Οι Blind Guardian κυκλοφόρησαν το «Beyond the Red Mirror» στις 30 Ιανουαρίου 2015 μέσω της Nuclear Blast — ένα άλμπουμ-σταθμός που χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Το συγκρότημα, σύμβολο της γερμανικής power metal σκηνής από το 1984, ένωσε εδώ τρεις διαφορετικές χορωδίες και μια ορχήστρα με τον γνώριμο δυνατό ήχο τους, σε μια εννοιολογική συνέχεια του κλασικού «Imaginations from the Other Side». Ο συνδυασμός thrash και ορχηστρικών ενορχηστρώσεων είναι αυτό που έκανε τους Blind Guardian μοναδικούς στο power metal.
Χώρα: Γερμανία
Είδος: Power Metal
Για fans των: Kamelot, Iced Earth, Sabaton
Η ακρόαση
Το «The Ninth Wave» ανοίγει τον δίσκο με χορωδία στα λατινικά, τύμπανα και ορχήστρα, σε ένα εννιάλεπτο κομμάτι που περνά από γρήγορα thrash περάσματα σε πιο progressive σημεία — και θυμίζει έντονα την κλασική περίοδο της μπάντας. Το «Ashes of Eternity» έχει μερικά από τα καλύτερα riff του δίσκου, το «The Twilight of the Gods» ξεχωρίζει με τις ψηλές κραυγές του Hansi Kürsch και τα υπέροχα σόλο, ενώ το «The Holy Grail» είναι ένα ακόμα δυνατό σημείο. Στο μεγαλύτερο μέρος του, ο δίσκος είναι γεμάτος από τα χαρακτηριστικά εναρμονισμένα σόλο κιθάρας και τα πολυεπίπεδα φωνητικά τους.
Το άλλο πρόσωπο του δίσκου είναι οι μεγάλες ορχηστρικές στιγμές: το εναρκτήριο «The Ninth Wave» και το κλείσιμο «Grand Parade» — και τα δύο ακριβώς 9:30 — είναι επιβλητικά, αλλά και τα πιο δύσκολα σημεία του άλμπουμ, με μακριά εισαγωγικά και φινάλε που αποσπούν από τη ροή. Το «Grand Parade», που η μπάντα αποκαλεί «το καλύτερο τραγούδι που έγραψε ποτέ», γίνεται πραγματικά καλό μετά το 5:30, με ένα υπέροχο τελευταίο τέταρτο. Η μέση του δίσκου, όμως, είναι ένα αδιάκοπο σερί επιτυχιών.
Ένα πρακτικό πρόβλημα είναι ο ήχος: σε καλά ηχεία το άλμπουμ αποκαλύπτει όλο του τον πλούτο — φυσικά τύμπανα, βαθιά μπάσα, στρώσεις χορωδιών — αλλά σε απλά ακουστικά ή μικρά ηχεία ακούγεται επίπεδο, με τις λεπτομέρειες να χάνονται. Παρά ταύτα, το «Beyond the Red Mirror» θεωρείται το καλύτερο άλμπουμ των Blind Guardian από το «A Night at the Opera»: ένα τεράστιο, έντονο και καλλιτεχνικά φιλόδοξο έργο που δείχνει γιατί η μπάντα παραμένει σημείο αναφοράς για γενιές οπαδών — και γιατί ο Kürsch παραμένει μια από τις πιο ξεχωριστές φωνές του είδους, όπως έδειξε και στο «Losers and Winners» των ACCEPT.
Δες επίσης
Η Επιστροφή του Jon Schaffer: Iced Earth, Sons of Liberty και… · Judas Priest – Invincible Shield
