Τι εβδομάδα ήταν αυτή για ομαδικές δραστηριότητες με θέμα τους Hawk, με έδρα το Σιάτλ! Όχι μόνο είδα τους αγαπημένους μου Seattle Seahawks να φτάνουν στο χείλος του αμερικανικού ποδοσφαίρου μέσω του πιο φοβερού πλέι οφ που θα μπορούσα να είχα σχεδιάσει, αλλά είχα επίσης άλλη μια ευκαιρία να διασκευάσω τους αγαπημένους μου metal ήρωες της πατρίδας μου, τους Greyhawk . Έχω γράψει ατελείωτα για το πώς βρήκα το συγκρότημα και το είδος του hard-rock παραδοσιακού metal, και έχω εκφράσει συστηματικά την εκτίμησή μου για την αφοσίωσή τους στη θετική σκέψη.
Ναι, είναι ασφαλές να πω ότι είμαι απόλυτος fanboy. Έτσι, με αρκετή ανησυχία κάθισα να ακούσω το τρίτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Greyhawk , Warriors of Greyhawk , γνωρίζοντας ότι είναι η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος από την αποχώρηση του ξεχωριστού αρχικού frontman τους, Revere “Rev” Taylor. Πάντα αγαπούσα την οπερατική προσέγγιση του Taylor στο metal τραγούδι, οπότε υποθέτω ότι είναι λογικό να έχει προχωρήσει στην (μάλλον επιτυχημένη, όπως φαίνεται) καριέρα ως επαγγελματίας τραγουδιστής όπερας. Πώς συνεχίζεται μια ομάδα μετά την αναχώρηση ενός τόσο ισχυρού μάγου; Ας το μάθουμε.
Ο ήχος των Greyhawk βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη από την ίδρυσή τους, και το Warriors of Greyhawk δεν αποτελεί εξαίρεση. Με τα χρόνια, το απλό heavy metal του ντεμπούτου EP του συγκροτήματος έχει μεταμορφωθεί ώστε να περιλαμβάνει στοιχεία speed metal, rock προσανατολισμένο σε άλμπουμ, και τώρα, με την εισαγωγή του νέου τραγουδιστή Anthony Corso, μια υγιή δόση power metal. Ο Corso έχει μια πολύ πιο «τυπική» προσέγγιση στα metal φωνητικά από τον Taylor, και το υψηλό του μητρώο τον καθιστά φυσικά κατάλληλο για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του κλασικού heavy metal και των πιο τυρωδάτων ξαδέρφων του. Το advance single «Ascension» ξεκινά με τον Priest ly τρόπο πριν μοιράσει μερικά γλυκά Helloween με το στρατοσφαιρικό ρεφρέν του Corso. Το κομμάτι επιτυγχάνει την τέλεια ισορροπία μεταξύ του παραδοσιακού παρελθόντος του συγκροτήματος και του δυναμικού μέλλοντος.
Και αυτή η ισορροπία είναι ένας μικρόκοσμος των υπόλοιπων Warriors of Greyhawk . Η trad-metal ταυτότητα του συγκροτήματος είναι ασφαλής με κομμάτια όπως το “Take a Stand”, το ομώνυμο κομμάτι σε στυλ Dio , και το “Embers Rise” σε στυλ Acceptable , με το τελευταίο να είναι το πιο πεμπτουσίας γρυλίσματος heavy metal τραγούδι που έχω ακούσει μέχρι στιγμής φέτος. Χάρη στο ξέφρενο groove που έχουν βάλει οι κιθαρίστες Jesse Berlin και Rob Steinway και τον βροντή ήχο του μπασίστα Darin ” The Bulletproof Barbarian ” Wall, το κομμάτι μου δίνει κάποιες έντονες δονήσεις Dream Evil . Αλλά το συγκρότημα εξίσου εύκολα στρίβει στο καθαρό power metal με τα riffs Running Wild των “Endless Race” και “Land of Ashes”, ενώ το “Hyperspace” εκτοξεύεται κατευθείαν σε status Guitar Hero με αρκετά πυροτεχνήματα για να ανταγωνιστεί τους Dragonforce .
Μου αρέσει πολύ η παραγωγή αυτή τη φορά. Νιώθω μεγάλη και δυναμική τις περισσότερες φορές, αλλά οι πρωταγωνιστές εξακολουθούν να έχουν αυτή την κοφτερή, λιωμένη χροιά τους – * το φιλί του σεφ *. Το μόνο λάθος που μπορώ να επισημάνω είναι η συμπερίληψη ουσιαστικά δύο επικών κλεισιμάτων το ένα μετά το άλλο στα “Rise Above” και “Eternal Quest”. Και τα δύο τραγούδια είναι καλά, αλλά νομίζω ότι το “Rise Above” δεν καταφέρνει να φτάσει την ποιότητα των συναδέλφων του και ότι οι Warriors of Greyhawk θα ήταν πιο δεμένοι (στα 43 λεπτά αντί για 49) και θα τελείωναν πιο δυναμικά αν είχαν διαλυθεί. Το συγκρότημα πήρε το ρίσκο συμπεριλαμβάνοντας τον Rev Taylor δίπλα στον Corso στο highlight του άλμπουμ “Chosen”, και ομολογώ ότι το να ακούω τον δυνατό βαρύτονό του σχεδόν με κάνει να κλαίω κάθε φορά που το ακούω. Αλλά τελικά, το κομμάτι καταλήγει να είναι ένας ταιριαστός αποχαιρετισμός σε μια θεμελιώδη φιγούρα στην ιστορία του συγκροτήματος, και είναι ο τέλειος τρόπος για τους θαυμαστές να συγκρίνουν το παρελθόν των Greyhawk με το μέλλον του. Καλή τύχη στις μελλοντικές σας προσπάθειες, η απώλεια των Rev. Metal είναι κέρδος για την όπερα!
Το Warriors of Greyhawk είναι αναμφίβολα ένα μεταβατικό άλμπουμ, καθώς το συγκρότημα βρίσκει τον δρόμο του προς τα εμπρός με έναν νέο τραγουδιστή, αλλά δίνει επίσης την αίσθηση ότι η σύνθεση των τραγουδιών έχει φτάσει σε ένα νέο επίπεδο σε σύγκριση με τις προηγούμενες προσπάθειες. Αυτό αφήνει τους Greyhawk με τεράστιες δυνατότητες να προχωρήσουν, και ειλικρινά, χωρίς ένα μικρό λάθος στο κλείσιμο του άλμπουμ, θα έμπαινα στον πειρασμό να βάλω ένα 4.0 σε αυτό. Όπως και οι άλλοι Hawks of Seattle, προφανώς, αυτοί οι τύποι δεν ξαναχτίζουν. Ξαναφτιάχνουν. Μπράβο Hawks!
Βαθμολογία: 3.5/5.0
DR: 5 | Αξιολόγηση μορφής: PCM
Δισκογραφική εταιρεία: Cruz del Sur Μουσικές
ιστοσελίδες: greyhawkmetal.bandcamp.com | facebook.com/greyhawkheavymetal
Κυκλοφορίες παγκοσμίως: 13 Φεβρουαρίου 2026
Η κριτική έγινε από τον Αngry metal guy.
