🔥 Τελευταία

Solefald – The Linear Scaffold

Solefald – The Linear Scaffold (εξώφυλλο δίσκου)

Το «The Linear Scaffold» είναι ο πρώτος δίσκος των Νορβηγών Solefald και κυκλοφόρησε το 1997 από τη Avantgarde Music. Είναι ένα από τα πρώτα δείγματα του avant-garde metal στη Νορβηγία.

Χώρα: Νορβηγία
Είδος: Avant-garde Black Metal
Για fans των: Arcturus, Ved Buens Ende, Ulver

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Ψήφισε το είδος metal που ακούς περισσότερο

Πες μας τι ακούς περισσότερο. Κι αν το είδος σου δεν είναι στη λίστα, γράψ’ το στα σχόλια της ομάδας — μετράει κι αυτό.

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ LIVE

Όλα τα επερχόμενα metal live στην Ελλάδα, ανά ημερομηνία — με πόλη, μαγαζί και υπενθύμιση στο email σας.

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ LIVE CALENDAR
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ METAL TERRITORY

Αν θέλεις να στηρίξεις το Metal Territory, στο Monsterville θα βρεις ωραία πράγματα χωρίς να πληρώσεις επιπλέον χρήματα.

Δες τα στο Monsterville

Το συγκρότημα είναι ντούο: ο Cornelius Jakhelln και ο Lazare Nedlund, που μοιράζονται φωνητικά, κιθάρες, μπάσο και πλήκτρα. Παραγωγός είναι ο Roald Råsberg, ενώ το mastering έγινε από τη μπάντα μαζί με τον Morten Lund.

Ο δίσκος περνά απότομα από το black metal σε ποπ ρεφρέν και ατμοσφαιρικά περάσματα, με μια δομή που δεν ακολουθεί τους κανόνες του είδους. Τα κομμάτια είναι σύντομα και ποικίλα, από τα δύο λεπτά ως τα επτά.

Οι στίχοι δανείζονται και από ποίηση: το τελευταίο κομμάτι «When the Moon Is on the Wave» στηρίζεται σε ποίημα του Λόρδου Βύρωνα. Οι στίχοι φέρνουν μαζί φιλοσοφία και σκοτεινό ρομαντισμό.

Ξεχωρίζουν το εναρκτήριο «Jernlov», το «Philosophical Revolt», το «The Macho Vehicle» και το «Countryside Bohemians».

Το εξώφυλλο χρησιμοποιεί τον πίνακα «Return of the Sun» του Νορβηγού ζωγράφου Odd Nerdrum, από το 1986.

Ο δίσκος ξεχώρισε αμέσως για την ιδιοσυγκρασία του και αναφέρεται συχνά σε λίστες με τα σημαντικά άλμπουμ του ατμοσφαιρικού και πειραματικού metal.

Ο δίσκος άνοιξε τον δρόμο για τα επόμενα άλμπουμ του ντούο, που συνέχισαν να πειραματίζονται με τα είδη, και έδειξε ότι το black metal μπορούσε να συνδυαστεί με την ποπ και την ποίηση.

Τα φωνητικά εναλλάσσουν ουρλιαχτά, καθαρό τραγούδι και απαγγελία, δίνοντας στον δίσκο μια θεατρική αίσθηση που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο της σκηνής.

Ο δίσκος βρήκε κοινό που έψαχνε κάτι διαφορετικό και έμεινε ως ένα από τα πρώτα δείγματα ότι το black metal μπορούσε να γίνει πειραματικό.

Δες επίσης: Sigh – Goh-ka: Avant-garde metal με τα παραδοσιακά ιαπωνικά όργανα στο προσκήνιο και Kraanerg – Aria for Labellum Tongues.

Μοιράσου το άρθρο

Αφήστε ένα Σχόλιο

Κύλιση στην κορυφή