Η Κροατία δεν είναι η πρώτη χώρα που σκέφτεται κάποιος όταν ακούει τη φράση «black metal». Δεν έχει παγωμένα βουνά ούτε βίκινγκ, έχει όμως περάσει πολλά. Μέσα σε όλα αυτά, ένας άνθρωπος αποφάσισε να κάνει θόρυβο: ο Boris Behara, γνωστός και ως Boris T, το μυαλό πίσω από τους Tryglav, ένα one-man black metal project που ξεκίνησε από την Κροατία και ωρίμασε στην Ιταλία.
Από τον πόλεμο στην Ιταλία
Ο Boris Behara γεννήθηκε το 1989 στην Κροατία, τότε μέρος της Γιουγκοσλαβίας. Λίγα χρόνια αργότερα ξέσπασαν οι πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας. Ο πατέρας φοβήθηκε για τη ζωή τους και έστειλε τον Boris και τη μητέρα του στην Ιταλία, μένοντας ο ίδιος πίσω. Μεγάλωσε στο Αρέτσο της Τοσκάνης, αλλά δηλώνει περήφανα Κροάτης καλλιτέχνης του black metal.
Ως παιδί ξεκίνησε από το nu metal, με πρώτο δίσκο των Linkin Park και μετά τους Slipknot. Σιγά σιγά πέρασε στο πιο ακραίο, πήγε σε συναυλίες όπως των Exodus, και μέσα από περιοδικά ανακάλυψε τους Burzum και τους Mayhem. Παράλληλα αγαπούσε τις ταινίες τρόμου των 80s.
Η γέννηση των Tryglav
Στην Ιταλία η σκηνή του black metal ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Ο ίδιος έχει πει ότι σε μια συναυλία εμφανίστηκαν μόνο 30 άτομα. Μπήκε σε αρκετές μπάντες, αλλά καμία δεν κράτησε, καθώς τα μέλη έπιναν και απουσίαζαν από τις πρόβες. Το 2018 έφτασε στο όριό του και αποφάσισε να κάνει κάτι απολύτως δικό του.
Το όνομα δεν είναι τυχαίο: είναι ο τρικέφαλος σλαβικός θεός Triglav, που κοιτάζει τον ουρανό, τη γη και τον κάτω κόσμο, κρατώντας την ισορροπία ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Είναι και ένα βουνό στη Σλοβενία. Για τον Boris έμοιαζε με τον ίδιο: παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Από ένα μικρό διαμέρισμα στην Ιταλία έκανε τα πάντα μόνος: κιθάρες, ντραμς, στίχους, μίξη. Δούλευε κανονική δουλειά τη μέρα και το βράδυ τη μουσική, αλλάζοντας κάθε κομμάτι τρεις ή τέσσερις φορές πριν το θεωρήσει έτοιμο.
Οι δίσκοι
Το 2019 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο «Night of Whispering Souls», έναν κινηματογραφικό συνδυασμό μελωδίας και επιθετικότητας, εμπνευσμένο από τις ταινίες τρόμου των 80s. Τα όργανα και η παραγωγή ήταν δικά του, ενώ τα φωνητικά τα ανέλαβε ένας session τραγουδιστής.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2023, ήρθε το «The Ritual». Ένας concept δίσκος με δικό του κινηματογραφικό κόσμο: η ιστορία εκτυλίσσεται τον 17ο αιώνα και ξεκινά με έναν άνθρωπο που πεθαίνει στο κρεβάτι του, ενώ οι γονείς του φωνάζουν γιατρούς της πανούκλας. Μουσικά είναι πιο κοφτερό και πιο κρύο, και οι κριτικοί το χαρακτήρισαν σύγχρονο πολεμικό έπος μεταμφιεσμένο σε black metal.
Η καρδιά και η επιμονή
Πίσω από τη μουσική υπήρχε κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Ο Boris πέρασε δύο ανοιχτές εγχειρήσεις καρδιάς. Η πρώτη τον άφησε εξαντλημένο, χωρίς σιγουριά ότι θα ξαναπαίξει. Η δεύτερη παραλίγο να τερματίσει το project. Πλέον παίρνει φάρμακα για την καρδιά για όλη του τη ζωή.
Όπως έχει πει ο ίδιος, εκείνη η περίοδος ήταν ένα χάος: πανδημία, δύο εγχειρήσεις και ένας δίσκος που τον έσβησε κατά λάθος όταν τον είχε πια τελειώσει. Παρόλα αυτά δεν σταμάτησε να γράφει, να ηχογραφεί και να ανεβάζει βίντεο.
Νορβηγία και το επόμενο βήμα
Με τα χρόνια το YouTube έγινε κάτι παραπάνω από χόμπι. Ξεκίνησε με διασκευές στα ντραμς και την κιθάρα, μετά μιλούσε ανοιχτά για τις δυσκολίες ενός one-man σχήματος και κατέληξε σε vlogs. Όταν μετακόμισε στη Νορβηγία, τη γενέτειρα του black metal, γύρισε τα μέρη για τα οποία διάβαζε στα περιοδικά: στούντιο, νεκροταφεία, καμένες εκκλησίες, ήσυχες πόλεις. Δεν εξυμνεί τα εγκλήματα, δείχνει απλώς την ιστορία.
Η Νορβηγία τροφοδότησε τη δημιουργικότητά του. Περιοδεύει στην Ευρώπη και μαζεύει έναν πιστό κόσμο, ενώ δουλεύει τον επόμενο δίσκο, στον οποίο για πρώτη φορά θα τραγουδήσει ο ίδιος. Δεν χρειάζεται μια ολόκληρη σκηνή για να φτιάξεις κάτι που αντέχει.
Δες επίσης
Δες επίσης: η ιστορία των Mayhem, το συγκρότημα που έφτιαξε και κατέστρεψε τη black metal σκηνή, και το αφιέρωμα στον Varg Vikernes.
