Στο metalverse, υπάρχουν πολλές μοναδικές περσόνες, και τώρα μπορούμε να συμπεριλάβουμε την Valira Pietrangelo ανάμεσά τους. Έχει μιλήσει πολύ ανοιχτά σε συνεντεύξεις για το ότι πάσχει από δυσφορία ταυτότητας. Ως αποτέλεσμα, βυθίστηκε στη μουσική και τελικά ανακάλυψε τον εαυτό της ως δαίμονα. Ποιος καλύτερος τρόπος να εκφράσεις τη νεοαποκτηθείσα δαιμονικότητά σου από το black metal;
Όλα σχετικά με την Vesseles (προφέρεται veh-sel-is) περιστρέφονται γύρω από την ταυτότητα της Pietrangelo. Το όνομα του συγκροτήματος είναι μια λατινοποιημένη εκδοχή της λέξης vessel , όπως στο σώμα της που είναι ένα δοχείο που περιέχει μια ταυτότητα που δεν ταιριάζει απόλυτα. Το 2024, η Vesseles κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο EP τους, με όχι και τόσο διακριτικό τίτλο I Am a Demon , για τους εσωτερικούς της αγώνες και την αποκάλυψή της ως δαίμονα. Τώρα με το Home , η Vesseles υιοθετεί μια πιο φιλόδοξη προσέγγιση καθώς η Pietrangelo επεκτείνει το ρεπερτόριο της στη σύνθεση τραγουδιών.
- Διαβάστε επίσης: Κριτική για το Coronatus – Dreadful Waters
Αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη με έναν δαίμονα στο τιμόνι, αλλά το Home ακούγεται απίστευτα σκοτεινό. Με μια κινηματογραφική πινελιά, το Vesseles μοιράζεται κάποιες ομοιότητες με το πιο σκοτεινό συμφωνικό metal των Dimmu Borgir και SepticFlesh , ωστόσο παίζουν με μια δυσαρμονία και κακία που τους συγκρίνει περισσότερο με τους Hasard . Όπως και με τους Hasard , οι κιθάρες παίζουν δεύτερο βιολί μετά τα στοιχειωτικά έγχορδα και τις εκτός τόνου νότες του πιάνου. Οι δαιμονικοί τρίξιμοι του Joel Ferry, σκληροί και ψηλοί, αποπνέουν μίσος και δηλητήριο, ενώ οι συνεχείς εναλλαγές του τέμπο χρησιμεύουν για να κρατούν τους ακροατές εκτός ισορροπίας. Το Home είναι ένα concept άλμπουμ για έναν δαίμονα που μετατοπίζεται από έναν κόσμο στον οποίο δεν ανήκε και σε έναν άλλον που δεν την ήθελε. Το Pietrangelo μας μπλέκει στη συναισθηματική κατάσταση του χαρακτήρα της, κάνοντάς μας να νιώσουμε την οργή και την κακία της μέσα από την απαιτητική μουσική. Μπορεί να πέτυχε στην προσέγγισή της λίγο παραπάνω – ενώ εκτιμώ το όραμά της, μπορεί να είναι δύσκολο να το απολαύσουμε κατά καιρούς.
Το Home περιέχει μερικά εντυπωσιακά μουσικά περάσματα, κι όμως το συνολικό ύφος γίνεται κουραστικό με την πάροδο του χρόνου. Ως αποτέλεσμα, το μπροστινό μισό είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από το πίσω μισό. Το εναρκτήριο κομμάτι “Flesh Throne” δημιουργεί μια απειλητική ατμόσφαιρα με τις συνθέσεις εγχόρδων, αλλά το πιάνο είναι αυτό που κλέβει την παράσταση. Το δυσαρμονικό πιάνο και τα παγωμένα riffs στο “The Beneath” δημιουργούν μια κατάλληλα κακόβουλη ατμόσφαιρα που σίγουρα θα σας προκαλέσει ρίγη στη σπονδυλική σας στήλη. Το “Home” ξεκινά με ένα κλασικό, εκτός τόνου τμήμα πιάνου που κινείται με την κακή του πρόθεση. Το “Home” είναι επίσης το σημείο όπου η προσέγγιση του δίσκου αρχίζει να διστάζει και να κουράζει – ο θόρυβος και οι συνεχείς τονικές μετατοπίσεις επηρεάζουν σε διάστημα έξι λεπτών. Αυτό κορυφώνεται στα δύο τελευταία κομμάτια, τα πιο αδύναμα στο Home . Το “Perpetual Chasm of Black Mirrors” ειδικότερα στερείται των κομματιών λαμπρότητας του υπόλοιπου Home , και το φινάλε, “This Is Not Home”, διαρκεί πολύ. Οι συνεχείς εναλλαγές —στο τέμπο, την ένταση και τα επίπεδα θορύβου— γίνονται όλο και πιο δύσκολες στην ανοχή για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Τελικά, αυτό που κρατάει πίσω τους Home είναι η παραγωγή. Ο Vesseles αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα με το ντεμπούτο των Hasard – ο δίσκος τους είναι πολύ δυνατός. Τα καημένα μου αυτιά δεν άντεχαν τίποτα, και τα ακουστικά επιδείνωσαν το πρόβλημα. Υπάρχει μια στιγμή στο “Scriptures Etched Into the Mind’s Pillars” όπου οι κιθάρες και οι γράσσες χαμηλώνουν υπέρ ενός ωραίου τμήματος εγχόρδων και τυμπάνων, και βρέθηκα να αναστενάζω με ανακούφιση καθώς τα αυτιά μου έπαιρναν μια σύντομη ανάπαυλα από την ακουστική επίθεση. Η συντριπτική συμπίεση βλάπτει επίσης τα πιο πολυάσχολα από οργανικής άποψης περάσματα. Δυσκολεύτηκα σε αυτές τις στιγμές να εκτιμήσω τις μεμονωμένες ερμηνείες ή να διακρίνω τι συμβαίνει. Από τη μία πλευρά, αυτό συμβάλλει στον χαοτικό, ανησυχητικό τόνο που φαίνεται να στοχεύει ο Vesseles , αλλά τελικά αμαυρώνει κάποια εντυπωσιακή σύνθεση τραγουδιών.
Το Home είναι ταυτόχρονα ένα αξιοσημείωτο και αφόρητο ντεμπούτο. Η Pietrangelo φέρει εις πέρας με επιτυχία το ανησυχητικό της όραμα, δημιουργώντας έναν δυσοίωνο τόνο μέσα από σύνθετες συνθέσεις. Ωστόσο, ο μπαμπούλας του κακού mastering παρεμποδίζει το όραμά της. Παρά ταύτα, το πρώτο μισό του Home είναι αρκετά δυνατό και με γύρισε με αγάπη πίσω στην εποχή που έκανα κριτική για το Abgnose της Hasard . Κάποιος μπορεί μόνο να ελπίζει ότι θα μάθει τα ίδια μαθήματα που πήρε η Hasard , καθώς η παραγωγή της Abgnose ήταν μια τεράστια βελτίωση σε σχέση με το ντεμπούτο. Έχω πίστη ότι αυτή η δαίμονας μπορεί να μας εντυπωσιάσει με το μοναδικό της όραμα για άλλη μια φορά και ανυπομονώ να το ακούσω.
Βαθμολογία : 2.5/5.0
DR : 5 | Μορφή που αξιολογήθηκε : 256 kbps mp3
Δισκογραφική εταιρεία : Self-Release
Ιστότοποι : vesseles.bandcamp.com | facebook.com/vesseles
Κυκλοφορίες παγκοσμίως : 16 Ιανουαρίου 2026
Την πηγή θα την βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο
https://www.angrymetalguy.com/vesseles-home-review/
