Στο τρίτο μέρος του Σεπτεμβρίου μαζεύτηκαν έξι δίσκοι από τον χώρο του black, του death και του doom, όλοι με κοινό στοιχείο τη βαριά ατμόσφαιρα και την προσοχή στη λεπτομέρεια. Οπου υπάρχει player, μπορείς να τους ακούσεις ολόκληρους.
Blodtår – Monark (Στοκχόλμη, melodic folk black metal)
Το δεύτερο άλμπουμ των Σουηδών αφήνει σιγά σιγά το ύφος που θύμιζε Windir και κινείται προς πιο δραματικές και ταυτόχρονα πιο προσωπικές στιγμές, χωρίς να χάνει την pagan αίσθηση. Τα φωνητικά είναι γεμάτα ένταση και ο ήχος ογκώδης, ενώ στο «Paradis» η επική τους πλευρά βγαίνει καθαρά μπροστά. Ένας δίσκος που δείχνει μια μπάντα να βγαίνει από το καβούκι της.
Ch’ahom – Anthropic Rites of Sublimation (Έσσεν, black/death metal)
Οι Γερμανοί χτίζουν το δεύτερο άλμπουμ τους πάνω σε θεματολογία από τον πολιτισμό των Mexica, μέσα σε ένα ατμοσφαιρικό, πολεμικό περιβάλλον. Εδώ η progressive death πλευρά τους βγαίνει πιο καθαρά, κάτι που θα αρέσει σε όσους αντέχουν τη σκληρή παραγωγή την εποχή των Into Coffin και των Grave Upheaval.
Runemagick – After Chaos: Nocturnal Vigil (Σουηδία, death/doom metal)
Το δέκατο πέμπτο άλμπουμ τους είναι ένα διπλό LP περίπου 90 λεπτών που συνεχίζει το «Cycle of the Dying Sun». Ο Rudolfsson και η παρέα του προχωρούν σε μια ψυχεδελική, αφαιρετική εκδοχή του death/doom, με πολλαπλά στρώματα φωνητικών, αργούς ρυθμούς και κομμάτια που χτίζονται με υπομονή. Το «Urðr’s Cosmic Weave» δείχνει πού πάει η ιστορία, ενώ ο δεύτερος δίσκος είναι ο πιο πειραματικός από τους δύο.
Windswept – A Sign of the Cloven Hoof (Ουκρανία, black metal)
Πίσω από τους Windswept είναι ο άνθρωπος των Drudkh και των Hate Forest, και αυτό το τέταρτο άλμπουμ κινείται ανάμεσα σε raw κλασικό black metal και πιο ατμοσφαιρικά περάσματα. Η έμπνευση έρχεται από την ουκρανική δαιμονολογία και τα πρώιμα έργα του Mykola Gogol, ενώ το «Buried Face Down» είναι το πιο άμεσο κομμάτι του δίσκου.
Hail Conjurer – Abyss & Ekstasis (Ελσίνκι, black metal)
Δέκατο άλμπουμ σε δέκα χρόνια για το προσωπικό project του H.K. (Hooded Menace, Ride For Revenge), και από τα πιο συνθεμένα που έχει βγάλει: ο πειραματισμός με τον θόρυβο μένει πιο πίσω και τη θέση του παίρνει ένα primitive black metal με σκοτεινή ρομαντική μελωδία, κοντά στο black/doom των αρχών των 90s. Ξεχωρίζουν τα «Ecstasy of Flesh», «Golden Pages of Contempt» και «Nocturnal Ardour».
Autumnfall – The Archaic Sins (Φινλανδία, melodic black/death metal)
Πίσω από το project βρίσκεται ο Jussi Hänninen, ιδρυτικό μέλος των Fall of the Leafe, μαζί με ανθρώπους από τους The Bleak Picture. Το τέταρτο άλμπουμ παίζει με τον ήχο του φινλανδικού μελωδικού death metal των τελών των 90s, με κιθάρες στο προσκήνιο και κομμάτια όπως τα «Pulse» και «Lightless Depths» να τρέχουν γρήγορα και καθαρά.
Δες επίσης: Krallice – Scour Order | Mittags-Abgrund – Mittags-Abgrund
