Κάθε τόσο, το heavy metal καταφέρνει να τσακωθεί με τον υπόλοιπο κόσμο. Άλλες φορές επειδή κάποια μπάντα έκανε πραγματικά κάτι άσχημο, και άλλες επειδή κάποιος διάβασε έναν στίχο ή μια φωτογραφία με τον χειρότερο τρόπο — το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο: τηλεοπτικά παράθυρα, πολιτικοί, απαγορεύσεις συναυλιών και στοίβες δίσκοι στα σκουπίδια.
Αυτή είναι η λίστα με τις δώδεκα μεγαλύτερες αντιδράσεις που έχει γνωρίσει η μουσική, από τα χρόνια που γονείς έκαιγαν δίσκους ως την εποχή που ένα tweet αρκεί για να στηθεί πανικός.
12. Marilyn Manson: οι κατηγορίες, η έρευνα και η επιστροφή
Στις αρχές του 2021, η ηθοποιός Evan Rachel Wood κατηγόρησε δημόσια τον Marilyn Manson για σεξουαλική κακοποίηση και ψυχολογική βία, και μέσα στις επόμενες μέρες περίπου δέκα ακόμη γυναίκες μίλησαν για κακοποιητικές σχέσεις μαζί του.
Η δισκογραφική του εταιρεία σταμάτησε να προωθεί τον τελευταίο δίσκο του, το πρακτορείο CAA τον άφησε, και σκηνές από σειρές που είχε γυρίσει κόπηκαν στο μοντάζ. Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες, λέγοντας ότι οι καταγγελίες συντονίστηκαν για να καταστραφεί η καριέρα του.
Τον Ιανουάριο του 2025 η ποινική έρευνα έκλεισε χωρίς κατηγορίες, αλλά με νόμο της Καλιφόρνιας μία από τις αγωγές επανήλθε και οδηγείται σε πολιτικό δικαστήριο τον Νοέμβριο του 2027. Στο μεταξύ, από το 2024 έχει ανέβει ξανά στη σκηνή νηφάλιος.
11. Ο χαιρετισμός του Phil Anselmo
Το 2016, στη συναυλία Dimebash στη μνήμη του Dimebag Darrell, ο Phil Anselmo φώναξε «white power» και σήκωσε το χέρι σε ναζιστικό χαιρετισμό. Ο ίδιος υποστήριξε αργότερα ότι ήταν αστείο με αφορμή το κρασί που έπιναν στα παρασκήνια, αλλά δεν τον πίστεψε κανείς.
Η κατακραυγή ήρθε και από μέσα: ο Robb Flynn των Machine Head έβγαλε βίντεο 11 λεπτών διαψεύδοντας την εκδοχή του κρασιού, ο Scott Ian των Anthrax χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του αηδιαστική, οι All Shall Perish καταδίκασαν το περιστατικό και ο Kerry King των Slayer είπε ότι οι αντιδράσεις ήταν δικαιολογημένες.
Συναυλίες του ίδιου και των Down ακυρώθηκαν σε όλο τον κόσμο, το συγκρότημα πήγε σε παύση, και ο Anselmo ζήτησε συγγνώμη με βίντεο και με δήλωση στο site του. Το 2022 ανακοινώθηκε η επιστροφή των Pantera με τους Zakk Wylde, Rex Brown και Charlie Benante.
10. Το «Load» και η αλλαγή εικόνας των Metallica
Μέχρι τα πρώτα χρόνια του Jason Newsted, οι Metallica ήταν το αγαπημένο συγκρότημα του underground thrash. Μετά ήρθε το «Black Album», πιο mainstream, και το κοινό συμφώνησε να το δεχτεί — αλλά όχι να πάει παραπέρα.
Όταν κυκλοφόρησαν οι φωτογραφίες για τον επόμενο δίσκο, το «Load», έδειχναν τέσσερις άντρες με κοντά μαλλιά, eyeliner και ακριβά ρούχα. Το κοινό άργησε να καταλάβει ότι ήταν οι James Hetfield, Kirk Hammett, Lars Ulrich και Jason Newsted, και η εικόνα του «σοβαρού» thrash συγκροτήματος έπεσε.
Η αλλαγή ήταν τόσο μεγάλη που οι φωτογραφίες από μόνες τους έγιναν θέμα συζήτησης διεθνώς, πριν καν ακουστεί ένα τραγούδι από τον δίσκο.
9. Ο Lars Ulrich, το Napster και η μήνυση στους οπαδούς
Το 2000, όταν το Napster έκανε τη μουσική διαθέσιμη δωρεάν σε όλους, οι Metallica κατέθεσαν αγωγή: ένα ακυκλοφόρητο ακόμη τραγούδι τους είχε βγει στο δίκτυο. Το επιχείρημα της μπάντας ήταν ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να ελέγχει το πότε βγαίνει η δουλειά του, και ότι η δωρεάν διάθεση θα έκανε αδύνατο για τις επόμενες γενιές να ζήσουν από τη μουσική.
Ο κόσμος όμως το είδε αλλιώς: εκατομμυριούχοι ροκ σταρ με ιδιωτικά αεροπλάνα που μηνύουν φοιτητές χωρίς λεφτά. Τη μεγαλύτερη πίεση τη δέχτηκε προσωπικά ο Lars Ulrich, ο οποίος υπερασπίστηκε την αγωγή σε δικαστήριο και έγινε το πρόσωπο της ιστορίας.
Το 2001 οι Metallica και το Napster συμβιβάστηκαν εξωδίκως, αλλά στο μεταξύ το είχε μηνύσει και η υπόλοιπη βιομηχανία, με αποτέλεσμα το δίκτυο να κλείσει. Στα χρόνια του streaming η ιστορία διαβάζεται διαφορετικά, αλλά τότε θεωρήθηκε προδοσία.
8. Η κότα του Alice Cooper
Το 1969, στο Toronto Rock and Roll Revival, το σόου του Alice Cooper ήταν ακόμη ένα μάτσο φτερά, γκλίτερ και μπαλόνια. Κάποια στιγμή ο Cooper είδε μια ζωντανή κότα στη σκηνή, την πήρε και την πέταξε στο κοινό — νομίζοντας, όπως λέει ο ίδιος, ότι θα πετούσε πάνω από τα κεφάλια.
Η κότα δεν πέταξε. Το κοινό τη διαμέλισε, και μέσα σε μία μέρα οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο shock rocker είχε δαγκώσει το κεφάλι της κότας και ήπιε το αίμα της επί σκηνής. Σχεδόν όλοι το πίστεψαν.
Ο Frank Zappa τον συμβούλεψε να μην το διαψεύσει, κι έτσι ο Cooper κράτησε την ιστορία και τη μετέτρεψε σε διαφήμιση: όλοι οι έφηβοι που ήθελαν να δουν τον «δολοφόνο της κότας» άρχισαν να πηγαίνουν στις συναυλίες του. Είναι η μόνη κατακραυγή της λίστας που μεγάλωσε την καριέρα αντί να τη μειώσει.
7. Το «Cop Killer» των Body Count
Το 1992, ο Ice-T ήταν ένας από τους πιο γνωστούς ράπερ της Αμερικής, οπαδός των Slayer και των Suicidal Tendencies, και έβγαλε το ντεμπούτο της hardcore μπάντας του, των Body Count. Ένα κομμάτι του δίσκου λεγόταν «Cop Killer» και προκάλεσε την πιο οργανωμένη αντίδραση της δεκαετίας.
Αστυνομικές ενώσεις ζήτησαν μποϊκοτάζ της Time Warner και όλων των εταιρειών της, ο πρόεδρος Μπους και ο αντιπρόεδρος Κουέιλ μίλησαν δημόσια εναντίον του τραγουδιού, και ο Charlton Heston του NRA διάβασε τους στίχους σε στελέχη της εταιρείας. Το 1992, οι Body Count βγήκαν από τη σύνθεση συναυλιών των Guns N’ Roses και των Metallica στο Λος Άντζελες, ενώ στο Σαν Ντιέγκο η αστυνομία έστειλε επίσημη επιστολή στον Ice-T για να μην το παίξει.
Ο Ice-T το υπερασπίστηκε ως ελευθερία της έκφρασης, λέγοντας ότι το κομμάτι μιλούσε για ρατσιστές και διεφθαρμένους αστυνομικούς, αλλά τελικά ζήτησε ο ίδιος να αφαιρεθεί από τον δίσκο, επειδή υπάλληλοι της εταιρείας και δισκοπωλείων δέχτηκαν απειλές. Ζωντανά οι Body Count το παίζουν ακόμη — στις streaming πλατφόρμες δεν υπάρχει.
6. Ο David Draiman, το Ισραήλ και το τέλος των περιοδειών
Ο τραγουδιστής των Disturbed είναι γνωστός για τις απόψεις του και δεν τις μαζεύει. Μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 στο Ισραήλ, ταξίδεψε στη χώρα, με βασικό σκοπό να δει δικούς του ανθρώπους, να μιλήσει κατά του αντισημιτισμού και να ζητήσει την απελευθέρωση των ομήρων.
Η φωτογραφία που άναψε τη συζήτηση ήταν από επίσκεψη σε βάση του IDF κοντά στα σύνορα με τη Γάζα, όπου έγραψε πάνω σε πύραυλο. Τα σχόλια τον κατηγόρησαν ότι υπογράφει τον θάνατο αμάχων, αν και δεν μπορούσε να ξέρει κανείς πού θα κατέληγε ο πύραυλος. Ο ίδιος απάντησε ότι οι Εβραίοι έχουν δικαίωμα να αμύνονται.
Ο ηθοποιός John Cusack και ο Roger Waters τον κατέκριναν δημόσια, το 2025 ακυρώθηκε συναυλία των Disturbed στις Βρυξέλλες με απόφαση του δημάρχου, και όταν εμφανίστηκε στην τελευταία συναυλία του Ozzy Osbourne ακούστηκαν αποδοκιμασίες από μέρος του κοινού. Τον Νοέμβριο του 2025 το συγκρότημα ανακοίνωσε μεγάλο διάλειμμα από τις περιοδείες, με τον Draiman να λέει ότι απλώς ήθελαν χρόνο για νέα μουσική.
5. Ο Tim Lambesis και η υπόθεση των As I Lay Dying
Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000, οι As I Lay Dying ήταν από τις μπάντες που όρισαν το metalcore. Τα πάντα σταμάτησαν τον Μάιο του 2013, όταν ο Tim Lambesis συνελήφθη γιατί προσπάθησε να προσλάβει εκτελεστή για να σκοτώσει την πρώην σύζυγό του — μόνο που το άτομο με το οποίο μιλούσε ήταν αστυνομικός υπό κάλυψη.
Καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης και το συγκρότημα διαλύθηκε. Βγήκε το 2016 και ξανάστησε τους As I Lay Dying, αλλά τα υπόλοιπα αρχικά μέλη έφυγαν, επικαλούμενα άσχημο κλίμα, και η νέα σύνθεση που έφερε άντεξε περίπου δύο χρόνια.
Τον Οκτώβριο του 2024 οι νέοι μουσικοί παραιτήθηκαν όλοι μαζί, μια ολόκληρη περιοδεία ακυρώθηκε, και κυκλοφόρησαν βίντεο από το σπίτι του. Το συγκρότημα συνεχίζει με τους πιο πιστούς οπαδούς του, αλλά δεν έχει προσκληθεί σε φεστιβάλ ή περιοδείες στη Δύση.
4. Ο Jon Schaffer και η 6η Ιανουαρίου
Οι Iced Earth ήταν από τις σημαντικότερες αμερικανικές speed metal μπάντες, με φανατικό κοινό και στην Ευρώπη. Στις 6 Ιανουαρίου 2021, όταν ο κόσμος είδε τις φωτογραφίες από την εισβολή στο Καπιτώλιο, οι οπαδοί του metal αναγνώρισαν αμέσως ένα πρόσωπο: τον ιδρυτή τους, Jon Schaffer.
Τα υπόλοιπα μέλη των Iced Earth καταδίκασαν τα γεγονότα και έφυγαν, ο Hansi Kürsch των Blind Guardian αποχώρησε από τους Demons & Wizards, και η δισκογραφική τους Century Media έκοψε και τα δύο συγκροτήματα. Ο Schaffer παραδόθηκε μία μέρα μετά, έμεινε τρεις μήνες στη φυλακή μέχρι να αφεθεί με εγγύηση, και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια δοκιμασία.
Αργότερα πήρε χάρη, οπότε τυπικά δεν έχει ποινικό μητρώο, αλλά η ζημιά στην καριέρα του έμεινε: δεν παίζει σε μεγάλα φεστιβάλ και περιοδείες και συνεχίζει με τους Sons of Liberty, το δικό του πολιτικό σχήμα.
3. Ο Fred Durst και το Woodstock του 1999
Το Woodstock του 1999 έγινε για τα 30 χρόνια του φεστιβάλ, με εντελώς άλλη λογική από το 1969, και με ένα πρόγραμμα που είχε Korn, Metallica, Rage Against the Machine, Megadeth, DMX και Limp Bizkit. Το κοινό ήταν ήδη έξαλλο όταν οι Limp Bizkit έπαιξαν το «Break Stuff» και άρχισαν να σπάνε ό,τι έβρισκαν.
Στις μέρες που ακολούθησαν, τα ΜΜΕ και το MTV έριξαν το βάρος στον Fred Durst: ότι ξεσήκωσε το πλήθος και ότι οι εικόνες από τη συναυλία του ήταν το ίδιο βράδυ με τις φωτιές. Οι φωτιές και οι χειρότερες ταραχές έγιναν μία μέρα αργότερα, όταν στη σκηνή ήταν άλλοι, και οι διοργανωτές είχαν ήδη χάσει τον έλεγχο του χώρου.
Η φήμη του Durst δέχτηκε μεγάλο χτύπημα, αλλά το συγκρότημα βγήκε κερδισμένο: ο δίσκος τους ανέβηκε στο νούμερο ένα, και με τον καιρό το κοινό κατέληξε ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το είχαν οι διοργανωτές του φεστιβάλ.
2. Ο Marilyn Manson ως αποδιοπομπαίος τράγος
Στις 20 Απριλίου 1999, δύο μαθητές του λυκείου Columbine στο Κολοράντο σκότωσαν 13 ανθρώπους. Ήταν ένα από τα πρώτα περιστατικά τέτοιας κλίμακας στην Αμερική, και τα ΜΜΕ έψαχναν γρήγορα κάποιον να κατηγορήσουν — βρήκαν τον Marilyn Manson.
Επικράτησε η εικόνα ότι οι δύο δράστες ήταν οπαδοί του, με τα ρούχα και το μακιγιάζ του, και αρκετοί πολιτικοί, κληρικοί και δημοσιογράφοι ζήτησαν να απαγορευτούν οι συναυλίες του· πέντε από αυτές ακυρώθηκαν. Σε όλη τη χώρα, έφηβοι που φορούσαν μαύρα και άκουγαν goth μουσική αντιμετωπίστηκαν ως ύποπτοι.
Όταν οι ερευνητές άνοιξαν τα ημερολόγια των δραστών, βρήκαν το αντίθετο: δεν ήταν οπαδοί του Manson, τον κορόιδευαν κιόλας, ενώ οι δίσκοι που άκουγαν ήταν άλλων συγκροτημάτων. Η ιστορία άρχισε να ξεφουσκώνει με το «Bowling for Columbine», όπου ο Michael Moore άκουσε επιτέλους τον ίδιο τον Manson — του οποίου η καριέρα είχε μείνει χρόνια πίσω.
1. Ο «σατανικός πανικός»
Το νούμερο ένα δεν αφορά έναν καλλιτέχνη, αλλά ολόκληρη τη μουσική. Όταν το heavy metal άρχισε να απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης τη δεκαετία του 1980, παρουσιάστηκε ως λατρεία του διαβόλου, με ιστορίες για υπόγεια δίκτυα σατανιστών που απήγαγαν και θυσίαζαν παιδιά.
Οι στίχοι διαβάζονταν έξω από το πλαίσιο τους, εκκλησιαστικές ομάδες έκαιγαν δίσκους των Iron Maiden, η σημασία των AC/DC αποκωδικοποιούνταν ως «Antichrist Devil’s Children», και γονείς πίστευαν ότι οι Ozzy Osbourne και Judas Priest είχαν κρυμμένα μηνύματα που έλεγαν στα παιδιά να αυτοκτονήσουν. Οι δύο μηνύσεις της εποχής, εναντίον του Osbourne και των Judas Priest, έδειξαν τελικά ότι τα «κρυμμένα μηνύματα» δεν ήταν τίποτε άλλο από παρεξήγηση, και οι έρευνες του FBI για σατανιστικές σέκτες δεν βρήκαν ποτέ αποδεικτικά στοιχεία.
Το 1985, η PMRC της Tipper Gore έβγαλε τη λίστα «Filthy Fifteen» με τα πιο «επικίνδυνα» τραγούδια, εννιά από τα οποία ήταν metal. Ο συμβιβασμός της βιομηχανίας ήταν το αυτοκόλλητο «Parental Advisory» στα εξώφυλλα — που δεν μείωσε τις πωλήσεις, αφού για τον έφηβο ακουγόταν σαν σύσταση. Ο πανικός έσβησε σιγά σιγά μέσα σε λίγα χρόνια, αφού άφησε πίσω του δίσκους στις φωτιές και ένα ολόκληρο κύμα δυσπιστίας απέναντι στη σκηνή.
Η άποψή μας
Δώδεκα ιστορίες, ένα μοτίβο: η μουσική κατηγορήθηκε για πράγματα που έκαναν άνθρωποι. Από τις δίκες για «κρυμμένα μηνύματα» μέχρι το Columbine και το Woodstock του 1999, η κατακραυγή βρήκε πάντα πιο εύκολα τον καλλιτέχνη απ’ ό,τι τις πραγματικές αιτίες — και σε κάθε περίπτωση, η σκηνή βγήκε πιο δυνατή αλλά και πιο προσεκτική.
Δες επίσης
Jon Schaffer: Νέο βίντεο «Jekyll Island» από το reworked Sons Of Liberty · Ο Ice-T λέει πως είναι «τόσο προφανές» ότι οι ΗΠΑ περνούν ένα χάλι αυτή τη στιγμή · Heavy Metal και 11 Σεπτεμβρίου 2001: Η μέρα που σταμάτησε τα πάντα
Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=1vPBgv5mX_4
