Ο «1984» είναι ο έκτος δίσκος των Van Halen και κυκλοφόρησε στις 9 Ιανουαρίου 1984 από τη Warner Bros. Records. Η μπάντα από την Πασαντίνα της Καλιφόρνια είχε πίσω της πέντε δίσκους όταν αποφάσισε να αλλάξει τον ήχο της, παντρεύοντας το σκληρό ροκ και τα φωνητικά του David Lee Roth με τα συνθεσάιζερ και τα πιο ποπ στοιχεία συγκροτημάτων όπως οι Journey. Την παραγωγή ανέλαβε ο Ted Templeman, ενώ τα πλήκτρα τα έπαιξε ο ίδιος ο Eddie Van Halen.
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Hard Rock
Για fans των: Aerosmith, Mötley Crüe, Def Leppard
Ο δίσκος είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του hard rock της δεκαετίας του 80. Οι κιθάρες του Eddie Van Halen μένουν στο κέντρο, αλλά εδώ τα συνθεσάιζερ παίρνουν ρόλο οδηγού σε αρκετά κομμάτια. Πάνω από όλα στέκονται τα φωνητικά του Roth, που περνούν από το ειρωνικό ύφος σε πιο μελωδικές γραμμές, και τα ντραμς του Alex Van Halen, που δίνουν στον δίσκο έναν σφιχτό, χορευτικό παλμό.
Το άλμπουμ ανοίγει με ένα σύντομο συνθεσάιζερ κομμάτι, το ομότιτλο «1984», και μετά σκάει το «Jump», ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια της μπάντας. Ξεχωρίζουν ακόμη το «Panama» με το βαρύ ριφ, το «Hot for Teacher» με τα γρήγορα τύμπανα και το πιο ήσυχο «I’ll Wait». Ο δίσκος κλείνει με το «House of Pain».
Ο δίσκος ήταν κάτι σαν στοίχημα: μέρος του κοινού του hard rock έβλεπε τα συνθεσάιζερ με καχυποψία, θεωρώντας τα ξένα προς το είδος. Η μπάντα όμως τα χρησιμοποίησε χωρίς να θυσιάσει τις κιθάρες, και το αποτέλεσμα κέρδισε ακόμη και τους πιο δύσπιστους. Ο «1984» πούλησε πάνω από δεκαπέντε εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Ήταν ο τελευταίος δίσκος των Van Halen με τον David Lee Roth, καθώς λίγο αργότερα τη θέση του πήρε ο Sammy Hagar, και για πολλούς οπαδούς εδώ κλείνει η πρώτη, κλασική εποχή του συγκροτήματος. Τα κομμάτια του παραμένουν σταθερό σημείο στα ραδιόφωνα δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του. Περισσότερα για την ιστορία του δίσκου υπάρχουν στη σχετική σελίδα της Wikipedia.
Δες επίσης
Δες επίσης: Dio – Holy Diver και Ghost – Skeletá.
