
Βαθμολογία: Πολύ Καλό
Ιστότοποι: Inmaliceswake.Com | Inmaliceswake.Bandcamp | Facebook.Com/Inmaliceswake
Κυκλοφορεί Παγκοσμίως: 1η Μαΐου 2026
