Το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των RAZORVOID λέγεται «Into the Void» και βγαίνει στις 2 Οκτωβρίου 2026, σε CD και ψηφιακά. Πρόκειται για έντεκα κομμάτια που κρατούν γύρω στα 36 λεπτά, η συνέχεια της κασέτας «Sonic Decay» και του EP «Terror in Time» (2023), από ένα συγκρότημα που σχηματίστηκε το 2021 στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.
Χώρα: Σουηδία (Γκέτεμποργκ)
Είδος: speed metalpunk — d-beat και crust punk με speed, thrash και death metal περάσματα
Για fans των: Motörhead, Anti-Cimex, Repugnant, Midnight
Η μπάντα δουλεύει χρόνια τον ίδιο άξονα: παλιό death metal, thrash, d-beat punk και κλασικό heavy metal, με βαριές επιρροές από Motörhead, Anti-Cimex και Repugnant. Τραγουδιστής και κιθαρίστας είναι ο Stefan Eliasson, και η λογική του συγκροτήματος είναι καθαρή από την αρχή — κομμάτια γύρω στα τρία λεπτά, το ένα πίσω από το άλλο, βραχνά φωνητικά και riffs που δεν κόβουν ποτέ ρυθμό.
Ο δίσκος ανοίγει με το «Sign of the Curse», με τα riffs του να στήνουν από την αρχή τον βρώμικο ήχο τους, και συνεχίζει με το ομότιτλο «Into the Void», όπου τα leads πλαισιώνονται από ένα καθαρό φάση και δίνουν στο κομμάτι τον αέρα του πρώτου δίσκου μιας μπάντας που θυμάται πολύ καλά το UK82. Δεν είναι πρωτότυπη ιδέα και δεν το κρύβουν: αυτό που κερδίζει είναι το δυνατό χτύπημα και η συνοχή, όσο τα κομμάτια περνούν το ένα μετά το άλλο.
Το «An Everlasting Flame» είναι το πρώτο σημείο που σηκώνει κεφάλι, με το heavy metal των αρχών των 80s να κάθεται πάνω σε street punk και να δίνει το πιο άμεσο πράγμα του δίσκου. Στο ίδιο μήκος κύματος, το «Rituals of the Damned» ξεκινά από τη γρήγορη thrash πλευρά της μπάντας και γυρίζει σε heavy metal με hardcore punk των τελών των 80s στο δεύτερο μισό του. Το «422 Gutterpunx» πάει ακόμα πιο πέρα, με ένα γερμανικό thrash stomp που έχει βάρος, ενώ το «Jaws of Perdition» κρατά το χαμηλό, σκουριασμένο προφίλ. Στο δεύτερο μισό του δίσκου η μπάντα ανοίγει περισσότερο τις χρωματικές της αποχρώσεις και λιγότερο τα καθιερωμένα rocking speed metal σχήματα — εκεί βρίσκεται το καλύτερο υλικό του άλμπουμ.
Η άποψή μας
Το «Into the Void» δεν φέρνει κάτι που δεν έχουμε ξανακούσει, όμως αυτό δεν είναι πρόβλημα εδώ. Η δύναμή του είναι το δέσιμο: το crust punk στρώμα της μπάντας κρατά την ορμή της παράδοσης του d-beat, ενώ τα speed και thrash περάσματα δίνουν ξεκάθαρο, αναγνωρίσιμο αέρα μεταλλικού δίσκου. Τραγούδια σαν το «An Everlasting Flame» πετυχαίνουν κάτι που δεν είναι εύκολο: γίνονται άμεσα χωρίς να γίνονται απλά, και η εναλλαγή ταχυτήτων κρατά τον ακροατή σε εγρήγορση μέχρι το τέλος.
Εκεί που το άλμπουμ χάνει έδαφος είναι στο πόσο βαθιά χώνεται στα πιο βαριά συστατικά του. Το death metal και το κλασικό heavy metal που κουβαλά η μουσική της μπάντας περνούν πολύ γρήγορα, σαν πινελιές, κι έτσι κάποιες στιγμές ακούγεται σαν ένα σετ από καλά κομμάτια που μοιάζουν λίγο μεταξύ τους, αντί για κάτι που έχει δικό του, δύσκολα αντιγράψιμο χαρακτήρα. Για πρώτο άλμπουμ οι RAZORVOID στέκονται μια χαρά, με ταχύτητα, ήχο βάρβαρης κιθάρας και καθαρή αίσθηση του τι θέλουν να ακούγεται — η επόμενη κυκλοφορία είναι αυτή που θα δείξει αν το πάνε παραπέρα.
Δες επίσης
Δες επίσης: TOTALITÄR – Totalitär, για το d-beat punk στην πιο ατόφια μορφή του, και TOMBSTALKER – Chaos Monolith, όπου το crust δίνεται με πολύ πιο σκοτεινή διάθεση.
