Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο τους Dark Paradise, οι ANUBIS επιστρέφουν με το Anthromorphicide — τίτλος που σύμφωνα με τη μπάντα σημαίνει “ο θάνατος της ανθρώπινης μορφής”, και που σύμφωνα με εμένα σημαίνει ότι κάποιος στη μπάντα έχει λεξικό και δεν φοβάται να το χρησιμοποιήσει. Ο ιθύνων νους πίσω από το όλο εγχείρημα είναι ο Devin Reiche — γνωστός και από τους Hatchet — ο οποίος λέει ότι αυτός ο δίσκος είναι μια μπάντα που “εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο”. Ωραία κουβέντα. Ας δούμε αν βγαίνει αληθινή.
Το Anthromorphicide κινείται στο power/thrash σύμπαν — έναν χώρο αρκετά στενό για να γίνουν όλες οι συγκρίσεις αναπόφευκτες. Και ναι, οι Iced Earth είναι παρόντες στο δωμάτιο χωρίς να έχουν προσκληθεί. Το “Ancient At Birth” συγκεκριμένα θα μπορούσε να μπει ανενόχλητο σε κάποιο Something Wicked tracklist και κανείς δεν θα παρατηρούσε την αλλαγή. Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κατηγορία — είναι θέμα πόσο καλά το κάνεις.
Και οι ANUBIS το κάνουν καλά, αρκετές φορές. Η εναρκτήρια τριάδα του δίσκου χτυπάει σωστά: riffs που έχουν δουλειά να κάνουν, μελωδίες που κολλάνε, και ο Reiche στα φωνητικά να βρίσκεται κάπου ανάμεσα στον Kiske εποχής Keeper και έναν πιο thrash-y εκδοχή του Liapakis των Mystic Prophecy. Το “Reptile Eyes” και το “Anthromorphicide” ρίχνουν Kreator-ισμούς με power metal θεατρικότητα, και ο συνδυασμός λειτουργεί καλύτερα από ό,τι έχεις κάθε δικαίωμα να περιμένεις.
Ο μπασίστας Will Buckley είναι από τα καλύτερα πράγματα του δίσκου. Στο “The Arcanist” ειδικά, το μπάσο του δεν κάθεται απλώς κάτω από τις κιθάρες — κάνει τη δική του κουβέντα, με μια αισθητική που θυμίζει DD Verni των Overkill και σε κάνει να προσέχεις συνειδητά κάτι που συνήθως αγνοείς. Οι κιθαρίστες Ulises Hernandez και Justin Escamilla δουλεύουν καλά μαζί — leads που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν σωστά, χωρίς να χάνουν τον δρόμο τους.
Το “My Favorite Cage” είναι η έκπληξη του δίσκου: synth-based, με guest φωνητικά από τη Zhariah, και μια pop-metal αίσθηση που δεν θα περίμενες από μπάντα με τέτοιο όνομα album. Λειτουργεί. Μην ρωτάς γιατί, απλώς λειτουργεί.
Τώρα για τα προβλήματα — γιατί υπάρχουν.
Το μεσαίο τμήμα του δίσκου πέφτει. Το “The Fire Inside” είναι επτάλεπτη μπαλάντα που σταματά την ορμή που είχες χτίσει με τα πρώτα κομμάτια, και επτά λεπτά είναι πολύς χρόνος για να χάσεις την προσοχή σου σε ένα άλμπουμ που προσπαθεί να σε κρατήσει ζεστό. Τα αργά κομμάτια έχουν τη θέση τους — αλλά αργό δεν σημαίνει και μακρύ υποχρεωτικά. Η ορμή επιστρέφει, αλλά χρειάζεσαι μερικά κομμάτια για να ξαναμπείς στο ρυθμό.
Η παραγωγή επίσης δεν βοηθάει πάντα. Ακούγεται λίγο λεπτή — τα κύμβαλα θάβονται στο μιξ και το snare έχει μια αίσθηση που δεν αντικατοπτρίζει την ενέργεια που βάζει ο David Velez στα τύμπανα. Δεν είναι καταστροφικό, αλλά το παρατηρείς.
Συνολικά, το Anthromorphicide είναι ένας δίσκος που ανταμείβει αν του δώσεις χρόνο. Δεν είναι τέλειος και δεν προσπαθεί να είναι — αλλά έχει αρκετές στιγμές που θυμίζουν γιατί το power/thrash, όταν γίνεται σωστά, είναι από τα πιο διασκεδαστικά υποείδη που υπάρχουν. Οι ANUBIS ξέρουν τι θέλουν να κάνουν. Αν λύσουν το θέμα με τη ροή και τη συνοχή στο επόμενο βήμα, θα έχουμε κάτι πιο σοβαρό στα χέρια μας.
Βαθμολογία: Καλό! Κυκλοφόρησε: 24 Απριλίου 2026 | Label: M-Theory Audio Ιστότοποι: Bandcamp
