Οι Rotting Christ κυκλοφόρησαν το «The Heretics» στις 15 Φεβρουαρίου 2019 μέσω της Season of Mist. Πρόκειται για concept album αφιερωμένο σε διάσημους παγανιστές, άθεους και ελεύθερα πνεύματα που διαμόρφωσαν τον κόσμο με την τέχνη τους, σε μια δουλειά που βρήκε τη μπάντα να επαναλαμβάνει με μεγάλη κανονικότητα τις φόρμουλες των προηγούμενων δίσκων της.
Χώρα: Ελλάδα
Είδος: Black Metal
Για fans των: Nightfall, Varathron, Septicflesh
Η ακρόαση
Το «Fire God and Fear» και το «The Raven», τα δύο κομμάτια που είχαν προβληθεί πριν την κυκλοφορία, είναι ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει ο δίσκος. Το πρώτο χτίζει μια σκυθρωπή ατμόσφαιρα με τις καλύτερες lead μελωδίες του άλμπουμ, ενώ το δεύτερο κλείνει τη δουλειά με αργό τέμπο και δανεικές νότες από τους My Dying Bride. Το πρόβλημα είναι ότι ο Sakis και η παρέα του επαναλαμβάνονται με υπερβολική κανονικότητα — και αυτό φαίνεται ακόμα και μέσα στα όρια του ίδιου του δίσκου.
Το «Hallowed Be Thy Name» (όχι, δεν είναι διασκευή των Iron Maiden) ακούγεται σαν πιστό αντίγραφο του «Devadevam» από τα «Rituals», ενώ το «I Believe» θυμίζει έντονα το «Lok’tar Ogar»: ο Sakis μιλά πάνω από blast beats, κάποιος ψέλνει έναν ύμνο και ένα επαναλαμβανόμενο riff δεν έχει καμία παραλλαγή. Το χειρότερο όμως είναι οι στίχοι: παρά το concept με τα ελεύθερα πνεύματα, οι ομοιοκαταληξίες του «fire» με το «desire» και το «empire» επιστρέφουν διαρκώς, σαν μια μηχανή που παράγει τραγούδια.
Δεν υπάρχει εδώ τίποτα που να χτίζεται, να βρίσκει τον ρυθμό του και να εκρήγνυται σαν το «Enuma Elish» ή το «Elthe Kyrie», ούτε στιγμές σαν το «Santa Muerte» ή το «Gaia Tellus» του παρελθόντος. Το ένα τραγούδι μοιάζει με το άλλο, σαν μια μπάντα που πατάει το κουμπί της φόρμουλας, με τη μίξη του Jens Bogren να πιέζει ακόμα περισσότερο το σύνολο. Είναι ο ήχος μιας θρυλικής μπάντας που κινείται μηχανικά — ακόμα κι αν η κληρονομιά των «Non Serviam», «Triarchy of the Lost Lovers» και «Theogonia» παραμένει αναμφισβήτητη.
Δες επίσης
Rotting Christ – Pro Xristou · Sakis Tolis: «Κάνω solo δίσκους για τη σωτηρία της ψυχής μου»
