Ο Νοέμβριος μάζεψε δίσκους που είχαν μείνει στην άκρη από τον Οκτώβριο: εφτά κυκλοφορίες black metal από την Ιταλία και το Βέλγιο μέχρι τη Σουηδία, τη Φινλανδία και το Κεμπέκ. Από το πιο ατμοσφαιρικό ως το πιο βίαιο, κάθε ένας κρατά το είδος ζωντανό με τον δικό του τρόπο. Όπου υπάρχει player, ακούς τον δίσκο ολόκληρο.
The Scars In Pneuma – «Cursed Songs from the Garden of Twilight» (Μπρέσια, Ιταλία · melodic black/doom)
Ο Lorenzo Marchello κρατά πλέον μόνος το σχήμα και το δεύτερο άλμπουμ αφήνει πίσω τα melodic death στοιχεία του ντεμπούτου του 2019. Ο ήχος πάει πιο αργά, ατμοσφαιρικά και μόνιμα βυθισμένος στη σκιά, με ακουστικά διαλείμματα («Le Diable dans la Ville», «Maudits Dèsirs!») και πιο χαμηλά growls. Προς το τέλος ανεβάζει ταχύτητα, ενώ το «Secret Fire» ροκάρει περισσότερο από όσο περιμένεις.
Herzog – «Mugwort» (Βρυξέλλες, Βέλγιο · atmospheric black metal)
Είναι ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του Asegir Amort: διάγνωση με καρκίνο, απώλεια της χρήσης των ποδιών και θάνατος μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, την ώρα που έγραφε και ηχογραφούσε. Τα τραγούδια τα τελείωσαν φίλοι και συνεργάτες, και στο δεύτερο μισό τα φωνητικά τα λέει η σύντροφός του Isa Myling των Rå. Το ατμοσφαιρικό black metal έχει γεμίσει δίσκους σαν το «Solips» των Asgrauw, αλλά εδώ το βάρος πέφτει στην ιστορία: ο ήχος είναι πιο άμεσος από το «Furnace» του 2023 και το «Trauma» στέκει στο κέντρο του.
Invultation – «Inferno Descends» (Κολόμπους, Οχάιο · bestial black/death)
Ο Andrew Lampe, γνωστός από τους The Wakedead Gathering, έφτασε στο τέταρτο άλμπουμ του μέσα σε έξι χρόνια και άφησε λίγο στην άκρη το συνεχές χάος. Το «Inferno Descends» χτίζεται πάνω σε ριφ, με τα τύμπανα να πέφτουν σαν τοίχος, και κρατά σαράντα λεπτά χωρίς να κουράζει. Όταν το death metal μπαίνει μπροστά στο «Frenzied Catechesis», καταλαβαίνεις ότι δεν είναι άλλο ένα war metal — πιο κοντά στους SINISTRUM παρά στο απλό βομβαρδιστικό.
Arckanum – «Beswærilsin» (Νταλάρνα, Σουηδία · pagan black metal)
Ο Shamaatae γύρισε μετά από σχεδόν δέκα χρόνια πνευματικής πρακτικής και το «Beswærilsin» είναι το δέκατο άλμπουμ του σχήματος: έντεκα κομμάτια, μία ώρα. Εδώ ενώνει εποχές, την ακατέργαστη αρχή και τον πιο γυαλισμένο ήχο των τελευταίων δίσκων, και αφήνει τις συνθέσεις πιο ελεύθερες, με αφήγηση και μεγάλα pagan περάσματα αντί για ριφ. Το pagan black που άνοιξε ο Quorthon των Bathory έχει εδώ έναν από τους παλιότερους εκπροσώπους του.
Vulkan Grit – «Godslaying Arcane Panoply» (Φινλανδία · black/thrash)
Οι Φινλανδοί βγάζουν το πρώτο τους ολόκληρο άλμπουμ και μπαίνουν μέσα με τα πόδια μπροστά: thrash ταχύτητες, blast beats και ένας τραγουδιστής, ο Octus (Faustian Pact, Pöllömaagi), που κρατά την ένταση χωρίς να καταλήγει σε γρύλισμα. Το «The Immaculate Shape of the Worm» δείχνει και τη μελωδική τους πλευρά, κόντρα στη βία των υπόλοιπων κομματιών. Η αίσθηση είναι ενενήντα Immortal, με καθαρότερη παραγωγή.
Acédia – «Égarement» (Κεμπέκ, Καναδάς · avant-garde / dissonant black metal)
Το τρίο επιστρέφει με τέταρτο δίσκο και επτά κομμάτια, πιο γωνιώδη από τον προηγούμενο. Το dissonant black metal τους μένει στη μεσαία ταχύτητα και απλώνεται σαν άνοιγμα λουλουδιού, με τις κιθάρες να τρίβονται κόντρα στις ημι-μελωδικές φράσεις. Στο «Torpeur» η ρυθμική τους επινοητικότητα συναντά την ταχύτητα και βγαίνει κάτι χαοτικό — η πιο δυνατή στιγμή του δίσκου.
Stormpyre – «On The Throne of a Forgotten God» (Φινλανδία · symphonic black metal)
Νέο φινλανδικό σχήμα, με μέλη από τους Victimarium, τους Seidur και τους Nightside Turku, που φέρνει στη ζωή το όραμα του Vorgoth Stormwrought. Το ντεμπούτο κοιτάζει τον συμφωνικό black metal των ενενήντα, αλλά χωρίς συνεχές blast: ο ρυθμός κρατά ένα σταθερό, χτυπητό τέμπο, και τα πλήκτρα, σε ύφος dungeon synth, οδηγούν τη μελωδία. Τα περισσότερα κομμάτια κρατούν έξι με επτά λεπτά, κάποια τραβάνε παραπάνω, αλλά βγάζουν ολοκληρωμένη σκέψη.
Οι περισσότεροι από αυτούς τους δίσκους βγήκαν μέσα στον Οκτώβριο, δύο βγαίνουν στις 20 Νοεμβρίου, και οι players παραπάνω είναι ολόκληρα τα άλμπουμ. Όποιος βρει κάτι που του κάθεται, ας το στηρίξει με μια αγορά — αυτές οι δουλειές δεν ζουν αλλιώς.



