Το «Painkiller» κυκλοφόρησε το 1990 από την Columbia και ήταν ο τελευταίος δίσκος των Judas Priest με τον Rob Halford στα φωνητικά πριν αποχωρήσει. Στα ντραμς ήρθε ο Scott Travis, και ο ρυθμός του έσπρωξε τη μπάντα σε ταχύτητες που δεν είχε ξαναδείξει, δίνοντας νέα πνοή σε ένα γκρουπ που μετρούσε ήδη δύο δεκαετίες πορείας.
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος: Heavy Metal
Για fans των: Primal Fear, Gamma Ray
Ο ήχος του δίσκου είναι ένας από τους πιο άγριους που έβγαλε ποτέ το κλασικό metal: ριφ καταιγιστικά, διπλές κιθάρες από τους Glen Tipton και K.K. Downing που κλέβουν την παράσταση, και ντραμς που δεν λυγίζουν πουθενά. Από πάνω ο Halford τραγουδά σαν να σπάει τα όρια της φωνής του, δίνοντας στα τραγούδια μια ένταση που τα κρατά στο κόκκινο από την αρχή ως το τέλος.
Το ομώνυμο «Painkiller» ανοίγει με ένα από τα πιο εκρηκτικά ριφ του είδους και τα σόλο του μένουν σημείο αναφοράς μέχρι τις μέρες μας. Μέσα σε ένα άλμπουμ που δεν έχει ούτε ένα αδύναμο κομμάτι, ξεχωρίζουν το «A Touch of Evil», το πρώτο single, με σκοτεινό intro και πιο μεσαίο ρυθμό, και το ορχηστρικό «Battle Hymn». Κάθε κομμάτι χτίζει την ίδια ένταση και δεν αφήνει περιθώριο για περισπασμούς.
Ο δίσκος στάθηκε η τελευταία μεγάλη στιγμή της κλασικής σύνθεσης, αλλά και μια από τις πιο επιδραστικές κυκλοφορίες της εποχής: πολλά συγκροτήματα του power και του speed metal που ακολούθησαν χρωστούν σ’ αυτόν τον δίσκο την ταχύτητα και τη βαριά του αίσθηση.
Θεωρείται από τα κορυφαία της δισκογραφίας των Judas Priest, και πάνω από τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του παραμένει δείγμα του πόσο δυνατό μπορεί να είναι το κλασικό heavy metal. Το «Painkiller» ακούγεται ακόμη φρέσκο και επίκαιρο, σαν να μην πέρασε ούτε μέρα από τότε που πρωτοβγήκε, και κρατά τη θέση του ανάμεσα στα αγαπημένα των οπαδών του είδους.
