Οι Φινλανδοί Oddland κυκλοφορούν το τέταρτο album τους, «Unilluminate to Illuminate». Ο ήχος τους πατάει στο progressive metal και στο djent: η βαρύτονη φωνή του Sakari Ojanen και οι hard rock μελωδίες συναντούν περίπλοκους ρυθμούς, riffs με οκτάχορδες κιθάρες και τη σταθερή παρουσία του σαξοφώνου.
Χώρα: Φινλανδία
Είδος: Progressive Metal / Djent
Για fans των: VOLA, Pain of Salvation, Soen, Votum
Τι ξεχωρίζει
Ο κιθαρίστας Jussi Poikonen χρησιμοποιεί το σαξόφωνο όχι μόνο για σόλο, αλλά και σαν μέρος των riffs και των μελωδιών. Στο «Eternal Erode» τα καθαρά ρεφρέν του Ojanen και το σαξοφωνικό μοτίβο βρίσκονται απέναντι στις οκτάχορδες κιθάρες και τα πιο σπάνια growls. Η μπάντα κρατά γνώριμες verse-chorus δομές, αλλά τις γεμίζει με οργανικά περάσματα και απότομα breaks.
Το «Unilluminate» είναι από τα πιο ολοκληρωμένα κομμάτια του δίσκου. Ένα synth μοτίβο περνά στο σαξόφωνο στο ρεφρέν, ενώ το «Red Canvas» πιέζει τα φωνητικά σε πιο απαιτητική περιοχή. Στο «Waterdrops», το polyrhythm και το σαξόφωνο λειτουργούν καλύτερα από οπουδήποτε αλλού και η μπάντα ακούγεται πραγματικά δεμένη.
Η παραγωγή
Η βασική αδυναμία βρίσκεται στη μίξη. Τα riffs συχνά μοιάζουν μεταξύ τους, κάτι που κάνει τον δίσκο ομοιόμορφο, ενώ το snare ακούγεται υπερβολικά δυνατά. Τα συνθετικά έγχορδα δεν ξεχωρίζουν εύκολα, το σαξόφωνο δεν ενσωματώνεται πάντα φυσικά και το φωνητικό ντουέτο στο «Illuminate» έχει ορισμένες άτονες στιγμές.
Οι Oddland έχουν ενδιαφέρουσες ιδέες, ειδικά όταν συνδυάζουν πολλές διαφορετικές γραμμές, όμως η παραγωγή δεν τις αφήνει πάντα να ακουστούν καθαρά. Το «Unilluminate to Illuminate» χρειάζεται δουλειά για να φτάσει εκεί που δείχνουν οι συνθέσεις του. Ξεχωρίζουν τα «Unilluminate» και «Waterdrops».
