Οι Sieges Even από τη Γερμανία κυκλοφόρησαν στις 30 Σεπτεμβρίου 2005 μέσω της Inside Out Music το «The Art of Navigating by the Stars», το έκτο άλμπουμ τους και το σημείο όπου το progressive rock τους βρήκε την πιο ώριμη και ολοκληρωμένη μορφή του.
Χώρα: Γερμανία
Είδος: Progressive Rock
Για fans των: Subsignal, Riverside, Porcupine Tree, Rush
Ο δίσκος ανοίγει με το γέλιο ενός μωρού και στη συνέχεια απλώνεται σε οκτώ κομμάτια που ξεπερνούν τη μία ώρα. Όλα τους έχουν τίτλους με τη λέξη «Sequence» και λατινικό αριθμό, χωρίς όμως να σχηματίζουν μια συνεχή ιστορία: μοτίβα επιστρέφουν από κομμάτι σε κομμάτι, αλλά το καθένα στέκει μόνο του, κι όμως η ακρόαση από την αρχή ως το τέλος μοιάζει το ίδιο συμπαγής με ένα concept άλμπουμ.
Στο «The Weight» ακούγεται πρώτη φορά το μοτίβο που επανέρχεται στη μέση και στο κλείσιμο του δίσκου, κάτω από τον στίχο του Arno Menses «the view from here is frightening». Οι κιθάρες του Markus Steffen έχουν καθαρή, γεμάτη αντήχηση χροιά, με βαριές εξάρσεις όπου το κομμάτι το απαιτεί. Από κάτω, ο μπασίστας Oliver Holzwarth και ο ντράμερ Alex Holzwarth παίζουν με μέτρο και ακρίβεια και αφήνουν τον εαυτό τους ελεύθερο μόνο όταν χρειάζεται — όπως στο ρεφρέν του «Stigmata», που φέρνει έντονα στο νου τους Rush.
Το σχήμα κινείται με άνεση ανάμεσα σε πολύπλοκα μέτρα και φυσικές αλλαγές ρυθμού, χωρίς να χάνει τη μελωδική του γραμμή. Τα μεγάλα οργανικά περάσματα — τέσσερα λεπτά στο «Unbreakable», το μεσαίο τμήμα του κλείσιμου «Styx» — δεν κουράζουν, ενώ κομμάτια όπως «The Lonely Views of Condors» και «To the Ones Who Have Failed» κρατούν πάντα ένα τραγουδίσιμο σημείο. Ξεχωρίζει επίσης η ακουστική στιγμή του «Blue Wide Open», με τη φωνή του Menses τελείως εκτεθειμένη.
Στη σύνθεση του δίσκου είναι οι Arno Menses (φωνητικά), Markus Steffen (κιθάρες), Alex Holzwarth (τύμπανα) και Oliver Holzwarth (μπάσο), με τον Walter Dorn στο φλάουτο του «Lighthouse». Μετά από έναν ακόμη δίσκο, το «Paramount» του 2007, οι Sieges Even διαλύθηκαν· ο Menses και ο Steffen συνέχισαν στους Subsignal, ενώ τα αδέρφια Holzwarth πέρασαν από πολλά σχήματα, με πιο γνωστή τη θητεία τους σε εκδοχές των Rhapsody.
Η άποψή μας
Είκοσι χρόνια μετά, το «The Art of Navigating by the Stars» παραμένει ένας από τους πιο καλοδουλεμένους δίσκους του σύγχρονου progressive rock. Δεν επιδεικνύεται: κάθε δύσκολο μέτρο υπηρετεί ένα τραγούδι, κάθε μεγάλο περάσματα έχει λόγο ύπαρξης, και η παραγωγή αφήνει κάθε όργανο καθαρό χωρίς να χάνει τον όγκο της. Είναι από εκείνα τα άλμπουμ που δεν τα πιάνεις για ένα κομμάτι — τα βάζεις ολόκληρα.
Δες επίσης
Δες επίσης: The Emerald Dawn – «The Land, the Sea, the Air (Volume II)» και Karcius – «Black Soul Sickness».
Πηγή: https://theprogressivesubway.com/2026/10/04/lost-in-time-sieges-even-the-art-of-navigating-by-the-stars/
